Gökay Gökdeniz

Şimdi öyle sessiz ve sakin durduğuna bakmayın, bir zamanlar fırtına gibi çakardı çatıların üstüne! Sadece izliyor şu an, bazı şeylerin farkına vardı sanırım... Bazı pişmanlıkları var. Büyük pişmanlıklar mı acaba?
Herkes sana nasıl bakıyorsa baksın! ''Mevzu bahis bensem gerisi teferruat'' derler ya, işte öyle. Şimdi onlarda bir şeyler kazandım zannederler? Yenik bir boksör gibi görürler seni!
İçindeki derin fırtınaları görmezler onlar! Tıpkı satılmışdaki parçalar gibi... Büyülü bir ormana benzetirler seni yanılmıyorlarda... Bir süpürgen eksik! Yılların omuzuna yüklemiş olduğu taşlar yerinden oynuyor gibi sanki? Yoksa yanılıyor muyum?
Akşamdan kalma gibisin sanki.. Yorgun görüyorum bugünlerde seni.. Çok yük yüklüyorlar sana.. Orada değil, her yerde! İnsanlık meyvesini tatmaları için kendini uçsuz bucaksız kör bir kuyuya bırakmışsın... Onların çoğu anlamaz ya bunu!.. Neyse..
Bir de çevrene göz kapayışların yok mu! Sana da hak vermiyor değilim, seni üzebiliyorlar. Çok küstürmüşler seni çok..... Yılların vermiş olduğu, boğazında düğümlenmiş söylemlerin var herhalde.. Bana kızmıyorsundur umarım..
Herşeye rağmen bendini ve suskunluğuna koruyorsun.. Büyük bir erdem seninkisi. Altın kuralların var sanırım? Yazıma devam ederken bazen zorlanıyorum. Anlatılması güç şeyler var.. Hıhh derler ya kelimeler kifayesiz kalıyor..
Göremezler o maskeni, balolu maske seninkisi.. Ulu bir yerin sessiz kalmış köşkündesin... Boşver mi diyorsun? Öyle diyorsun biliyorum evet. Zaman ve yer kavramı yok senin için.. Herşeyi kendine kör bağlayıp, yatırmışsın.. Ben böyleyim arkadaş.
Aşk mı? Yok yok.. İçine tıkılıp kalmışsın orada, sevişiyorsun bazen anılarınla. Kimi sevsen hep birileri olmuş onların. Aradıkları sensinde, onlar macerayı seviyorlar. Sana göre değiller!..
Kıymet bilmiyorlar, çok vermişsin insanlara ama çok az almışsın veya yarım yamalak.. Boynunu büküyor senin. Ama kimseye göstermiyorsun bunu.. Çok büyük emellerin var! Onlara sığınmışsın ve geceyi üstüne örtmüşsün...
Etrafını sarmışlar, kuşatmışlar.. Hepsi bir şeyler istiyorlar senden... İnsan mı bunlar diyorum? İnsan diyorsun. Evet insan, ama bunlar evrim geçirmişler.
Bana göre çok değerlisin. Söylemlerin ve gelgitlerin oluyor.. Bazen pes etmek geliyor içinden ama etmiyorsun. Etme zaten! Geceden daha karanlıksın... Eleştirileri dinliyorsun, herkesi. Hatalarını görüyorsun ama kabullenemiyorsun.. Gururun örtüyor bazı şeyleri. Bence de ört... Kimse görmesin.
Onlara bazen bi aralık bırakırsın, şarkıları onlara armağan edersin bir cennet meyvesi gibi. Bilmezler ya.. Neyse.. Çok mu eleştiriyorum insanları? Bazen bırakmak lazım herşeyi akışına değil mi? Bırak aksın, koy ver gitsin.
Cebinde bilet, elinde valiz.. Hazırlıktasın. Ama gitmesen diyorum... Hayır bazen çeip gitmek gerekir, haklısın. Kefenin gözünde sevdalar, tutkular olsa bile. Çok olmuş ya, o senelerin içinde neler var. Herşeye rağmen seviyorsun yaşananları... Çok iyi bir öğretmensin, hayat öğretmeni.
Çok yazmak istiyorum, bana kızacağın için yazmıyorum.....