Tuesday, August 17, 2010 1:29:37 PM
Naargelang zaken groeien nemen ze andere vormen aan. Organisaties die groeien splitsen zich misschien, of nemen er andere activiteiten bij. Maar steeds: er komt meer orde in de zaak. Het lijkt alsof wanorde je wordt vergeven in de beginperiode. Daarna moet je de zaakjes terug in de correcte lade krijgen of het slaat ongenadig terug. En dat is nu net een fase die ik niet wil ingaan. Vermijden is dus de boodschap.
Sinds enkele jaren schrijf ik op onregelmatige basis al eens mijn bevindingen neer op vlak van sales. Het is en blijft een passie en dat wil ik dan ook delen met de mensen. Ik wil ze iets kunnen bijbrengen. Iets achterlaten. Niets wat je krijgt is vanzelfsprekend, ook ervaring niet. Vandaar mijn drang om ervaringen, bevindingen, ontevredenheden op dit vlak neer te schrijven. Ik zie het als een 'pas op' bordje. Wel, alles wat daar aan gekoppeld wordt, zal nu nog uitsluitend verschijnen op Saleshouse.
De laatste maanden heb ik social media niet enkel kunnen ontdekken, maar ook kunnen gebruiken. Wat dat dan weer voor impact heeft op mijn visie over sales, kan je niet bij Saleshouse lezen, maar bij de Belgian Cowboys. Niet dat je op een handvol maanden een specialist kan worden op vlak van social media, maar een blog is iets wat samen met jou groeit. Het is een neergeschreven evolutieproces. Dat proces en welke impact dit heeft op mijn professionele kijk op het sales leven kan je dus van dan af aan terug vinden op bovenstaande link.
Wat social media dan weer als persoonlijk effect heeft, kan je binnenkort terugvinden via mijn officiële blog Cfr. Davy maar dan wel op een ander platform want My Opera just doens't cut it. Ik wil andere mensen hun blog met mijn lezers kunnen delen. Ik denk daarbij aan de heerlijk schrijvende Guido, de opmerkzame Fons en zelfs de vakliteratuur van Drostof. Dit kan helaas niet met dit medium en dus zal dit verplaatst worden naar Wordpress. Maar later meer daarover.
Maar qua thema gaat het verder. Ik wil mijn opmerkzame blik zijn werk laten doen en altijd, overal als ik met een ei zit, dit kwijt kunnen. Banaals in tijden, secuur bij momenten. Zaken waar ik me vragen bij stel, gebeurtenissen die mijn wenkbrauwen doen fronsen. Dat is de minimum vereiste; mijn wenkbrauwen moeten fronsen. The maniacal renderings of the lunatic mind...
En dan is er nog de Polso activiteit. Even ter verduidelijking; ik ben full time account manager bij Pami. Al mijn dagelijkse inspanningen gaan dus ook voor het allergrootste deel naar deze schitterende organisatie. Polso is een bijberoep. In de strikte zin van het woord. Ik doe dit in mijn vrije tijd en vraag hier, behoudens de geldende tarieven, geen excessieve bedragen voor. Ik ben geen A6 consultant (of een 5 reeks consultant for all I care). Ik probeer mensen echt te helpen. Daarvoor dient Polso. De website van dit prachtige initiatief komt binnenkort online via volgende link Polso. Hier komt ook een keurig overzicht van de media die ik de wereld in stuur. Voor elk wat wils dus. Het wordt mijn link paginaatje waarop je me steeds kan terugvinden. Dit voor de kleine schare fans... if any.
Orde op zaken stellen noemt men zoiets. Ik had er nood aan. Kan je zelf ook zien aan de opsomming. Ik ben geen duizendpoot. Ik ben maar een man. Nooit meer dan één cruciaal ding tegelijk. Maar wel goed. Kwaliteit voor kwantiteit.
... al moet u mij wel nog even toelaten om te groeien...
