Mijn Blog

Na gelukkig een niet al te lange dag ( 21-7-06 ) ben ik aangenomen bij de pantserinfaterie. Als ik klaar ben met mijn opleiding die 7 maanden gaat duren wordt ik bij de 13e gemechaniseerde brigade te Oirschot geplaatst. Ik kan wel pas in December beginnen omdat schoolbataljon zuid vol zat.

Ik zal even verder in gaan op de medische keuring. Ik moest voor 9 uur in A'dam zijn dus ik hoefde niet te overnachten op de kazerne. Nadat ik me gemeld had aan de balie en naar de kantine werd gestuurd kon ik haast gelijk mee voor het eerste deel van de medische keuring.

Plassen
Je moest in een bekertje plassen met je naam erop en weer inleveren. Ze onderzoeken dan of je geen verborgen ziektes hebt.

Na het plas gebeuren moesten we ons weer melden bij de medische balie waarna we gelijk weer door konden met het volgende deel.

Medisch Interview
Je gaat een gesprek houden met een dokter die je van alles vraagt over je medisch verleden. Gelukkig heb ik nooit last gehad van gekke dingen maar toch duurde dat gesprekje wel een dikke 20 minuten. Na dat gedoe moest ik helemaal ontkleed op de box na dan in het midden van de kamer gaan staan voor de algehele inspectie. Daarbij kijken ze naar voornamelijk je rug en of je benen niet teveel verschillen van lengte. Ze vertelde me dat niemand een perfecte rechte rug heeft en niemand even lange benen. Als het verschil tussen de benen te groot is ( 2 cm is heel veel bijv ) dan wordt je er wel op afgekeurd maar dit was niet het geval. Ze vonden verder dat alles wel in orde was dus konden ze verder met het testen van de gewrichten. Ik moest op een tafel gaan liggen en me helemaal ontspannen, ze begon een beetje aan mijn armen en benen te trekken en alle kanten op te bewegen. Daar vond ze ook niks geks dus ging ze nog even kijken of mijn coordinatie goed was. ik moest op 1 been een paar sprongen maken en met mijn ogen dicht het puntje van mijn neus aanraken, ook geen probleem natuurlijk. Er was nog wel iets wat ik niet verwacht had en dat was dat je namelijk als man ff met je onderbroek op je knieen moet en op je hand blazen. Dit doen ze om te kijken of er niet te veel ruimte zit op de plek waar vroeger je ballen zaten omdat anders met extreem kracht zetten je darmen er in kunnen zakken ( lijkt me ook niet prettig). Na dit alles vertelde ze me nog niks gevonden te hebben waarop ik eventueel afgekeurd zou kunnen worden. Dat was wel fijn om te horen.

ik moest nog wel mijn ogen en oren laten testen en naar de fysiotherapeut en uitslaggevend arts.

Ogen en Oren.
Allereerst moest ik mijn oren laten testen. Je moet in een cabine gaan zitten waar je een koptelefoon op zet en een drukknopje krijgt. Elke keer als je een hoog of laag geluidje hoort dan moet je op het knopje drukken, ze doen eerst je linker en dan je rechter oor. Je hoort eerst de hoge tonen en daarna uiteraard de lage. Schijnbaar hebben nogal wat mensen problemen met de lage tonen. Mijn oren waren goed dus ik kon door naar de opticien, daar moet je door een apparaat kijken en een paar letters en nummers oplezen. De opticien zeg dan of het goed genoeg is en anders onderzoek hij nog even op hoeveel procent je ogen dan fuctioneren. Dat was allemaal oke dus ik moest alleen nog naar de fysio, ik had er al wel een goed gevoel over omdat ze nog niks hadden gevonden waarop ik afgekeurd kan worden.

Fysio
Bij de fysio werd niks anders gedaan dan bij het medisch interview dus daar hoef ik ook niets meer over te vertellen.

Uitslaggevend arts
Die vertelde me dat alles oke was en dat ik aan de slag kon, ging eigenlijk vrij snel. Ik kreeg van hem een brief mee die ik bij kamer 38 moest inleveren en daarna zou ik aangesteld worden.

Aanstelling
Als je bent goedgekeurd komt er nog een administratief deel waarbij je wordt ingedeeld in het juiste schoolbataljon en voor hoelang je een contract aangaat. ook vertellen ze nog wat je gaat verdienen waar je na je opleiding gelegerd wordt. je krijgt ook de kans om nog wat vragen te stellen.

De brief is eindelijk op de mat gevallen. Ik weet nu dat ik op 22-6-06 de psychologische test heb. Ik heb nog proberen wat meer uit te vissen over die test maar het komt er gewoon op neer dat er 2 onderdelen zijn. 1: een vragenlijst waar je je mening moet geven over bepaalde stellingen en dat je dat gewoon eerlijk en spontaan moet invullen.
2: een interview met een psycholoog waar het over je omgeving en je vrijetijdsbesteding zal worden gesproken.

Ik heb ook een brief voor het Geneeskundig Onderzoek gehad, maar die datum moest ik even verzetten omdat ik ook nog op vakantie ga, dus die staat nu op 19-7-06 gepland.

