Bezsensowne wypociny Michasia

Najpierw musimy postarać się, aby nasza aplikacja wyglądała dla dotychczasowych użytkowników inaczej. Zmieniamy kolorystykę i wygląd ikon. Poprzestawiamy też część elementów. Niestety istnieje spore ryzyko, że coś poprawimy i znacząco zwiększy się funkcjonalność. Nie robiąc jednak nic, nic nie uda się w tej materii popsuć.

Kolejną rzeczą, jaką można zmienić na gorsze, to skróty klawiszowe. Nawet jak poprawi się funkcjonalność, to ludzie będą musieli uczyć się wszystkiego na nowo, a to im się bardzo nie spodoba. Niestety nasza aplikacja pozwala na dość łatwą zmianę owych skrótów... Cóż, dajmy im możliwość łatwego przywrócenia starych skrótów, bo jeszcze się nauczą wszystko samemu konfigurować, a wtedy zmiana skrótów nie będzie na nich negatywnie działała. Niestety skrótami interesują się tylko ci bardziej zaawansowani, więc jak wszyscy będą z miejsca ustawiać własne kombinacje, to cała strategia straci skuteczność.

Cóż, ogólnie najlepiej pozbyć się elementów, które wyróżniają Operę z gąszczu innych przeglądarek. Jak nie będzie się ona odróżniać od konkurencji, ludzie nie będą mieli powodu z konkurencyjnych przeglądarek rezygnować. Co prawda część stron w Operze wyświetla się nawet bez naszych starań źle, ale to akurat jest na naszą rękę. W sumie można by było coś popsuć, ale jak zaczniemy dodawać własne standardy, to upodobnimy się za bardzo do Internet Explorera, a to bardzo popularny produkt.

Można też zacząć ludzi przekonywać, że desktopowa Opera to tylko dodatek do jej wersji mobilnej. To bardzo dobry pomysł. Jak to będzie tylko dodatek, będzie wyglądał zdecydowanie gorzej na tle konkurencyjnych rozwiązań. Ktoś złośliwy wspomni pozytywnie o naszym produkcie, to ludzie pomyślą, że to o jakiejś bardzo uproszczonym zamienniku dla przeglądarek WAP w telefonach komórkowych.

Wypada jeszcze rozważyć zmianę identyfikacji przeglądarki. Niestety ma to dwie poważne wady. Będzie to bardzo dobry argument za tym, że niski udział Opery wynika z błędów w systemach statystyk, a nie naszych starań, i że faktyczna popularność jest znacznie większa. Kolejną wadą jest fakt, że jeszcze ktoś nie wykryje, że jego strona jest odwiedzana z Opery, i nie zablokuje naszej przeglądarki. To może zbyt drastycznie zmniejszyć liczbę stron, które w niej nie działają, a to nam się nie podoba.

Na koniec można jeszcze dorzucić kilka nowości, aby popsuć działanie z kilkoma stronami, które do tej pory ładnie działały. Niestety w ten sposób naprawi się też kilka innych stron, na szczęście wszyscy już wiedzą, że owe strony w Operze nie działają i nie będą sprawdzać. Konkurencja też dokonała kilka usprawnień. Można i w Operze też je wprowadzić, ale tylko tak minimalnie, aby tylko móc uzupełnić tylko naszą listę zmian. Konkurencja musi zrobić duży skok na tle Opery. Wtedy wszyscy napiszą, że albo my nie potrafimy czegoś zrobić, albo że mamy taki produkt, którego za bardzo nie da się już unowocześnić.

Tak. Nasz plan jest genialny. Trzeba ogłosić go światu. Odniesiemy sukces.

Internet Explorer zdobył dominację na rynku przeglądarek WWW. Jeśli ktoś nie przeklina tego faktu, nie zajmował się webmasterką. Z powodu braku konkurencji produkt Microsoftu zatrzymał się w rozwoju gdzieś na poziomie HTML 3.2. HTML 4 wymaga już bowiem przyzwoitej obsługi CSS. Obecnie wszystko wskazuje na to, że w Polsce dominacja przejdzie w łapki Firefoksa. Może nie będzie to tak silna pozycja, jaką kiedyś miał IE, ale oligopol jest niewiele lepszy.