Monday, August 16, 2010 10:18:56 AM
Ook te lezen via Belgian Cowboys
We zitten in een unieke situatie nu op onze arbeidsmarkt en op de commerciële markt. Denk er eens over na. Mensen leven langer en zijn langer actief in allerlei. We zitten bijvoorbeeld met vier verschillende generaties op de werkvloer. Ieder met zijn eigen verzuchtingen, dromen, voldoeningen en werkethiek. En anders nog; manier van werken, manier van benaderen.
Ik heb de indruk dat de organisaties van vandaag problemen hebben met deze situatie. Ze hebben ze nog niet volledig onder controle. De benadering ervan is navenant en dit op twee gebieden;
Communicatie intern.
Hoe laat je mensen samenwerken die een totaal ander beeld van werken hebben. Hoe laat je bijvoorbeeld een babyboomer samen werken met een jonge twintiger? Hoe laat je ze in contact komen en wanneer staan ze uit eigen beweging in contact met elkaar? De babyboomer is opgegroeid met het beeld van de stille, noeste werker. Kom op tijd op het werk en vertrek er pas als je de nodige uren hebt geklopt +1. Na een respectabel aantal jaren dienst komt de promotie vanzelf. Samen met de promotie een eigen kantoor, een eigen secretaresse misschien…
Daar tegenover staat de jonge wolf, de twintiger. Eerder verruimend in zijn denken en niet loyaal aan een bepaalde organisatie. Enkel vooruitziend naar eigen snelle ontwikkeling. Want alles moet snel gaan. Je hoeft zelfs niet op kantoor te zijn om productief te zijn. 9 to 5 is al helemaal uit den boze. Werk - en privémomenten moeten kunnen glijden.
Hoe krijg je deze twee zielen in connectie met elkaar? Het grootste vraagstuk van een organisatie intern; hoe laat ik de ervaring van de oudere generatie overvloeien op de jongere als beiden op een totaal verschillende manier werken, leven, benaderen, beleven,…?
Communicatie extern
Nieuwe manieren van mensen ontmoeten, nieuwe social media mogelijkheden elke dag. Facebook, linked-in, foursquare, twitter,… allemaal sexy klinkende namen voor een oudere klant, maar verder irrelevant. Helemaal omgekeerde situatie bij de jongere klant. Hij spendeert meer tijd achter de pc dan achter de tv… dat we dat nog mogen meemaken! Hem moet je wel bereiken via deze kanalen. Wil je in het oog springen, moet je nu eerder je kanalen doelbewust gaan kiezen in plaats van het oude systeem te hanteren: zo veel mogelijk aanwezig zijn op zoveel mogelijk manieren. (Hier is immers ook geen budget meer voor in de Bijbelse 7 magere jaren.)
Veel te veel zie ik organisatie in hun benadering naar klanten in het wilde weg schieten. Vergelijk het met een mitrailleur en een scherpschuttergeweer. De mitrailleur wordt nog het meeste gebruikt tot spijt van wie het benijdt. Baat het niet, dan schaadt het niet. Eerder dan na een grondige introspectie te bepalen hoe men bepaalde groepen benadert, probeert men dolenthousiast ook de nieuwe manieren van communicatie uit en probeert men alom aanwezig te zijn.
‘Ken je klant!’, denk ik dan alvorens je naar buiten treedt. Het heeft immers geen zin viagra via internet te verkopen want diegenen die het meeste viagra nodig hebben, zien niet zoveel heil in het internet. Ze stammen immers nog uit het pre-tv tijdperk. Het heeft ook geen zin om moderne communicatiemiddelen te gaan verkopen door advertenties in de krant. Je publiek leest de krant over ’t algemeen digitaal, weg van alle ‘annoncekes’.
Hiermee wil ik zeker niet stigmatiseren. Uitzonderingen heb je overal. Er begint zelfs al een ont-communicatie-gevoel te ontstaan bij de jongerend die al met een serieuze information overload te kampen hebben. Ook hen zal je alweer op een andere manier moeten gaan benaderen. Zo blijft het (gelukkig) maar veranderen…
Wednesday, August 11, 2010 5:01:38 PM
Een plan uittekenen of een evenement plannen of een sales strategie opstellen. Je doet dit best SMART. Ongetwijfeld al eens van gehoord en in het slechtste geval getattoëerd op je brein en niet meer uit je geheugen te wissen.
