Ahmet KALE

akrep sokması çok acı veriyor. Ayağım çok acıdı. Iki gün ne çektim.

İnsanları Ne Kadar Düşünürsen Düşün, Onların Seni O Kadar Düşünmediklerini Öğrendim.

Her Ne Kadar O'nu Çok Düşünsen ve Gitmesini İstemesen de, Yine Gidebileceğini Öğrendim.

Dilin Karşındaki Gözlere Söyleyemediğini, Parmakların Kolaylıkla Yaza...bileceğini Öğrendim.

En Fazla Önemsediğim Kişilerin Benden Hep Uzaklaştıklarını Öğrendim.

İyi İnsan Olmanın Hep İyi Sonuçlar Getirmeyeceğini Öğrendim...

...Kalbin Ne Kadar Kırılmış Olursa Olsun, Dünya'nın Senin Acılarından Dolayı Durmayacağını Öğrendim.

Ve Kalbimi Asıl Acıtanın Yine Kendim Olduğunu Öğrendim...

Bir gün insan, virgülü kaybetti. O zaman zor cümlelerden korkar oldu ve basit cümleler kurmaya başladı. Cümleleri basitleşince düşünceleri de basitleşti.

Bir başka gün, ünlem işaretini kaybetti. Alçak bir sesle ve ses tonunu değiştirmeden konuşmaya başladı. Artık ne bir şeye kızıyor ne bir şeye seviniyordu.

Bir süre sonra soru işaretini kaybetti ve soru sormaz oldu. Hiçbir şey ama hiçbir şey onu ilgilendirmiyordu. Ne kainat, o dünya, ne de kendileri umurlarındaydı.

Bir süre sonra iki nokta üst üste işaretini kaybetti ve davranış nedenlerini açıklamaktan vaz geçti.

Ömrünün sonuna doğru, elinde sağdece tırnak işareti kalmıştı. Kendine has tek düşüncesi yoktu. Yalnız başkalarının düşüncelerini tekrarlıyordu.

Son noktaya gelindiğinde, düşünmeyi ve okumayı unutmuş durumdaydı
Lâ Edri