Blog nieciekawego człowieka...

Dzisiaj ktoś powiedział mi że nie zna smaku pewności.
Poznania jak to jest, że się wie - i, że nie ma wątpliwości.
Ja też nie wiedziałem. Jednak chyba tak to właśnie jest - bo skąd to można wiedzieć?
Nikt Ci nie powie - to TO! Patrz!Takie właśnie, i nie inne.
Samo odkrycie jest ważne. Nabieram pewności, woli.
Powaga sytuacji nawet mnie nie przerasta, bo ja to tak zwyczajnie widzę.
Są plany których człowiek nie umie objąć wyobraźnią.
Ja swój mogę objąć ramionami.
Każdy szuka, sztuką jest przyznać, że się znalazło.
Zgoda. Moje życie jest pełne takiego mojego, ba naszego szczęścia.
Opiekować i martwić, i kochać, i wszystko.
W mojej wyobraźni widzę te wszystkie pokoje. I ten jeden.
Kawałkiem serca sporym całkiem się śmieje na nowo.

"Ani ten trzask, ani żaden inny dźwięk tego świata."

Zostań.
Tak jak na początku - nie puszczę.

Zwyczajnie uwielbiam. Uczyć się tej geografii czy przeglądać prasę, nawet zastanawiać się czy to kurczaki wieczorem wywożą z pobliskiego KFC. Podobno jestem dziwny - jeżeli dziwny znaczy szczęśliwy, to będę się starał zdziwaczeć jedynie bardziej.
Wiem, że wielu ludzi męczy moja ckliwość, że zarzygałem im tęczą blaty i monitory. Jednak co mi zostaje jak tylko się cieszyć. Teraz jest zwyczajnie najlepiej. NAJLEPSZY czas mojego życia, jakby nie patrzeć. Bo nie chce mi się wyjść upić bez powodu, nie mam nocy bezsennego myślenia o beznadziei mojej egzystencji. Bezsenność zmieniła dla mnie wymiar.
Teraz co najwyżej nie śpię bo mi dobrze. Wariowania ciąg dalszy.

"bądź przy mnie blisko
bo tylko wtedy
nie jest mi zimno

chłód wieje z przestrzeni

kiedy myślę
jaka ona duża
i jaka ja

to mi trzeba
twoich dwóch ramion zamkniętych
dwóch promieni wszechświata" - Poświatowska

Podobno dobrze rozczulam.

Ciesze się!

Ostatnio wiele osób mówi, że widzi u mnie zmianę.
Chyba mają rację.
Bo ja się uśmiecham.
I to dużo - jestem zadowolony.
Mam dla kogo być zadowolonym.




"The wrong of unshapely things is a wrong too great to be told;
I hunger to build them anew and sit on a green knoll apart,
With the earth and the sky and the water, re-made, like a casket of gold
For my dreams of your image that blossoms a rose in the deeps of my heart." William Butler Yeats

I ogólnie to ja naprawdę żałuję, że nie ma nocnych tramwajów.
Ani sieci magicznych kominków czy innych cudów teleportacji.

I wiem, że od czytania czegoś takiego zrobi wam się okropnie słodko i mdle.
Ale ja mam to gdzieś!
Dzisiaj jestem szczęśliwy.

- Pokaż mi drzewo.
- Jestem niewidomy.

Przyszła "piękna złota jesień" innymi słowy - pizga jak w Kieleckim.
Raczę się jakimś cierpkim suplementem diety, co by nie zachorować.
Co dziwniejsze nie mam nawet kaca, w żadnej jego postaci.

Jednak wczoraj mogłem się poczuć jak jakiś polarnik.
Latanie po Hucie o 5 rano, to kolejne abstrakcyjne doświadczenie.

Najgorszym jest zapomnieć coś bo później jak się zabije klina, istna męczarnia.
Tak było również z opowiadaniem które tu chciałem zacytować.
Po wertowaniu wszystkich możliwych książek w końcu znalazłem!


"Się otworzyło oczy i prawie jednocześnie się poderwało się na posłaniu, z pozycji leżącej do siedzącej, i - prawie też jednocześnie - się sięgnęło po czuwający u wezgłowia nóż.
- Nie powie mi pan chyba, że śpi pan zawsze sam?! - pół-zapytał, pół-oznajmił kiedyś ktoś.
- Nie. Zawsze to śpię z nożem na podorędziu - się odpowiedziało w pełni oznajmująco.
Przez otwarte okno, gwiżdżąc dziko przeciągle żałobliwie, wpadał do izby wiatr. Na dworze, w ciemnościach nocy, hulała przedwiośniana wichura. Jak zawsze po przebudzeniu, się zaczęło się zastanawiać nad topografią: gdzie się jest? co to za kwatera? jaka wieś? jakie miasto? jaki kraj? jaki kontynent? (raz, kiedyś tam, po dziwnym śnie, się pomyślało: jaka planeta?). Mocniejszy podmuch wiatru uderzył ramami okna o ściany i ten głośny trzask przypomniał tamten trzask, i ten tamten trzask przypomniał wszystko." - swoją drogą to chyba najsmutniejsze z opowiadań jakie czytałem.

Je ne suis pas apprivoisé.

No witam.
Po krótkiej przerwie poświęconej na wiarę w ludzi - wracam.
Niektórzy się chyba ucieszą, bo mieli dość mnie chociaż odrobinę zadowolonego.

Więc proszę..

Look at you,
Feeling all good,
Can't resist
have to be all Up in it.
Don't it feel great,
Talking shit,
I let it go.

Bo to nie tak, że ja zapomniałem kim naprawdę jestem.

"Babilon...
Zapamiętane wieże i kolumny
Milczenie i cmentarze
Wystarczy jeden kamień gdy młot uderzy
Aby zakrzyczał w nas Babilooooon
-oni mnie zabiją-

Wszyscy szukają Babilonu
Elektroniczna krew
Okrutny młot" - Janabi Hatif "Babilon poszukuje Babilonu"

Jednak pogarda dla otaczającego świata jest chyba najlepsza.
Jaki jest sens myślenia, że kogokolwiek obchodzi cokolwiek oprócz hedonizmu.
Unikanie cierpienia i bólu jest głównym warunkiem osiągnięcia szczęścia.
Więc czemu miałbym się temu dziwić.

Brama-boga rozciąga się na cały świat i ulegają jej wszyscy bez wyjątków.
To dzisiejsza forma wyzwolenia i szeroko pojętej wolności.
Współcześni ludzie nie pochwalają postępowań które ja uznałem za całkiem normalne.
Pierwszej ćwierci XIX wieku i koncesji na wybujałą wyobraźnię.
Jedyne czego mi brakuje to pierdolony wehikuł czasu.

I będę mógł przybić piątkę mojemu kumplowi w błękitnym fraku.
A Wy możecie skisnąć w erze facebooka.