Maar (en hier zijn we weer) alles is natuurlijk onderhevig aan verandering (evolutie). Ik heb altijd gedacht dat het SMART principe de tand des tijds zou weerstaan, maar niets is minder waar. De laatste maanden merk ik een duidelijke verandering en change of focus. Darwin zou het eens moeten uitzoeken, maar ik doe alvast een poging...
Sustainable
Op vlak van duurzaamheid en duurzame materialen zijn de eisen er zeker niet minder op geworden. Ook de huidige economische crisis zorgt er voor dat organisaties steeds vaker op zoek gaan naar materialen, producten en diensten die ‘duurzaam’ zijn. Langer leven en er langer mee kunnen omgaan (al dan niet in diezelfde hoedanigheid) is een vorm van besparing die kan tellen. Reken zelf maar uit; een bureaustoel van Ikea die je elk jaar verandert, of een bureaustoel die een aardige duit kost, maar ergonomische het beste in elkaar steekt en uit duurzame materialen is gebouwd zodat hij jaren mee gaat.
Duurzaam ondernemen is niet langer een modewoord, maar een welgekomen realiteit. Op vlak van milieu heeft Al Gore ons de ogen geopend – we hadden inderdaad een filmpje nodig om onze ogen te openen, maar soit. Steeds vaker komt het groene verhaal op het voorplan. Er is een groter moraliteitsbesef gekomen, en dat is maar goed ook! Wie met een groene aanpak komt heeft een streepje voor op de vervuiler. De emotie wordt aardig bespeeld. En het houdt niet op; chemicus Prof. Michael Braungart en architect William McDonaugh zijn op de proppen gekomen met het Cradle 2 Cradle principe (waste is food!) – (Boek ‘Cradle to Cradle’ ISBN 9879055945771).
Mock up
Geen loze of holle woorden meer. Mensen willen zién en voélen dat het werkt. Zij vertrouwen jou wel, maar geld is eenmaal schaarser geworden. De investeringen die uiteindelijk wel doorgaan, worden zorgvuldiger gewikt en gewogen. Je zal dus moeten bewijzen dat jouw aanbod werkt. Testers, referenties,... zijn wel welkom, maar niet meer voldoende.
Jouw aanbod dient eerst getest te worden in de organisatie zelf, met zijn eigenheid en mensen. Als het bewijst te werken, wordt tot de aanschaf over gegaan. Niet eerder. Je zal op sommige momenten reeds (een deel van) je aanbod moeten openleggen en uittesten op de klant zelf.
Adaptable
De wereld rondom ons verandert, dat weten we en hebben we al tot vervelens toe herhaald. Maar het tempo waarin dit gebeurt gaat steeds sneller en sneller. Enkele weken geleden stond er bij veel Belgen nog een mooi effectendossier bij de bank. De situatie nu is echter schrijnend geworden in zowel het effectendossier als die bank.
Organisaties kijken met afgunst naar de kameleon. Op het gepaste moment zich kunnen aanpassen aan elk soort situatie; het is de natte droom van elke organisatie. Je wint als jouw aanbod hen daarbij helpt. Zorg er dus voor dat je jouw klanten steeds toelaat zich aan te passen, jouw aanbod mee integrerend in die nieuwe situaties.
Revenue
Alles draait om geld. Eindelijk een feit dat vast staat en niet gebonden is aan de evolutie (... of toch?). Klaar en duidelijk aantonen wat de ROI (Return Of Investment) is voor jouw klanten. Laat ze niet zelf rekenen, maar doe het rekenwerk voor hen, op voorhand. Laat hen weten wat de investering is van tijd, energie, geld en bereken zelf voor hen hoeveel dat opbrengt aan tijd, energie en geld.
