My OperaBÜLBÜL-Mehmet Akif ERSOY
Sunday, November 21, 2010 9:46:30 AM
BÜLBÜL
Bütün dünyaya küskündüm, dün akşam pek bunalmıştım;
Nihâyet, bir zaman kırlarda gezmiş, köyde kalmıştım.
Şehirden kaçmak isterken sular zâten kararmıştı;
Pek ıssız bir karanlık sonradan vâdiyi sarmıştı.
Işık yok, yolcu yok, ses yok, bütün hilkat kesilmiş lâl...
Bu istiğrâkı tek bir nefha olsun etmiyor ihlâl.
Muhitin hâli 'insâniyyet'in timsâlidir, sandım;
Dönüp mâziye tırmandım, ne hicranlar, neler andım!
Taşarken haşrolup beynimden artık bin müselsel yâd,
Zalâmın sinesinden fışkıran memdûd bir feryâd,
O müstağrak, o durgun vecdi nâgâh öyle coşturdu:
Ki vâdiden bütün, yer yer, eninler çağlayıp durdu.
Ne muhrik nâğmeler, yâ Rab, ne mevcâmevc demlerdi:
Ağaçlar, taşlar ürpermişti, güyâ Sur-ı Mahşerdi!
Eşin var, âşiyânın var, baharın var, ki beklerdin;
Kıyâmetler koparmak neydi, ey bülbül, nedir derdin?
Mehmet Akif ERSOY
Ötesi Yok !ötesiyok # Sunday, December 12, 2010 4:38:04 PM
Sen benim duygularımı, hislerimi sevdin
Sen benim kuşun kanatları gibi hafif yüreğim için sevdin
Sen benim inanmak istemesende dürüstlüğümü sevdin
Sen benim dik duruşumu, inadımı sevdin
Sen benim isyanımı, tavrımı sevdin
Sen benim mantığımı sevdin
Sen beni ben buyum değişemem dediğim için sevdin
Sen beni zor olduğum için sevdin
Sen beni zorlukları sevdiğim için sevdin
Sen beni sevme beni dediğim için sevdin
Sen beni ben buyum vazgeç dediğim için sevdin
Sen beni bir inat uğruna mı yoksa gerçekten mi sevdin
Sen beni ne için sevdin ve senin sevgine layık mıyım
Bilemiyorum