Jedynym sposobem, aby zapobiec tej sytuacji, jest wprowadzenie na rynek konkurencyjnych produktów. Niestety tutaj pojawia się pewien dość istotny problem. Na rynku może i jest dostępnych wiele przeglądarek, ale silników jest zaledwie kilka. Dla myślącego webmastera dwie przeglądarki na tym samym silniku to w sumie jedna przeglądarka.

Najpopularniejszym silnikiem jest Trident, stosowany w produktach Microsoftu, jak i kilku innych przeglądarkach, ale te ostatnie się praktycznie nie liczą. Tutaj jednak mała, dość istotna uwaga, zaimplementowana w silniku obsługa niezbędnych standardów jest w tak wczesnej fazie, że kolejne wersje wprowadzają w praktyce rewolucyjne zmiany. Na dzień dzisiejszy właściwie należałoby mówić o dwóch, zupełnie różnych jego wersjach: najnowszej stabilnej i poprzedniej wersji. W planach jest też wersja kolejna, która ma już obsługiwać CSS na przyzwoitym poziomie. Jeśli to się okaże prawdą, najlepiej byłoby całkowicie wyrugować te dwie pierwsze wersje z rynku, a popularność tej poprawionej doprowadzić do zauważalnego poziomu, jakieś 20%-35%.

Na drugim miejscu pod względem popularności jest Gecko. W Polsce bardzo popularny, a nawet zbyt popularny, przekracza poziom 35%. Głównie za sprawą Firefoksa, inne przeglądarki mają już bardzo mały udział. Cóż, jest jeden powód, dla którego można jeszcze uznać za akceptowalne popularyzację tego silnika. Jest nim wybór mniejszego zła, dominacja silnika Trident jest po prostu gorsza, Gecko bowiem ma przyzwoitą obsługę standardów, a Trident już nie. Poza tym można jeszcze, w ostateczności, popularyzować inne przeglądarki oparte o Gecko. Dzięki temu mniej popularne przeglądarki oparte o inne silniki będą lepiej ze swoją popularnością wyglądały na tle Firefoksa. Poza tym pozorna, duża różnorodność będzie zmuszała ludzi do dbania bardziej o ogólnie przyjęte standardy, niż zgodność z konkretnymi, a nielicznymi przeglądarkami.

Tutaj mała uwaga. Ogólnie na świecie Firefox, a właściwie jego silnik nie osiągnął jeszcze krytycznej popularności i trochę do tego poziomu jeszcze brakuje. Można więc sobie w pewnych regionach popularyzować przeglądarkę Mozilli bez obaw. Należy jednak pamiętać, że Polska do tych regionów nie należy.

Na trzecim miejscu w Polsce utrzymuje się silnik Presto, głównie za sprawą Opery. Do krytycznego poziomu popularności jest jeszcze bardzo daleko, a średnia światowa wygląda jeszcze gorzej. Niemniej jednak obsługa standardów stoi tutaj na bardzo przyzwoitym poziomie. Nie ma więc powodów, aby nie starać się popularyzować tej przeglądarki. Jak wyżej, optymalny poziom to 20-35%.

Na czwartym miejscu jest WebCore. Na chwilę obecną stosowany głównie w przeglądarce Safari, ale wkrótce pojawi się duża liczba innych produktów, które będą tym silnikiem napędzane. Popularność w Polsce jest na ledwie zauważalnym poziomie, na świecie są rejony, gdzie to wygląda trochę lepiej. W każdym razie do krytycznego poziomu jest bardzo daleko, więc można bez obaw popularyzować. Optymalny poziom to ponownie 20-35%.

Można jeszcze wspomnieć o KHTML. Trochę to smutne, ale ów silnik zostaje praktycznie wyparty przez swojego forka, czyli WebCore. Prawdopodobnie wkrótce stanie się tylko historią. Jeśli nie stanie się nic rewolucyjnego, popularyzacja tego silnika nie ma sensu. Aczkolwiek obsługa samych standardów jest całkiem przyzwoita.

Właściwie to nic więcej nie ma rynku. W ostateczności może powstać kolejny fork jednego z obecnych silników. Jest to bardziej prawdopodobne, niż pojawienie się czegoś całkowicie nowego. Można jeszcze wspomnieć o istnieniu kilku minimalistycznych rozwiązań o bardzo ograniczonych możliwościach, niestety zbyt ograniczonych, aby komukolwiek polecać.