Tailor made
Organisaties die in een monopolie situatie zitten, zijn in de huidige economie schaarser dan een albino panda. Er uit springen is dus de boodschap. Ook op dit vlak zijn klanten steeds veeleisender geworden. Op maat geleverde oplossingen zijn een must! Denk hierbij zelf ook maar aan de eigenheid die jouw organisatie heeft en hoe zij deze uitstraalt of wil uitstralen. Klanten denken hier net hetzelfde over.
Het is natuurlijk niet zo dat wij geen bandproducten en dergelijke meer kunnen aanbieden. Het ligt hem eerder in de presentatie. Ondanks het feit dat iedereen graag designer kledij heeft, zal maar weinig volk dit ook echt aantrekken. H&M, C&A, WE,... ze zijn nog niet failliet.
Tuesday, August 10, 2010 7:05:37 AM
Even geen sales blog deze keer, wel een reactie op een artikel inde krant over de witte sector. Waarom? Omdat ik nauw ben betrokken bij de frustraties van de werknemers in deze sector.
De witte sector zoekt dringend mensen. Deze sector heeft op korte en middellange termijn 120.000 mensen nodig. Afgezien van het feit dat Vlaanderen alleen al 200.000 werklozen heeft, vindt men geen kandidaten en zoekt men zelfs al in het buitenland naar mensen om de hiaten op te vangen. Gezien ik kort bij een bepaald aspect van de witte sector sta (kinderopvang) ben ik er van overtuigd dat men nooit de geschikte mensen zal vinden in eigen land. Even uitleggen waarom:
Het loon
Het loon van mijn vriendin bedraagt net het minimum nettoloon dat iemand van haar leeftijd en ancieniteit moet hebben als men voltijds werkt. Geen bijkomende voordelen: dus geen maaltijdcheques, verplaatsingsvergoeding, verzekeringen allerhande. Niets van dat alles. Hiervoor staat zij met volle goesting en liefde voor het werk 36 uur in de opvang te zorgen voor de kinderen van werkende mensen. Iedereen is het er mee eens; hier mogen ze veel meer voor betalen... maar er is geen geld.
Ik leg even uit waarom er geen geld is.
Wij betalen voor de opvang van onze kleine spruit (uiteraard in diezelfde opvang waar mijn vriendin werkt) omgerekend 12€ per dag. Dit bedrag is gebaseerd op het gezamelijk inkomen van ons beiden. Gedurende 16 dagen ('s maandags bijft de kleine spruit bij oma) geeft dit toch een aardige som per maand. Tel dit maar af van het loon dat ze verdient.
In diezelfde creche betaalt een restauranthouder / eigenaar van 2 bloeiende restaurants de volle pot van 3€ per dag. Trotse eigenaar van 2 bolides (zijn vrouw krijgt er uiteraard ook eentje) en alom gekende flamboyante rijkerd. Zijn grote voordeel; hij is zelfstandige. Groot verschil toch? ... en dan is er geen geld.
Dit is enkel de kinderopvang. Maar we kennen dezelfde taferelen in de rusthuizen, waar eveneens een groot verschil tussen maandelijkse facturen is en waar dezelfde ongeregeldheden voorkomen. Laat men hier eerst meer eens iets aan doen. Eerst misbruik aanpakken, dan met de gewonnen middelen het loon opdrijven tot een normaal loon, evenwaardig aan de inspanningen, diploma en de huidige levensstandaard.
Want met deze lonen en deze werkomstandigheden zal de witte sector nooit sexy worden voor de kandidaten.
Sunday, August 8, 2010 12:28:26 PM
Onlangs heb ik een video ontdekt van Stephen Fry. Ik ken Stephen van een aantal komsiche scetches met Hugh Laurie (u kent hem wel van zijn rol House M.D. of verschillende rollen in Blackadder), volg hem een geruime tijd op Twitter (www.twitter.com/stephenfry) en heeft me altijd geboeid omwille van zijn hoog 'David Attenborough' -gehalte waarbij je telkens het gevoel krijgt dat die man het bij het rechte eind heeft. Enkel en alleen omwille van zijn uitstraling, stemtoon, woordkeuze en appearance.
