Grota Drozdala

Ostrzegam, koszt będzie mocno zbliżony do trzecioedycyjnego Warhammera

Będzie długo - z góry przepraszam.

Przed paroma dniami odwiedziłem The Compleat Strategist, największy sklep z grami w Nowym Jorku. Na moim radarze był dodatek fluffowy do trzecioedycyjnego Kultu – Beyond the Veil. Oczywiście, kiedy coś zaczyna mnie interesować (jak ten wyżej wymieniony podręcznik), on sam staje dostaje status out of print i jego cena magicznie wzrasta trzykrotnie w odmętach internetu. Compleat Strategist ma to do siebie, że NIGDY nie obniża cen na gry znajdujące się na pólkach, podręczniki ze wczesnych lat osiemdziesiątych wciąż noszą ceny okładkowe tak jakby czas się tam zatrzymał. Ta sytuacja ma też pozytywne strony – sklep nigdy nie zawyża cen na rzeczy rzadkie. Niestety, Beyond The Veil nie udało mi się kupić i raczej nie planuje w najbliższym czasie wydawać 60 albo więcej dolarów na ebayu aby go nabyć, po prostu nie warto (szczególnie że to 150 stronicowy, czarno-biały hardcover z okropnym layoutem i masą ponownie użytych ilustracji z pierwszej – wnoszę to po wyglądzie Rumors – podręcznika z mechanika do trzeciej edycji, którego posiadam).

Ale to nie wszystko, dane mi było zobaczyć i przekartkować i poczytać trzecią edycje Earthdawna z całym inwentarzem dodatków, suplementów oraz przygód (nie miałem pojęcia że aż tyle produktów udało się RedBrickowi wprowadzić na rynek). Wygląda na to, że wydawnictwo potrzebuje mocno kasy i przekonane jest, że fani będą w stanie zapłacić premium za wszystko co zostanie do systemu wydane (minęło przecież 17 lat od kiedy pierwsza edycja wyszła na rynek i jakieś 4 od czasu kiedy Living Room Games przestał rozpieszczać graczy nowymi dodatkami do drugiej edycji – do której prawa nabył około 2000 roku).

W trzeciej edycji podzielono podstawkę na podręcznik gracza i MG, można sugerować, ze jest to zabieg dość wyrachowany, bo przecież edycja druga mieściła się w jednym podręczniku, ale biorąc pod uwagę lata które upłynęły i sygnały od RedBricka o tym, że trzecia edycja to nie będzie jedynie update zasad, ale ludzie, którzy podnieśli pochodnie piszą cała masę nowego materiału – można się z takim zabiegiem pogodzić. Mało tego zarówno gracze jak i mistrzowie gry dostają po kolejnym podręczniku – kompendium do ich podstawek (które na pierwszy rzut oka gromadzą informacje zawarte w dwóch tomach Denizens of Barsavie i Gamemaster's Companion do drugiej edycji). Fani systemu zapewne z otwartymi rękami powitają nowy setting book i jednocześnie opis miasta którego brakowało w drugiej edycji – Kratas – City of Thieves, chociaż z blurbu na okładce wyłania się taka nowa wersja Parlainth, ale na ostateczną ocenę przydatności tego dodatku przyjdzie mi jeszcze poczekać (do czasu kiedy go zakupie ). No i jak zawsze do „nowego systemu” dostajemy też przygodę - Ardanyan's Revenge, 104 strony za $25, o tym czy warto (zapewne nie) zadecydujecie sami, ale rzekomo przygoda ta zawiera dokładne informacje na temat tego jak rozpocząć kampanię w świecie Earthdawna, chociaż nie mam pojęcia dlaczego ta informacja nie znalazła się w jednym z dwóch podstawek.

