hayat negarip ki yaşam güldür sün?

Ağaç olsam!
Hüzün dökülüyor yapraklarımdan.
sevdalar savrulur, hüzün
limanlarından.
Hüzün yağmurlarında yürüyorum ben,
Bir şafak vakti düştü, hüzün gözlerime.
Bilmediğim bir sessizlik var içimde,
Bir hüzün var işte, bir hüzün
yüreğimde.
Yine hüzün düştü kalemime, hüzün
yazdı yüreğime,
Hüzün dolar sessiz çığlıklarım, içime
sığmaz.
Dağların omuzlarını şal gibi sarar da,
Dağlar hüzünle ağlar....
Islak yalnızlıktan sonra yüzüme değen
hüzün;
Göklerden çise çise yağan yağmurdu
hüzün.
Bir gece gel, hüzün yerine, ışık saçsın
ateşböcekleri.
Yürüdüğüm yollara hüzün tozları
atılmış.
mevsimler geçti, seni beklerken, kar
taneleri hüzün getirdi.
Artık çiçek açsın yürüdüğüm yollarda
ağaçlar hüzün değil.
Kalbim ağrıyor, kederli, hüzünlü bir
akşam.
Yağmurla karışık kar yağıyor dışarıda.
Buzlu karanlık hüzünlü bir hava.
Yağmur hüzün ve gözyaşını beraber
getirdi.
Mutluluk sanarak yelken açtım da,
hüzün buldum.
sevda ile kanat taktım da, dağları
aştım,
Baharı yaşatan en fırtınalı güzlerinde
de hüzün buldum.
Sensiz yarınım yarı. umutlarım hep
hüzün.
İçim öyle acıyor ki, hüzün düşüyor
gözlerime.
Adımı mutluluk koysamda, hüzünmüş
benim adım.....

- Serçe çiçeklerin kokusunu içine
çekerek neşeyle uçuyormuş bi bakmış
karşıdan motosikletli geliyor ama artık
çok geç… Serçe adamın kaskına çarpıp
yere düşmüş motosikletli baygın kuşu
evine götürmüş ve kuşunun kafesine
koymuş yanına ekmek ve su bırakmış
bir süre sonra serçe kendine gelmiş
bakmış çevresine demir parmaklıklar
ekmek ve su görmüş.Çığlık
atmış:” Aman Allah’ım ben
motosikletliyi öldürüp hapse girmişim”