فصلی برای تو

همیشه گوشهء تنهائی های من
صدای قدمهائی جریان دارد تند و نامیزان.ء
این گوشه همیشه در سایه میماند و بیشتر دوست دارد در حیاط ،
جا خوش کند.ء
اینجا همیشه صدای مادر میآید که داد میزد: " دیرت شد"ء
اینجا همیشه توپ پیدا میشود برای تماشای یک پیروزی کوچک،
کاشتن یک گل.ء
اینجا که میآیم گاهی تا گردی بردارم، همیشه دندانم تیر میکشد
از سردی بستنی یخی...ء
من همین گوشه یاد گرفتم رقصیدن را
بوسیدن را
شنیدن را.ء
من اینجا زیاد گریه میکنم
نه از سر یآس اما هیچوقت ، چون اینجا "من" را دیده ام.ء
آنقدر نشسته ایم روبه روی هم اینجا که نگو.ء
آنقدر دعوا کرده ایم و روبوسی که نپرس.ء
همینجا بود که من فهمیدم دوست باید همیشه حاضر باشد و بی صبر برای شنیدن که چه شد ؟
اینجا تصمیم گرفتم از مادر بپرسم خدا چیست...ء
همین جا هم جوابش را تکرار کردم
توی دل همه هست
توی دل منم هست.ء
سلام خدا جون.ء
منو میشناسی؟
من امروز فهمیدم که توی دل من زندگی میکنی مثل پدر ژپتو
قول میدم زیاد ورجه وورجه نکنم که تو راحت تر باشی.ء
همیشه همینجا میام پیشت.ء
گرچه تو
همیشه تو دلمی... هرجا که برم
هرجا که برم...ء

We should be always thankful to the brave hearts of our country who are so innocent and yet so pure and gallant.
They match the heroes who protected our nation’s inheritance for thousands of years.
They gave their lives for our motherland, and all gathered around one name.
Neda
One of many.
Many heroes You are.
Many heroes we are.
For the second time in our history, we have fallen into the mouth of evil.
Our nation have been defeated, betrayed, ignored and slaughtered while being truly obedient.
This is another revolt for having just a simple, normal life.
The whole nation is standing now. Together as one.
This movement is forced to win.
Just because
This movement is boiling from the very root of Genesis…
LOVE, PEACE, FREEDOM.

Eyes,
Wide open
Dream
comes true…
Crossing the hands of Evil
On top of the darkest hills of Glory.
Ammunition’s each word,
Each Breath…
Follow me …
Waters, running down my veins,
Rains, Washing the Road.
You,
Come along…
History's, Lying down
And Hope’s fighting.
Where’s my Dragon?
The last warrior,
Here I am…
Dark me,
Bright me,
You,
Take a look…
Golds and Diamonds choose their lands.
Hands on hands.
Cry in the rain,
Fall in Love,
Dig a hole.
Cry for Mercy !
The road Fades away…
You,
Pass.
I’m still waiting,
Who comes first?
Will rain stop,
Or would you turn back?
21/12/08
Sydney

اینجا
خصوصی ترین بخش زندگی اجتماعی منه! ء
جایی که میتونم راحتتر باشم
با خودم شاید
و با تو هم شاید
[/COLOR]

گاهی چنان گم میشویم در بی انتهای روزمرگی که اسم خودمان هم یادمان میرود
. و عادتهای خوبمان... رسوب میکنند به ژرفای سنگین فراموشی
گاهی دوستی را میبینم در کتابخانه ای یا در سوپر مارکت محله ای دور و از سلام سردش در مییابم که چقدر کم رنگ شده ام در رنگارنگ ضمیرش... عادت کرده ام که حرفهایم را در فاصله’ بین چای و سیگار سرکار مچاله کنم و گاهی موقع پول دادن به بقال چینی سر کوچه دو سه کلمه اش را بپرانم به امید اینکه میفهمد چه میگویم
!!جوابش همیشه یکیست :روز خوبیست ، زیاد کار میکنی ، تو زن نداری؟
.تا به خانه برسم کلی میخندم... وهمین
.دست ودلم به شعر هم نمیرود
. اینها را گفتم که بدانی چقدر پر شده ام از تهی
...و اما تو
...شکوفه میدهی میدانم... مثل شکوفه های گیلاس دم عید
با پرهای سفید و نازک... رگه های کمرنگ صورتی
... دوباره سر بر میکنی به آسمان و با صدای بلند میخندی... میدانم. میدانم
... این سرما که گذشت ، بهاری که شدی
... یخ من هم آب میشود

اینجا فقط باران حرفش را میزند
! و زمین گوش میکند
! من ادای عاشق ها را در میآورم
... خیس میشوم
! و مریض
... میافتم گوشه’ خانه و ناله میکنم
... کارهایم چنان عقب افتاده اند که گویی میخواهند ضمیمه’ تاریخ بشوند
... ببین در آزمایشگاهتان فرمولی برای بیحوصلگی پیدا میکنی تا روی باغچه بپاشم
[/B]