Na koniec wrócę jeszcze do polityki cenowej RedBricka, wszystkie podręczniki wymienione przeze mnie powyżej kosztują pomiędzy $35 a $40, więc cały set to prawie $190, nie licząc tej przygody. Kogo dzisiaj na to stać? Oczywiście na Ebayu można zakupić wszystko około $15 taniej, ale to wciąż prawie $120 plus koszta wysyłki. Na dodatek czuć powrót do korzeni, gdyż restartowi systemu towarzyszy również premiera trzech nowel osadzonych w świecie gry (dodam tylko że Longing Ring Christophera Kubasika (Pierścień Tęsknoty w polskojęzycznym wydaniu), książka osadzona w drugoedycyjnym uniwersum Earthdawna, była naprawdę niczego sobie, a Chris to bardzo miły osobnik przypominający wyglądem rudego krasnoluda .

No i na koniec pozostało mi powiedzieć kilka słów na temat nowej (również trzeciej) edycji Warhammera wydawanej przez Fantasy Flight Games. Zapewne słyszeliście, że to „cudo” kosztować będzie $100, wydane ma być w pudle i w środku znajdować ma się masa żetonów, kości i innych pomocy wizualnych dla graczy i mg. Wszystko to prawda. Pudło jest wielgachne a jego zawartość (patrząc okiem osoby, jakieś tam pojęcie o kosztach produkcji ma) nieprzebrana i jak najbardziej warta tej stówki. Powiem więcej – cztery małe podręczniki w pełnym kolorze, masy specjalnych kości, żetony z podobiznami postaci, podstawki pod te żetony, karty postaci, tony kolorowych kart przestawiających specjalne zdolności lub czasy, masa na prawde masa doskonale odwalonej roboty – tylko spójrzcie na jego zawartość – czyste szaleństwo.

Po euforii i zachwytach spowodowanych tym co kryje się w środku przyszła kolej na zapoznanie się z zasadami (na tyle na ile 10 minutowa sesja kartkowania czterech książeczek połączona z grzebaniem po sieci jest w stanie pozwolić). I tutaj kończą się zachwyty. Jest oczywiste, że autorzy rzucili okiem na produkty aktualnie znajdujące się na rynku – zarówno fabularne jak i komputerowe (wliczając w to MMORPG), jednak sama gra znajdująca się pod tą kolorową suknią jest delikatnie powiedziawszy – prymitywna. Mechanika może i działa tak jak powinna (nie dane mi było jej sprawdzić w akcji), ale wychodzi na to po prostu zbiór wszystkie znanych i zgranych do bólu motywów z gier fabularnych i dorzuconą do nich kapkę inaczej przedstawioną mechanikę walki (w grze notatki na karcie postaci zastąpiono żetonami a opisy umiejętności oraz czarów tekturowymi i kolorowymi kartami).

Nowa edycja na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie produktu jaki nasze hobby potrzebuje aby przebić się do masowej świadomości konsumentów współczesnej popkultury. Pozory jednak mylą. Za cenę stu dolarów dostajemy kolejną grę, którą można spokojnie porównać do tego co ukazuje się w odgrzewanej rok-co-roku formie pierwszej edycji DnD (niczego jej ujmując). Jest to gra jaką czwarta edycja DnD chciałaby (i powinna) być, ”gra która ma „wszystko co potrzebne do grania zawarte w pudełku”, gra dla ludzi którzy lubią „pogaworzyć używając śmiesznych głosów na sesjach" i którym to MG serwuje przygodę na tacy a oni po prostu reagują na to co ma on im do zakomunikowania.

Rozczarowujące, ale niestety tego (a czego by innego?) można się było spodziewać. Jest to klasyczny RPG w jak najbardziej klasycznym tego słowa znaczeniu, gra stworzona przez RPGowych grognardów, dla grognardów, która to do klasycznych grognardów będzie zbyt „kolorowa i nowoczesna” a dla zwykłych graczy, którzy sięgną po nią ze względu na ten właśnie „kolor i nowoczesny wygląd” zbyt enigmatyczna.