Stephen Fry is een gevierd auteur, acteur, filosoof, documentairemaker en nog veel andere zaken. Hij is vooral een down to earth of rede gebaseerde argumentator. Onderstaande filmpjes hebbn een diepe indruk gelaten op mij. Niet enkel omdat ik veruit van dezelfde mening ben, maar ook op de manier waarop hij zijn punt maakt. Het handelt over het instituut 'Kerk' in een van de meest gekende "Intelligence Squared' debatten.
Ik vraag je niet te oordelen over het al de denkpiste, argumenten en tegenargumenten die in het stuk worden gebuikt. Ik vraag je de stijl, woordkeuze en 'appearance' in general te bekijken. Hier is hij meester in.
Friday, August 6, 2010 7:50:31 AM
Eén van die dingen waarmee wij als sales mensen dikwijls worden geconfronteerd is een ‘nee’. De deal gaat niet door, men heeft voor jouw concurrent gekozen,… de mogelijkheden zijn legio. Het is ook zonder twijfel één van de moeilijkste dingen waarmee we worden geconfronteerd in onze job. Het doet pijn omdat je dat niet hebt kunnen doen waarvoor je wordt betaald, en erger nog, we zijn 
niet gelukt in ons opzet dus we voelen ons mislukt in onze job. Heel dikwijls gaat dit gepaard met een serieuze deuk in ons zelfvertrouwen.
Het moment waarop je een ‘nee’ krijgt is afhankelijk van welke actie je onderneemt en op welk ogenblik van de verkoopscyclus je bent. We krijgen dikwijls een ‘nee’ terug gegooid tijdens onze telefonische prospectie (misschien is het daarom wel de minst geliefde actie bij verkopers). Hier gaan we over het algemeen wel redelijk goed mee om. Maar naarmate men zich verder in de cyclus begeeft wordt de pijn van een ‘nee’ dieper en de ontgoocheling groter. Hoe pak ik zulke afwijzingen aan?
Ik neem een ‘nee’ nooit persoonlijk
Het is al te makkelijk om een ‘nee’ persoonlijk op te nemen. Ik heb het niet goed genoeg aangepakt, ik moet iets verkeerds hebben gezegd,… de excuses zijn ook hier legio. Het lijkt alsof men van jou niet moet weten nog voor ze je beter hebben leren kennen en zodoende heb je persoonlijk gefaald, want een verkoper moet per definitie een aimabel iemand zijn die nu eenmaal met iedereen van nature uit goed opschiet. Vind mij de persoon die iedereen graag heeft… Zelfs ‘El Sympathico’ himself heeft mensen die hem niet kunnen luchten.
Als je er zo over denkt, hoor je eigenlijk niet thuis in de verkoopswereld. Het is nu eenmaal een wereld waar een afwijzing haast dagelijkse kost is. Temidden van de successen vallen deze niet echt op, maar ze zijn er wel degelijk. Wanneer we deze afwijkingen niet persoonlijk nemen en deze achter ons kunnen laten, kunnen we weer vol motivatie aan de volgende beginnen. Motivatie steekt aan, geen gemaakte sympathie. Kijk dus vooruit naar je volgende verkoopssucces en ga er weer keihard tegen aan. Er zijn wel degelijk bedrijven of personen die maar al te graag zouden willen hebben wat jij aanbiedt. De truc ligt hem erin deze personen te vinden. En om deze te vinden moet je nu eenmaal in een vijver vissen waar ook bedrijven en personen zitten die jouw product niet (of nog niet) nodig hebben.