Cóż, cały czas mamy jednak dwa produkty, których popularność dla dobra rynku trzeba zwiększyć. W dodatku zwiększyć drastycznie.

Tytuł mówi sam za siebie. Najlepsza wtyczka do przeglądarki Microsoftu.

http://files.myopera.com/Big_Z/files/operaplugin.png

Zwolennicy Web 2.0?
Cóż, bez wsparcia ze strony Google, ani jakiegokolwiek innego, większego serwisu, będzie bardzo ciężko. Wiele usług Web 2.0 nie chce działać w Operze, a w znacznej części przypadków błąd nie leży po stronie programistów norweskiej przeglądarki. Sama grupa jest zaś bardzo opiniotwórcza i dochodowa, w dodatku całkiem liczna. Niestety to, co można dla niej zrobić jest bardzo kosztowne: robienie na bieżąco łatek do dużej liczby serwisów, a rezultaty okażą się prawdopodobnie niewystarczające. Lepiej więc poświęcić środki innym grupom.

Zwolennicy Web 1.0
Duża grupa. Całkiem też opłacalna. W przeciwieństwie do zwolenników Web 2.0 zadowalają się bardziej statycznymi, mniej personalizowanymi serwisami. Zasadniczą potrzebują przeglądarki, która jest wygodna, łatwa w obsłudze i wyświetla dość dobrze strony Web 1.0. Właściwie to Opera spełnia te wymagania. Trzeba pamiętać tylko o jednym, małym detalu. Jeśli ktoś chce przeglądarki, którą obsługuje się tak, jak Firefoksa, wybierze prawdopodobnie Firefoksa. Opera więc powinna się starać zachować swoją odmienność na wyraźnie odczuwalnym poziomi.

Osoby czułe na punkcie bezpieczeństwa.?
Może nie jest to tak liczna i opiniotwórcza grupa, ale tutaj Opera ma kilka zalet. Największą jest mała popularność przeglądarki, zaś same łatki bezpieczeństwa pojawiają się w rekordowo krótkim czasie. Ogólnie bezpieczeństwo w tej norweskiej przeglądarce jest chyba wyżej stawiane, niż u konkurencji. Do tego dochodzi jeszcze model biznesowy z produktem o zamkniętym kodzie. Można to próbować wykorzystać w marketingu.

Tak sobie postanowiłem zrobić listę możliwych targetów dla Opery i trochę ją skomentować. Gdzie iść, a gdzie się poddać. Na razie wersja alfa 1.

Laicy?
Jeśli Microsoft, mimo możliwości wciskania swojej przeglądarki wraz z systemem operacyjnym, nie może ich przekonać do update’u do najnowszej wersji... Jeśli Google ze swoją bazą reklamową w Internecie, i niemałą bazą bardziej zaawansowanych użytkowników, nie może przekonać ich do Firefoksa... Co może zaoferować mała, europejska firemka, aby przekonać laików do swojej przeglądarki? Ja bym sugerował odpuścić sobie tą grupę i zainteresować się tymi bardziej dochodowymi i opiniotwórczymi.

Zwolennicy Web 2.0?
Cóż, bez wsparcia ze strony Google, a raczej z wrogim działaniem, będzie bardzo ciężko. Właściwie to bez wsparcia kogokolwiek. Wiele usług Web 2.0 nie chce działać w Operze, bo ta przeglądarka nie nazywa się Firefox, nie ma eksperymentalnych funkcji tej przeglądarki, ani jej błędów i niedostatków. Jest to bardzo opiniotwórcza i dochodowa grupa, ale niewiele da się zrobić, aby uzyskać jej przychylność. To zaś, co można zrobić, jest bardzo kosztowne i wymaga zaniedbania innych grup.

Osoby czułe na punkcie bezpieczeństwa.?
Może nie jest to tak liczna i opiniotwórcza grupa, ale tutaj Opera ma kilka zalet. Jest jedną z bardzo nielicznych przeglądarek o zamkniętym kodzie, dzięki temu łatwiej utrzymać ewentualne informacje o poważnych błędach w tajemnicy. Inna sprawa, że poprawki bezpieczeństwa pokazują się w rekordowo krótkim czasie. Model ze ściąganiem całej przeglądarki, a nie tylko łatek, utrudnia wyśledzenie fragmentów kodu, w których są luki. Ogólnie do kwestii bezpieczeństwa podchodzi się w Operze bardziej restrykcyjnie, niż u konkurencji. Trzeba to tylko trochę bardziej rozreklamować. Nie będzie to zbyt kosztowne.