Dlaczego enigmatyczna? Ponieważ zapatrzeni w swoje „klasyczne korzenie” autorzy zakładają, że wszyscy (tak jak i oni grający od lat) wiedzieć będą jak napisać przygodę, poprowadzić dialog, co ważne jest dla graczy, lub znaja odpowiedź na pytanie - "dlaczego i jak gra sie w ta grę". Dla najważniejszą rzeczą o kórej powinni wiedzieć ludzie kupujacy ta podstawje jest walka i kto ma pierwszeństwo zależnie od inicjatywy a cała reszta doświadczena znanego szerzej jako "gra fabularna" to niezbyt ważna otoczka o której wiedza wszyscy, bo przecież każdy „gra i prowadzi we własnym stylu”, a to co dzieje sie poza walką to domena MG i "uzywania piskliwych głosików" podczas odgrywania postaci czy tez NPC'ów - wypełniacz czasu w oczekiwaniu na kolejny encounter w celu wyrwania nowych wrogów. MG może podczas tych wypełniaczy może zaserwować nam jakieś info o świecie czy coś takiego, nieważne on będzie wiedzieć co robić.

Niestety takie odnoszę wrażenie po przeczytaniu wstępu do podręcznika, wspominajacego coś na temat "story mode" oraz "encounter mode", następnie poświęcając "story mode" trzy paragrafy. Fantasy Flightowy Warhammer bardzo jasno pokazuje nam co jest ważne podczas sesji i na co kładzie sie nacisk podczas gry – przeznaczając na opis encounter mode jedna kolumnę a następnie resztę podręczników poświęcając na opisy tworzenia postaci, walki, doświadczenia, listy ekwipunku i całej znanej nam wszystkim do bólu "klasykom" znanym nam z gier fantasy.

Aby nie było, że klepie paszczęka na wiatr – spójrzcie i przeczytajcie tylko ten artykuł. Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda świetnie, ale po chwili wychodzi szydło z worka i zaczyna być mowa o „sufficient time to attempt the tasks”, albo „ the order in which actions are resolved” co jasno komunikuje o niezwykle old-skullowej mentalności twórców – ważna jest inicjatywa, kto działa pierwszy i jak upływa czas podczas walki. Witam w roku 1974

Ciekawostką (w powyżej przytoczonym artykule) jest możliwość odpowiedzenia na dziesięć pytań podczas kreacji postaci, które to pomogą ci dopracować jej historię, świetnie, szkoda tylko że na tym się kończy, brak jakichkolwiek zasad na to jak tak prosty zabieg można wprowadzić do gry (w ustępie o story mode), jak MG może użyć historie postaci do stworzenia własnych interesujących wątków podczas przygód – to wszystko pozostawione jest nam do wykoncypowiania – co oczywiście jest OK, jeżeli grałeś w gry fabularne od lat, jeżeli natomiast jest to twoja pierwsza wyprawa w krainę fantazji i magii – nie będziesz mieć żadnego pojęcia po co nawet zadawać te pytania – przecież nie maja one żadnego wpływu na grę. A można było przeznaczyć jeden rozdział na omówienie podstaw i wszystko byłoby prawie jak w bajce.

To jasno ukazuje, że gra nie będzie kładła nacisku na „głębię” albo „rozwój postaci w świecie”, mechanika nie wynagradza uczestników sesji za te podstawowe elementy, które wytwarzają więź pomiędzy graczem a jego postaciom a światem gry i jej mieszkańcami – fanty dostaje się za przysłowiowe „kill shit and take it's stuff” tak abyś mógł w przyszłości „Kill bigger shit and get more stuff”. Zapewne autorzy nie pominą takiego klasyka jak nagrody w punktach doświadczenia za „poprawne odgrywanie swojej postaci”, ale tym nie dadzą rady oszukać nikogo – prawdziwym przesłaniem gry jest walka.

Na zakończenie powiem jeszcze że to wszystko co przytoczyłem powyżej powtarza się z zaskakująca częstotliwością we wszystkich grach, które są dziećmi „odlskullowego DnD” i starają się ulepszyć doświadczenie które sami autorzy mieli podczas grania w klasyka jako młodziki: rzuć na inicjatywę, opowiedz coś o swoim odjazdowym manewrze, rzuć na obrażenia. Powtórz.