Objectiviteit is de leuze! Scheid het probleem zoveel mogelijk af van jou als persoon. Kijk objectief naar jouw product of dienst en bekijk waarom organisaties niet geïnteresseerd zouden kunnen zijn in jouw aanbod. Vind het antwoord op deze vraag en move on. Als we jaren hetzelfde product of dienst gaan verkopen, worden we blind voor de nadelen en verliezen we onze objectieve mening. Dit kan nefast zijn voor je succes en maakt de vraag naar het waarom nog groter. Bekijk het zo: als je een nieuw product of dienst moet gaan verkopen, maak je toch eerst een analyse van de voor – en nadelen? Je vraagt je toch ook af waarom klanten dit zouden willen en waarom net niet? Waarom zou je dit niet blijven doen, ook voor de producten of diensten die reeds jaren deel uit maken van het pakket? Tijden veranderen en percepties over bepaalde dingen ook. Een gepaste omgang met deze trends en veranderingen, zullen je helpen een ‘nee’ niet alleen te vermijden, maar ook relativeren.
Steeds probeer ik er iets van op te steken
Speel het gesprek nog eens af in je hoofd en bekijk dit wederom zo objectief mogelijk. Waar zou het kunnen misgegaan zijn? Hoe kan je dit in de toekomst vermijden? Probeer ook eens je collega’s, je bazen, je vrienden of familie te vragen waar zij het probleem zien. Neem alles onder de loep, inhoud, intonatie, woordgebruik, houding… en probeer dit anders te doen bij het volgende gesprek. Zo kan je jezelf voelen evolueren en de fouten uit verleden vermijden. Fouten maken wij altijd, de manier waarop we deze fouten bekijken en aanpakken verschilt dan weer van persoon tot persoon. Hoor niet bij die personen die er zich laten door beïnvloeden, maar neem de koe bij de horens en doe er iets aan.
Wees eerlijk met jezelf. Zit er iets in de weg? Ben je nog gemotiveerd genoeg en kan je alles nog aan? Goed, op naar de volgende dan. Kan je geen positief antwoord geven op deze vragen, zoek dan een andere job want de ‘nee’ gaat nooit weg. Zelfkennis is het begin van alle wijsheid pleegt men wel eens te zeggen. De nagel op de kop. Dus wees eerlijk tegenover jezelf en doe iets aan wat je denkt fout te doen. Je zal zien dat je na verloop van tijd alles anders zal aanpakken dan enige tijd ervoor. Je evolueert en zorgt er op die manier voor dat je uniek bent. Als je dingen anders gaat aanpakken, dan zal je interesse kweken. Die interesse kanaliseren naar je aanbod toe, is dan nog maar een kleine stap.
Waarom vragen we het niet eens aan de klanten zelf wat ze van ons werk vinden? Zij zijn het tenslotte die met jou in zee zijn gegaan. We kunnen ze dus gerust vragen waarom precies en wat ze van de relatie tussen het bedrijf, jijzelf en de klant vinden. Waar kan er verbetering komen en wat vonden zij schitterend. Ook omgekeerd werkt; vraag de mensen waarmee het niet lukte waarom precies. Wat waren de redenen waarom ze net met jouw concurrent in zee zijn gegaan en niet met jouw organisatie? Lag het aan jou, je aanbod of de uitstraling van je bedrijf. Wees niet bang, ze helpen je graag. Er is nog geen enkele persoon geweest die mij niet van feedback wou voorzien nadat een deal was misgelopen. Dit geeft een zoveelste objectieve kijk op jouw manier van werken, je product of dienst en alles wat er mee heeft te maken. Zo kan je verbeteringen aanbrengen waar nodig. Die drempel over dus en vraag het!
Een afwijzing doet mij de deur niet dicht gooien
Bedank de persoon die jouw aanbod (en dus niet jijzelf) heeft afgewezen voor zijn tijd en inspanning die hij of zij heeft geleverd. Accepteer hun situatie en hun keuze. Misschien zijn ze er later wél klaar voor om voor jou en jouw aanbod te kiezen. Op die manier laat je de deur open voor de volgende keer. Een positieve aanpak van de afwijking zorgt zonder uitzondering voor een positieve indruk en die blijft meestal hangen. Als je bij de volgende contacten dan ook nog eens rekening houdt met hun opmerkingen, dan heb je reeds een serieuze voet tussen de deur om het laken naar jou toe te trekken.