Użytkownicy zaawansowani?
Dość duża i wpływowa grupa. Dać im trochę jak najłatwiejszej personalizacji przeglądarki i będą całkiem zadowoleni. W sumie nie jest źle. Gdyby tylko ułatwić instalowanie skryptów użytkownika byłoby w sumie prawie idealnie.

Użytkownicy mobilni?
Coraz więcej osób korzysta z Internetu na coraz mniejszych urządzeniach. Jest to jeszcze mała grupa, ale to właśnie tutaj nastąpi największy rozwój. Na razie Opera prowadzi w tym segmencie występując w dwóch różnych wersjach. Co prawda wersja Safari dla Apple iPhone z oczywistych dla wielu względów ustanowiła sobie dość dobrą pozycję. Ponadto groźba ze strony przeglądarek opensource robi się coraz bardziej rzeczywista. W sumie jednak, jeśli zostanie utrzymana dotychczasowa polityka, spory kawałek tortu jest już praktycznie zagwarantowany.

Webmasterzy?
Grupa bardzo mała, ale jednocześnie bardzo wpływowa i opiniotwórcza. Zasadniczo dla jej pozyskania można zrobić dwie rzeczy. Można wprowadzać do przeglądarki nowe technologie, które będą też wprowadzone w konkurencyjnych produktach, co właściwie jest od lat realizowane. Można też wprowadzić specjalistyczne narzędzia, czym zajęto się dopiero ostatnio. Trochę późno.

Posiadacze dziwnych systemów operacyjnych?
Mała grupa. W dodatku mało wpływowa. Zaniedbana też przez konkurencję, jak i samą Operę. Ostatnio trochę bardziej się tą grupą zainteresowano oferując dla pewnych funkcji natywne okna dialogowe GTK. Nie wiem, ale może z powodu braku konkurencji dałoby się pozyskać przedstawicieli tej grupy dość niskim kosztem?

Dotychczasowi użytkownicy?
Oczywiste jest, że w tym wypadku Opera ma bardzo dużo zalet. Aby tych użytkowników nie stracić wystarczy robić dwie rzeczy: sukcesywnie się rozwijać wraz z resztą Sieci, jak i nie wprowadzać zbyt drastycznych zmian. O ile z wrogim działaniem Google niewiele można zrobić, o tyle pomysły ze zmianą skrótów klawiszowych bez łatwego przywrócenia starej wersji jest... łagodnie mówiąc nieprzemyślany. Nie można liczyć na to, że ludzie zostaną przy nowej Operze z tego powodu, że inne przeglądarki jeszcze mniej przypominają starą, dobrą Operę.

Użytkownicy innych przeglądarek?
Zasadniczo jest to nieuniknione, jeśli chce się zwiększyć udział w rynku. Sęk w tym, że jest to bardzo niejednorodna grupa. Zasadniczo ludzie z tej kategorii podpadają też pod powyższe. Jedyne, co można doradzić tutaj, to opcja podczas pierwszego uruchomienia, aby dopasować trochę wygląd Opery do innej przeglądarki. Całkiem dużo można by było zyskać w przypadku IE6.

Jakby ktoś chciał zobaczyć, zrobiłem fotografię firefoksom.

Opera jakiś czas temu miała zdecydowanie najlepszy silnik renderowania stron WWW. Niestety nie udało się wykorzystać tego faktu. Cóż, rynek nie potrzebował najlepszego, a jedynie nie wymagającego dopłaty i zgodnego z większością stron. Dzisiaj na rynku jest trochę więcej silników, które z różnych powodów, ale nie technicznych, mają mniej problemów z wyświetlaniem stron, a w dodatku są porównywalne swoimi możliwościami z Presto.

Dla twórców desktopowej Opery najlepszym rozwiązaniem byłoby więc porzucenie silnika, nad którym pracowali do tej pory, i skupienie się na rozwijaniu jednego z rozwiązań konkurencyjnych, które tak przypadkiem są na dość liberalnych licencjach. Część osób uważa, że otwarcie źródeł pomogłoby rozwiązać ten problem. Niestety historia tego nie potwierdza: z silnika klasycznego Netscape'a niewiele zostało, a KHTML ustępuje miejsca swojemu forkowi.

