Elizabeth

ja z utęsknieniem czekałam na wiosnę , na te małe zielone pączki , pierwszą młodą zieloną trawę oraz zamieszanie jakie sie robiło w przyrodzie ... małe ptaszki przylatywały do mnie na balkon z jeszcze mniejszymi pociechami które miały jeszcze potargane piórka, jakby chciały się pochwalić , a potem czestowały się ziarenkami słonecznika ( który kupowałam w supermarkecie prawie hurtowo ) poznałam dwa gangi wróbli , jedni byli spokojni i tacy drobniejsi , a drudzy mieli strasznie grożnego wodza , siedział na poręczy i obserwował rodzine , mama karmiła młodego gapociowatego synka podając mu ziarenka prosto do dzióbka , czasami odwiedzała mnie rodzina dzwońców , piekne żółtozłote piórka wielkie grube dzióbki i hałas , one ciągle sie kłóciły , była też modra sikorka mała drobna i bardzo lękliwa , kiedyś wpadła do mnie do pokoju , złapałam ją i szłam by uwolnić , serduszko jej tak waliło mocno ... co ona wtedy myslała wypóściłam ją , ale nigdy juz mnie nie odwiedzała ... mogłabym opowiadać i opowiadać ... jesienią zawsze zastanawiałam się który ptaszek wróci do mnie na wisnę , zimą dawałam im ziarenka potem znikały na troszke i wiosną odwiedzały mnie całymi rodzinami ..........ale to było ....... a w tym roku zakochałam się w jesieni , bo jesien jest jak zakazany owoc ... zanim przyjdzie zima natura daje słonce , a ono wylewa się z owoców , liści , odbija sie w wodzie .....

nie wygląda na to że jeszcze kiedyś będzie wiosna ...ale wierze że będzie ...