Skrawki mojego życia...

Zawsze gdy tego słucham mam ochotę wskoczyć w moje ukochane glany, poszarpane jeansy, wyciągnięty sweter i wypuścić się z butelką ulubionego piwa w miasto. Tak mi się przypomina początek mojej przygody z rockowym graniem. Fajny był to czas. Fajnie gdy miało się tych naście lat. Oo matko... Ale to zabrzmiało.

Panie i Panowie.
Pearl Jam.

Dla osób znających mnie w realu zapewne suprise
Kapela której no przyznam się szczeże.... unikam jak ognia.
Nightwish- bo o nich mowa...
Tu jednak w odrobinę innym wydaniu aniżeli to dotychczas mi znane. Temat ten podejmuję dziś dzięki koleżance AnGelss. Zaglądam na bloga, a tu proszę- Amaranth do którego (obok skocznego Bye Bye Beautiful) o dziwo również mam sentyment.
Takie tam... historyje
Nie o tym jednak chciałam...
Perełka. Cudo. Po prostu... Kosmos!
Ciarki na pleckach i w ogóle...
Nie ma co przeciągać.
Nigtwish, z przecudownym wokalem Marco....

No coś pięknego...
A skoro już jesteśmy w temacie Nightwish, to jeszcze jedna rzecz. Instrumentalna tym razem perełka. Ten numer to w ogóle jeden z moich ulubionych spośród wszystkich, nie tylko tej kapelki.
Myślę, że gdyby zaczęli grać same instrumentalne numery + ewentualnie z wokalem Marco- z chęcią sięgałabym po ich muzyczny dorobek. Wokalu Tarji natomiast( taak wiem... zaraz posypią się gromy) nie znoszę...
Noo doobra. Słuchać, a nie marudzić

Herbatę się pija, by zapomnieć o hałasie świata.


~ T'ien Yiheng

Stałam na jakiejś platformie, a może na wysokim szczycie, nie wiem. Stałam i patrzyłam ku najwyższym warstwom tej strefy, w której się właśnie znalazłam. Paliło się tam światło. Owalne, mieniące się złociście światło, od którego spływały długie promienie na ziemię, czy co się tam pode mną znajdowało. Ogromne źródło światła zajmowało całą przestrzeń nade mną, ja również znajdowałam się w jego obrębie, to znaczy dokładniej mówiąc: jeden promień tego światła spływał na mnie. I nagle uświadomiłam sobie, co to jest. To Kosmos, siła, która otacza i przenika wszystko, ludzi i zwierzęta, kamienie i rośliny, planety, Słońce i Księżyc, gwiazdozbiory i galaktyki. Nie ma nic wspólnego z widzialnym wszechświatem. To ta potężna siła, którą jedni nazywają Bogiem, inni wewnętrznym światłem, jeszcze inni właśnie Kosmosem... Ma tysiąc nazw. Kiedy zdałam sobie z tego sprawę, ogarnęło mnie zdziwienie, dlaczego ludzie na ziemi walczą ze sobą o to, czyj bóg jest prawdziwy. Czułam się taka maleńka! Dławił mnie płacz, a jednocześnie spływał na mnie wielki spokój. Wkrótce potem prosiłam, by pozwolono mi opuścić to tak wysoko położone miejsce, nie byłam w stanie zostać tu na dłużej.

"Czy jesteśmy tutaj sami?"
Saga o Ludziach Lodu.
( Ludzie Lodowiska )
Margit Sandemo