..takie tam moje.

Jako,że nie opisałam do tej pory żadnej z moich wycieczek to teraz czas na zmiany!
W ostatnim tyg. jechałam piewszy raz pociągiem w dodatku sama( mam nadzieje ze moja mama tego nie czyta) i 10 h więc możecie wierzyć ze miałam stracha niemałego! Ale grzecznie zapytałam grupy młodych ludzi jak się okazało Węgrów czy moge się dołączyć i tak oto podróż mineła pod znakiem języka węgierskiego;) a po pzresiadce już po rumuńsku z bardzo miłym panem, który był w lekkim szoku gdy powiedziałam ze jestem Polką

Tak więc dotarłwszy na miejsce tzn do zachodniej Moldowy ( z tym ze mowa tu o rumuńskiej części)spedziłam tam 3 świetnie dni pod tytułem gotowanie, obijanie się i góry;) Potem dołączyły do nas Nikola i Stefii, które zostały królowymi stopa pokonując 600 km w 12 h. Oczywiście nie obyło się bez nerwów ze dziewczyny będą spały na dworcu oddalonym o 30 km bo spóżniły się na ostatni pociąg ale na szczęśćie daly radę


W liczbie sztuk 4 ruszyliśmy dnia następnego stopem oczywiście na podbój kościółka który miał być piękny aczkolwiek jego malowniczość doceniłam chyba jedynie ja;) a potem do naszego pierwszego punktu jakim był cauchsurfer Levi w Miercurea Ciuc.Łapanie stopa w niedziele jest niepoprawne i myślelismy już ze nici z naszych planów. Levi okazał się strasznie sympatyczny aczkolwiek lepiej porozumiewał się po niemiecku niż po angielsku więc ja miałam utrudniony kontakt;) Dnia nastepnego wyruszyliśmy z nim w góry:) a raczej nad jezioro w sumie to Levi zrobił nam piękną trasę widokową jako,że sam popokazaniu zdjęć ze swoich wypraw wprawił nas w lekki szok;)
Oczywiście zjedliśmy razem pyszny obiadek w mieście gdzie widoczność wynosiła 3 metry i z którego przyszło nam łapać kolejnego stopa;/ ale jak zwykle nam się udało i jechaliśmy z miłym włochem;)
I takim sposobem dotarliśmy do T. Mures gdzie czekała na nas kolejna cauchsurfingowa noc tym razem z niemieckimi wolontariuszami. Powiem,że pzresycenie językiem niemieckim tej nocy dało się we znaki i mi i V, bo jako jedyni kuleliśmy w szprechaniu. Jednak nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło i przyszło nam poznać uroki wpólnej imprezy z Niemcami.

W T. Mures nastąpiło pożegnanie tym razem mniej łzawe i tu już we 3 z obranym celem na Albe Iulie, gdzie odbywają się główne obchody świeta narodowego;)
Było pięknie! Muzeum, scena, zabytkowe stare miasto magia! I tłum z flagami! Niestety nie przyszło nam się tym nacieszyć długo bo czekał na nas powrót do domu! Na szczęście jechałyśmy z świetnym kolesiem, którego ang był niebo lepszy niż nas.
W Cluju też załapałyśmy się na festiwal z okazji dnia narodowego;)
Wyjazd na plussss:)zdjęcia załaduje jutro!

prawie po miesiącu powracam na blogowe łono.z trudem bo z trudem ale jestem. i mam za dużo do napisania jak na jedną notkę gdyż ostatni miesiąc był istną rewolucją.ale korzystam z nielicznych wolnych wieczorów jakie mi się zdarzają.
miasto zaczynam lubić bo już wiem gdzie co jest. łapie jezyk więc rozmawiam z ludnośćią autochtoniczną choć najczęściej przydaje się podczas wycieczek stopem i na uniwersytecie co jest w miare zabawne jako,że mieliśmy mieć wszytsko po angielsku a niekoniecznie tak jest.
poznaje mnie już pani sklepowa z naszego bloku, panie z sklepu z placintami(tutejsze świetne placki(sprzedawane jako fastfood) znają moje imię i wiedzą skad jestem.
Grupa erasmusowa zintegrowana, nie wiedziałam ze po 3 tygodniach można się czuć jakby się kogoś znało conajmniej półżycia. Dorobiłam się już starszego hiszpańskiego brata nawet.
Uczuciowe czary mary, przypadkowe spotkania okazują się tymi najlepszymi jak narazie. I wychodzi na to,że trzeba było przyjechać do Rumunii,żeby się spotkał francuz z polką . I że czasu mało, za mało na wszytsko co by się chciało.

latam ponad chodnikami, obciełam włosy, czuję się szczęśliwa i ogarnięta.jak chyba nigdy do tej pory.

sezon weselny zakończony.5 odbębnione.
dziś średniożyciowa jestem.wytańczona, wyśpiewana, niewyspana.
uroniłam nawet łzę bo przecież " naszych już biorą".
zaskoczyłam się kunsztem tanecznym niektórych( tak K. to o tobie)
nie pamiętam też, żebym się tak śmiała jak wczoraj. po prostu endorfinowa ekspozja wczoraj grasowała w nocy.
dawno jej nie było.

dużo dobrze się działo.
państwu S. szczęścia.
b4teamowi kolejnych takich imprez.

ostatni dzień samej.koniec z nagim ekshibicjonizmem domowym.koniec z pustą lodówką trzeba będzie kupić w końcu coś co nie jest musli i jogurtem.zapobiegawczo do sklepu pójde jutro bo mój psmowy głód nabiera absurdalnych rozmiarów w stylu jak zapzrepaścić miesiąc na siłowni 3 dniami jedzenia.
co prawda po lekkim zatruciu ciotki mit idealnej gospodyni podupadł choć do winy się nie poczuwam bo mi nic nie było.
kocham gotować rosół i robić crumble owocowy.nic nie poprawia tak mojego nastroju.chyba mam zapędy na kurę domową jakieś.


dziś tylko druga część opowieści pt ściera i ajaks floral fiesta.żeby Elżbiet szczęśliwym był, że nie zapuściłam domu. poza tym moja dusza wstrętnej materialistki szaleje na myśl o tych dobrach w których posiadanie wejdę jutro wieczorem^^poza tym zobaczyłabym Muodego, który pewnie jest już wyższy i na powitanie spuścimy sobie łomot tęsknoty;)

o egzaminie nie powiem, bo się boje, że ze strachu ide spać tylko jak widzę książkę.

weltszmerc mnie męczy. po 4 piwach zbiera się na przemyślenia choć nie powinno.

dobrze ,że choć można pogadać ze znajomymi, których nie widziałam hoho, tak szczerze, fajnie i we 3 powspominać stare dobre czasy.
ponoć się nie zmieniłam.ponoć?
ponoć to ja mam też zajebisty charakter i jestem oh i ah.taaaa

a od dziś mały pluszowy Bambi patrzy na mnie sarnimi oczkami.
mieszkanie samej ma te plusy ,że nikt nie popatrzy na Ciebie krzywo jak o 3 w nocy rozryczysz się nad pulpetem.