Laat je dus niet in met negatieve reacties, maar blijf integendeel net positief. Een ingesteldheid als deze zorgt er immers voor dat je niet meteen afgeschreven wordt voor toekomstige projecten. Verkopers die niet kunnen omgaan met een afwijzing, riskeren later te worden gepasseerd als de gelegenheid zich weer voordoet. Wraak oogst wraak en in dit geval kan zelfs een verkeerde opmerking een serieuze hypotheek zetten op latere successen.
Als je deze dingen in het achterhoofd houdt zal je zien dat je niet alleen meer input en feedback zal ontvangen van zowel klanten als organisaties waarmee het niet lukte, maar dat je je ook beter zal voelen in je job. Indien we verder kunnen gaan en er mee leven, zal de drempel naar een nieuw contact half zo moeilijk worden. Vindt de motivatie van een sporter die net een ernstige blessure heeft opgelopen. Volg de revalidatie en vraag raad om er de volgende keer weer volop tegenaan te gaan. Een tegenslag hoeft niet het einde van je carrière te zijn, wel integendeel; een nieuw hoofdstuk in jouw manier van aanpakken en wat jou verschillend maakt van anderen.
Tuesday, August 3, 2010 8:03:49 PM
Ik mag enkel hopen op een 'ja' bij de vraag in de titel. Niet enkel zeggen, ook doen!
Monday, August 2, 2010 9:12:26 AM
In de vakantie wordt bij vele Belgen het eigen huis eens onder handen genomen. Grotere taakjes en verbouwingen komen dan op het plan eerder dan op zaterdag. Ook bij ons huize Davy niets anders. Wij hadden onder andere beslist te behangen. Een nieuw kleurtje geven aan ons interieur. Een nieuw kleurtje geven aan onze omgeving. Maar was het enkel dat? Ik stelde een hele moeilijke vraag aan mijn dame; wat willen we uitstralen?
Nog nooit verder gedacht dan 'wat vind ik mooi?' was dit een wel erg cryptische vraag. Wat willen we uitstralen als er mensen bij ons op bezoek komen. Er komt immers aardig wat volk over de vloer; familie & vrienden uiteraard, maar ook partijgenoten, klanten en collega's. Wat wilden we uitstralen naar hen toe?
Het is niet enkel omdat het product waar ik voor sta uiteindelijk met fysiek design heeft te maken (Pami produceert kantoormeubilair) maar omdat ik sinds het begin van mijn carrière nadenk over hoe mensen mij percipiëren. Dat is immers even belangrijk.
Je bent als vertegenwoordiger per definitie een vertegenwoordiger van je werkgever. Maar houdt het daar op? Belange niet! Design gaat verder dan dat. Branding gaat verder dan dat. Uitstraling gaat verder dan dat. Je focus op je eigen design is even belangrijk. Hoe je overkomt bij de mensen is even belangrijk als hoe je meubilair of hoe je interieur overkomt bij de mensen.
Mensen die aandacht schenken aan hun eigen uitstraling gaan langer mee. Ze kunnen een netwerk uitbouwen dat groot, sterk en divers genoeg is om tegenslagen (zowel persoonlijke als professionele) te kunnen overbruggen. Een sterk netwerk is voor elke sales van vitaal belang. En niet enkel om je omzet te vergroten.
Friday, July 16, 2010 6:36:03 AM
De mensen onder jullie die mij echt kenne, weten dat ik een Tom Peters adept ben. Thanks to Peter Stinckens, die mij introduceerde in de wondere wereld van Tom en zijn bevindingen. Net voor ik het verlof in ga en de publicaties op deze blog even een versnelling lager schakelen, wil ik jullie toch één van de meest indrukmakende scenes uit een speech van hem niet onthouden. Een scene die handelt om een belangrijk onderdeel van business; strategie!
Bob Kelleher: we have a strategic plan; it's called doing things!
Remember this and below!