Mogę z całym szacunkiem powiedzieć, że trzecia edycja Warhammera to najlepsza i najładniejsza edycja DnD jaka widziały moje oczy i współczesny świat

Możliwe jednak, że ja i znajomi z którymi gram w RPGi oraz ludzie z którymi spotykam się na konwentach i gadam on-line są w błędzie. Może walka, rzucanie i uczenie się coraz bardziej skomplikowanych zaklęć oraz przedzieranie się przez strony list ekwipunku to wszystko co przeciętny gracz potrzebuje od gry fabularnej. A całą resztę powinno się wykoncypować sobie we własnym domowym zaciszu. Przez ostatni rok dało zauważyć się poważna regresje wśród gier fabularnych oraz powrót do korzeni: Dragon Age: Origins RPG, DnD 4e i ten opisany przeze mnie powyżej Warhammer. Możliwe że wszystko czego potrzebuje współczesny gracz to produkt, który da im możliwość powalczenia i „poudawania gadania śmiesznymi głosami z pokręconymi akcentami”.

I w tym miejscu nie pozostaje mi zrobić nic innego jak ogłosić rok 2009 rokiem fantasy heartbreakera.

Premiera nowej edycji Warhammera ma jednak swoje jasne strony. Fantasy Flight Games oferuje dodatki do drugiej edycji po na prawdę przystępnych cenach I chyba samemu się skuszę na The Thousand Thrones, Tome of Salvation, Realms of Sorcery i Barony of the Damned za 20$. Wicked!

EDIT: Kupiłem powyższe podręczniki po przecenie - $31 z wysyłką. Będzie sie działo.
EDIT 2: Wychodzi na to że FFG może jedynie wspomnieć o czyms takim jak "story mode" a ludzie automatycznie kupuja grę "bo jest narracyjna i inna niz DnD". L-O-L
EDIT 3: Popatrzcie tylko na Promo Video do Warha 3e. (zlinkowane w wpisie blogowym z EDITa 2) - 1/4 to czyst wypełniacz, a pozostałe 3/4 to omawianie elementów walki.

Nareszcie - mozecie poogladac kilka stron z zblizajacej sie niemrawymi krokami nowej gry spolki Sorensen+Crane (sorenscrane) - Free Market (dawniej znany jako Project Donut).

PDF, do pobrania tutaj. Layout mozna powiedziec ze szpitalno-czysty.

Od dośc dawna można było fabularna Diunę znaleść na stronach zajmujących się (i promujacych) szarą strefę naszego hobby, od dzsiaj dostępna jest na Scribd (jeżeli zamierzacie pobrać PDF, to niestety trzeba się będzie zarejestrować).

Całośc jak najbardziej w czytelnej formie, podobnie jak i skan sprzed kilku lak (ten mający ponad 400 MB). Sama gra i jej mechanika raczej nieszczególna i niczym pokracznym sie nie wyróżniająca, ale pamiętam ilee był szlochów i ochów w naszym małym zaścianku kiedy się okazało, że licencja poszła do piachu i LUG nie będzie wydawać zapowiedzianych do gry masy dodatków (które prawdę mówiąc interesowały mnie o niebo bardziej niż sama Diuna RPG) a sama gra zostanie przemielona na papę.

Co do samego scribd's to nasuwa sie pytanie - Czyżby całkowicie nowa era dostępności prawie niemożliwych do kupienia (po rozsądnych cenach) podręczników malowała się nam na horyzoncie?

EDIT: Pogrzebałem kilka minut na scribd'zie i patrzajcie co wykopałem Dune Encyclopedia! Ja co prawda mam orginał, ale jak to mawiają stare kaszuby - na bezrybiu i rak ryba...

Waszystko jest juz on-line

Więcej info na forum.

Siedmiostronicowa zajawka do pobrania tutaj.