ErdaL

SãÑãL ãŞKLãR SãÑãL AşkLãR.. SãÑãL ãŞK DéDiKLéRi Ñé iSMi Ñé ãDRéSi ßeLLi…iŞ, øKuL, SøRMã SãKıÑ MéSLéĞiÑi, KéSiÑ üÑivéRSiTéLi, ãTãR ßiR iSiM , DéR iSMiM ALi yãDã Ayşé YãŞıÑı Dã DøĞRu SöyLéMéZ Ki YiRMißéŞiÑDéDiR HéR DéM , øLSãDã éLLi. ãCãßã ßéKãR MıDıR , éVLi Mi. ßéKãRıM DiyéCéK TãßiKi. øLSãDã TøRuÑ SãHißi…DøSTÇã ßãŞLãR HéR Şéy ÖÑCéLéRi, SiZLi ßiZLi. ßãŞßãŞã KãLıÑCã KãÇıÑıLMãZ SéVDã SözLéRi CãÑıSı, ãŞKıSı,GöZ GöRMéZ ßãŞKã KiMSéLéRi.ãŞıK øLuRSuÑ SöZLéRiÑé, ø ßiR TãÑéSi, éÑ GüZéLiDiR ŞãŞı Dã øLSã GözLéRi.ßéLKi Dé Kãßã Sãßã ßiRi, ßiLéMéZSiÑ Ki, GöRMéK iSTéRSiÑ ŞéKLiÑi, ŞéMãLiÑi. KøyãR KãTãLøGTãÑ ßiR MãÑKéÑiÑ RéSMiÑi, ãTéŞ DüŞéR yüRéĞé ßiR KéRé, ÑéyLéMéLi ø'Dã SéVéR ALLAH iÇiÑ, DöRT éDéR iKi KãRé, iKi GüÑ GéLiRKéSiLiR SéS SøLuK, ãCãßã ÑéRDéDiR Ki HéR GéCé yãÑıMDãyKéÑ, yøKTuR ãRTıK éSéRi. Ø ŞiMDi, YéPYéÑi ÑiCK'Li TüMüyLé DéĞiŞTiRMiŞ KiMLiĞiÑi. SéN GüNLéRCé ßéKLé, GéLiR ßéLKi uĞRãR ãRãDã SãÑãDã. CãÑı iSTéDiMi ãTãR ßiR SüRü GéÇéRSiZ ßãHãÑéLéRi. ßiLiRSiÑ, YãLãÑDıR HéR KéLiMéSi. YiÑé ãÑLãTıR ßiR SüRü ãŞK HiKãyéLéRi. SéÑiÑLéyKéÑ ßiLé ßãŞKã MãSãDã ãKLı FiKRi Yã MéSãJ yãZãR, Yã ãÇMıŞTıR MsÑ’i SãKıÑ Hã SãKıÑ SiTéM éTMéMéLi ãÑıÑDã VuRuR éÑ iĞNéLi SözLéRi… ãH SãÑãL ãLéM ãH, SãÑã Ñé DéMéLi, SéÑiÑLé yãŞãÑıyøR ãŞK'LãRıÑ éÑ GüZéLi. ãCıLãR SéÑDéÑ GéLiR, ßãL KãyMãK MiSãLi. HéR TãTLı SöZ BøZDuRuYøR TüM TövßéLéRi… KiMiÑ éLi KiMiÑ CéßiÑDé ßéLLi DéĞiL Ki. ßu GüÑ SéÑ, yãRıÑ GéLéCéK ßãŞKã ßiRiLéRi. SéÑiÑ Dé øÑDãÑ FãRKıÑ Ñé Ki ãŞK ßöyLé DéĞiLDi, KiM iCãT éTTi éKRãÑDã SéVMéLéRi… ãH SãÑãL ãLéM ãH, SãÑã Ñé DéMéLi, KãBuL éyLé SiTéMLéRiMiZi…!!!

13 comments

Saturday, July 23, 2011 2:48:56 PM

Kolumuzu ısırarak yapardık saatleri küçükken, sanki zamanın canımızı yakacağını anlarmış gibi...

24 comments

Sunday, July 17, 2011 8:05:55 AM

En korkunç savaş insanın kendiyle yaptığıdır...
Aklın başka, yüreğin başka bir şey söylemesiyle başlar. Şiddetlendikçe bir iç savaşa dönüşür adeta...
Yıkıcı, yok edici, ıstırap verici...
Öyle ki nefes almakta bile zorlanır insan bazen.
Gözlerini kapatır düşünmemek için. Günlük koşuşturmalarla unutmaya çalışır iç savaşının nedenini.
Bazen şükreder haline; pişmanlık ve vicdan azabı duymadığı için içinde...
Pişmanlık ve vicdan azabı...
İnsanın kendisinin yarattığı cellatları...
Yine de bunları hissetmemek, iç savaşı bastırmaya yetmez böyle bir durumda.
Cehennemdir aslında bunun adı.
Kendini Beatrice için cehennemden geçmeye kalkan Dante gibi hissedersin.
Vergilius önderliğinde geçerken tek tek cehennemin katmanlarını, Dante kabul etmişti içindeki savaşı.
Kabullenmek savaşı ortadan yok etmese de hafifletiyordu acısını en azından böylece.
Karşılaşırken bir bir Homeros, Ovidius, Sokrates, Platon, Demokritos'la, hayatta en önemli şeyin kabullenmek olduğunu anladı bir anda.
Hele Girit Kralı Minos'un ona söylediklerini hiç unutmadı;
'Bırak! Alnına yazılı yolculuğa çık. Her isteği yerine getirenin isteği böyle! Onun arzusu olmadan yaşar mıydın sanıyorsun tüm bu acıları? Sana başka türlü nasıl öğretecek sahip olduklarının değerini sonra?'
Akıl ile yüreğin çarpışması...
Çaresizce oturup birinden birinin kazanmasını beklersin böylece bu savaşta.
Bazen akıl kazanır bazense yürek.
Ama kim kazanırsa kazansın insan hep kaybetmiş hisseder kendini nedense.
Bir yanı hep eksik kalırmış gibi.
Bu yüzden en iyisi kabullenmek zayıflığını...
Çünkü hiç kimse güçlü olamaz her isteği yerine getirenin dışında...
İnsansın... Ya kabul edeceksin zayıflığını ve dindireceksin içindeki savaşı...
Ya da direneceksin ve için için yanarken kendi yarattığın cehenneminde...
Övgüler düzeceksin o cehenneme...

3 comments

Friday, July 15, 2011 8:04:52 AM

Dua dir Insani Rabbiyle Konusturan. Dua dir Insani Rahmetle bulusturan. Dua dir Insani Huzura Kavusturan. Cumaniniz , Dualarini Kabul ve Kandiliniz Mübarek olsun... ♥