Monday, July 12, 2010 8:51:05 AM
Mensen gaan anders werken dan vroeger. De mens onttrekt zich uit zijn werk habitat en gaat flexibeler om met werken. Gaat thuis werken, op de baan, in task forces of - teams, zonder vaste structuur. Lekker anarchistisch en niet gebonden aan bepaalde structuren. De mens gaat anders werken.
Geen enkele consultant op de markt die jou dit gaat tegenspreken. Integendeel, zelfs zijn of haar eigen invulling en kleurtje geven zodat het lijkt alsof hij of zij het zelf heeft uitgevonden. Kantoormeubelfabrikanten (ik werk voor eentje) gaan mee in dit verhaal. Zij willen, kunnen en moeten dit gaan ondersteunen. De ene noemt het 'slimoffice', de andere 'unchained working' en nog een andere 'optimal working'. Telkens komt het op hetzelfde neer.
Ik ben van nature sceptisch. Want, zo denk ik, bij het in vraag stellen, kom je met nieuwe argumenten die zowel positief zijn als negatief. De juiste focus achteraf maakt het verschil tussen optimist en pessimist. De positivo in mij haalt dikwijls de bovenhand. Ook omtrent dit thema durf ik een aantal sceptische vragen stellen. En, belangrijker nog, kan ik pertinente voorbeelden geven dat het ook kan zonder deze moderne termen en marketinggericht onderwijs.
Ik neem even de voorbeelden van een gerenomeerd facility manager; er zijn 2 flexibele werkplekken op kantoor. Deze zijn altijd flexibel geweest en zullen dat ook altijd blijven; de parking en de cafetaria. Doch, elke ochtend als ik de parking op rij staat iedereen op zijn zelfde, zichzelf gemaakte plekje. Elke middag tijdens de lunch in de cafetaria zit dan weer iedereen op hetzelfde plekje, in hetzelfde kliekje. Is dàt het flexibele werken? Dan hebben wij dat al.
Ook bij Netlash op kantoor gaat het er ietwat anders aan toe dan wat men pleegt te zeggen bij de space consultants en aanverwante business owners. En dat kan ik enkel beamen met nog meerdere voorbeelden.
Benchmarken in deze gevallen (en trouwens in alle gevallen!) is zielig en nutteloos. We nemen de situatie van bedrijf X dat 100 werknemers telt en zo en zo en zo te werk gaat en sptisen dit toe op bedrijf Y dat eveneens zo en zo en zo te werk gaat. Hoe belachelijk kan je klinken? Elke organisatie is anders, elke organisatie is uniek. Elke organisatie werkt op zijn manier. En die manier, die is geëvolueerd, niet gerevolutioneerd!
De enige echte verandering; die zit hem in de technologie. Het is de technologie die in grote mate gaat bepalen op welke manier wij zullen werken, optimaler zulen gaan werken. Het is de technologie die het snelst adaptief een antwoord kan vinden op de veranderende omstandigheden.
Voorbeeldje nodig?
Als ik jou over 3 jaar had gezegd dat in 2010 bijna elke vertegenwoordiger een blackberry, iPhone of andere smartphone standaard in zijn pakket zou vinden, je zou het moeilijk hebben geloofd. Vanuit mijn standpunt stelt de technologie mij in staat anders te gaan werken dan vroeger. Ik kan van thuis uit werken met mijn VPN connectie. Ik kan op de baan mijn mails beantwoorden, telefoons doen, agenda schikken en herschikken. Ik hoef hiervoor niet op kantoor te zijn.
Waar ik wel nog op kantoor voor dien te zijn is menselijk contact: overleg, meetings,... want in team werk je beter, sneller en efficiënter. Ik wil nog steeds op kantoor komen omdat ik deel uit maak van een organisatie. Dat groot team bestaande uit mensen met hetzelfde doel voor ogen. En de voeling verliezen met deze mensen zou het einde betekenen van mijn functioneren binnenin dat team.
...en dat zal nooit veranderen. Er zijn immers nog zekerheden...
1 2 Next »
My Opera
