Huzur..

İstanbul dedim, Sen'sin! //

Subscribe to RSS feed

Bir kum saati gibi akıyorsun bende...//



Ben gidip başıma belalar aramışım
/
O kalıp mevlasını bulmuş!

Seni seviyorum da, seni seviyorum demeyi eskisi kadar sevmiyorum! //







Ve güldün,
rengarenk yağmurlar yağdı.. //



"Oysa yoruldum körebe oynamaktan...


Nereye saklansam avucundayım!"

Elimden tut...


Yağmur götürecek yoksa beni!

,


İstanbul bilmeli ki, sahillerine mehtabı taşıyan senin bakışlarındır.

İstanbul bilmeli ki, limanlardan gemiler önce senin yüreğine açılır...


Ya Rabbim, bunca yangının ortasında hiç olmazsa İstanbul'da ölecek olmayı nasip et... //







Gözleri şehrin üstünden geçen yağmur bulutları kadar gri iken,
yağmur bulutları kadar ıslak geçerken ömrümden,
gözleri kentin kalabalığında yalnızlığıma,
asırlara sinmiş yalnızlığıma bir anda dur diyecekken..

Nasıl mümkün olur çıldırmak! //







Bir şaşkınlığım ben,

Adem'den kalma.. //