Co więc zrobić z Presto? Zasadniczo jest jeden, dość szeroki obszar, gdzie nadal jest sens go rozwijać. Są to urządzenia blisko spokrewnione z komputerami, ale albo o zamkniętej architekturze, albo o bardzo ograniczonych możliwościach. W tym pierwszym wypadku producenci takich urządzeń mogą nie być chętni udostępniać dokładnej specyfikacji developerom otwartego oprogramowania; możliwe też, że na przeszkodzie staną jakieś problemy licencyjne. W tym drugim przypadku liczy się też duże doświadczenie programistów Opery, którzy sportowali swój silnik na bardzo wiele różnych platform.

Teoretycznie można by było rozwijać Operę desktopową na jakimś otwartym silniku, a Presto pozostawić do tych innych urządzeń. Wtedy jednak nie można by było stosować hasła reklamowego, że na tych innych urządzeniach działa ta sama przeglądarka, co na komputerach osobistych. A to potencjalnie dość duża wada marketingowa. Może więc opłaca się traktować desktopową przeglądarkę jako reklamówkę przeglądarki na inne urządzenia?

Zainstalowałem sobie "Interesowną" Vistę. Potem pobrało się kilkadziesiąt poprawek. Na tym samym komputerze mam też odmianę Linuksa - Fedorę 8 z KDE.

1. Działa dostatecznie szybko. Nie zauważyłem problemów z wydajnością, a komputer do kosztownych nie należy, aczkolwiek 2GB RAM posiada.
2. Aero wygląda lepiej od tej domyślnej dekoracji z Windows XP. Nie widzę jednak w tym niczego, czym można się zachwycać.
3. Podoba mi się odnowione Menu Start, nie mam na myśli wyglądu, a funkcjonalność.
4. Pojawiły się paski adresów, które zamieniają się w paski z kilkoma listami rozwijanymi.
5. System w końcu się pyta, czy ma coś instalować.
6. Poza tym specjalnych różnic z wcześniejszymi wersjami nie zauważyłem.

Prawdziwa rewolucja dokonała się jednak w tych obszarach, których normalnie nie widać. Wzrosło drastycznie bezpieczeństwo systemu, znacznie usprawniono też zdalną administrację, jak i poprawiono stabilność. W każdym razie musiano to zrobić, bo inaczej tych zmian na tyle lat byłoby zbyt mało.

Zrobiłem trochę testów dla bety najnowszej przeglądarki Microsoftu pod względem jej wykrywania i ustalania stosownych trybów na podstawie nagłówka HTTP. Efekty są nawet ciekawe.

Jak zapewne część osób się zorientowała, wspomniana beta ma guzik do przełączenia się w tryb IE7. Jeśli będzie on aktywny, string UA zostanie ustawiony na IE7, podobnie będą też reagować komentarze warunkowe. Przełącznik nagłówkowy będzie jednak działał, więc będzie możliwość aktywowania trybu IE8.

Oczywiście, jeśli przeglądarka będzie pracowała w trybie standardowym, stringi UA będą wyświetlane poprawnie, podobnie jak komentarze warunkowe. Ciekawe wydaje mi się też zachowanie dla nagłówków dla IE 6, jest chyba takie samo, jak dla IE5. Nowa metoda ustawiania zachowania przeglądarki nadpisuje przełączanie na podstawie doctype.

Zastanawiam się, jak duży procent ludzi będzie używało IE w tryb zgodności z IE 7. Część producentów komputerów może bowiem domyślnie taką opcję ustawiać. Swoją drogą kliknięcie jednego guzika jest dużo łatwiejsze od instalacji całej przeglądarki, jaką jest Firefox. A niestety takie zachowanie będzie poprawiało działanie znacznej części stron w Internecie.

Cóż, będzie można trochę manipulować statystykami, a właściwie będzie trzeba. Ponadto będzie trzeba uważać, aby nie popsuć strony w jednym z trybów IE8, a jednocześnie nie zapomnieć o jego poprzednikach.

Zasadniczo są dwie drogi do wyboru:
1.Sprowadzić IE8 do poziomu IE7.
2.Respektować wewnętrzny przełącznik IE8 na IE7.

Czyli nie stosować nagłówka trybu IE8.