Ik heb mezelf opgegeven voor een sollicitatie nadat ik een voorlichting voor onderofficier bij de landmacht in Maastricht heb gevolgd. Alleen was deze sollicitaite niet voor de landmacht maar de mariniers. Toen ik de hele papieren rompslomp had ingevuld en opgestuurd was het elke dag hopen op een brief waarin stond wanneer ik op keuring mag. Na ongeveer 2 weken te hebben gewacht lag de brief eindelijk in de bus en zag ik dat ik over 3 weken, 25 april 2006 dus, op keuring kon komen op de marine kazerne te Amsterdam. Op 24 april ging ik richting Amsterdam omdat we daar moesten blijven slapen zodat je de volgende dag om 5:30 FIT aan de start stond. Ik was ongeveer om 20:30 op de kazerne en liep naar de balie om me te melden, waarna ik naar de kantine werd gestuurd om daar vervolgens nog anderhalf uur te gaan zitten niksen met alle andere kandidaten. Omdat daar alle keuringen van alle krijgsmacht delen van defensie worden gehouden was het best druk.

Om 22:00 werden we naar onze kamers gebracht en moest het om 22:30 stil zijn. Het was erg rustig op onze kamer omdat iedereen toch wel gespannen was voor de volgende dag. Toen we s'ochtends opstonden om 5:00 was iedereen eigenlijk ook meteen klaar wakker. We gingen wat eten in de kantine en daarna zou het beginnen (dacht ik). Na het eten moesten we met onze tassen naar een of andere gang waar ook wat dokters en wat keuringsarts kantoortjes zaten. We moesten daar een papier inleveren waarop stond of je ooit ziektes of operaties hebt gehad. Dat duurde al ongeveer 1 uur voordat iedereen klaar was. Nadat dat klaar was werden we naar beneden gebracht en moesten we in een zaaltje gaan wachten tot we werden geroepen om een hartfilmpje te laten maken. Er ging natuurlijk ook weer de nodige tijd overheen voordat ik aan de beurt was. Toen dat filmpje gemaakt was was het wachten op de uitslag gevende arts die ook even je bloeddruk en vetpercentage opmeet. Alles was in orde dus ik mocht naar de kracht en de sporttest. Allereerst was de krachttest aan de beurt waar je tegen stangen aan moet drukken die totaal niet meegeven. Eerst waren mijn armen daarna benen dan buik en als laatste de rug aan de beurt. Alles was in orde behalve mijn rug die was net niet sterk genoeg. Ik begon toen al te vrezen voor het ergste namelijk dat ik na de kracht al gelijk naar huis kon en daar was ik toch echt niet voor gekomen. Na de kracht mocht ik gaan fietsen, er werden allerlei plakkertjes op me geplakt en dan mag je met nog 3 anderen gaan fietsen. Tot de 9 minuten was het goed vol te houden maar daarna ging het snel bergafwaarts, ik had een tijd gefietst van 12 minuten 11 seconden ( ik was er zelf niet echt tevreden over, maargoed ). Na het fietsen moesten we even gaan douchen en daarna was het weer wachten totdat je werd geroepen door een persoon die je weer naar een uitslaggevend arts bracht deze arts was overigens in uniform. Die vertelde me dat ik door mocht naar de MAST ( Marinier Algemene Selectie Test ) daar was ik natuurlijk heel blij mee omdat ik dacht dat ik het niet zou halen vanwege mijn rug, hij vertelde me wel dat bij de medische keuring nog wel gekeken zou worden waarom mijn rug niet sterk genoeg is. Het was toen inmiddels alweer middag en gingen alle mensen die door mochten naar de MAST even wat eten, we werden opgehaald door een sergeant-majoor. Er waren er een stuk of 40 begonnen en er waren er nog 18 mensen over die de MAST mochten gaan doen. Na het eten liepen we in ganzenpas naar een noodgebouwtje waar er 2 groepen van 9 werden gemaakt. De eerste groep ging meteen beginnen aan de MAST de andere groep ging eerst een intake gesprek houden en was na ons aan de beurt.

We werden opgehaald door een sportinstructeur en naar de kleedkamers gebracht waar we een nummer kregen en daarna was het looppas naar het voetbalveld. Daar moesten we eerst 35 minuten hardlopen zo hard als je kon. Er werd medegedeeld dat je extra punten kreeg als je bij de snellere zat. Ik ging dus kapot in die 35 minuten. Toen we klaar waren met lopen moesten we wat gaan drinken in de kleedkamer omdat het toen de warmste dag van het jaar was en nog niet iedereen aan de warmte was gewend. Daarna begon het apenkooien, ik was als zesde aan de beurt omdat ik ook dat nummer had. We moesten een behoorlijk parcours afleggen. in dat parcours moesten we onszelf optrekken, opdrukken, touwklimmen en zwaaien, evenwichtsbalk lopen en in rekken klimmen enzovoorts. Toen ik daarmee klaar was en zonder ergens de grond te hebben aangeraakt (anders opnieuw)weer terug naar de kleedkamer mocht en mezelf in een overal moest hijsen wist ik nog niet dat het zwaarste deel van de MAST nog moest komen. We gingen weer terug naar het voetbalveld en kregen allemaal een antitank wapen ( een boomstam dus )die we moesten sjouwen en waarmee push-ups en sit-ups gingen doen. We stonden geen moment stil en alles ging te langzaam volgens de instructeurs, ik was echt al helemaal kapot en moest constant bijna overgeven. Ik had ook een helm waarvan het bandje kapot was en dus constant voor mijn ogen zat. Toen we moesten gaan hardlopen met die balk werden we 1 voor 1 naar een boom gestuurd waar we in moesten klimmen en natuurlijk weer uit. Ook dit ging te langzaam en dat laten ze je op allerlei manieren weten. Ze proberen je metaal te breken, dat lukte gelukkig niet bij mij. Zo zijn we nog een minuut of 20 doorgegaan en dat valt niet mee als je al bijna dood bent voor je gevoel. Toen we met 3 mensen een nog langere balk bij moesten dragen kwam de kleine balk tegen mijn hoofd en had ik een bloedlip, toen werd ik weg gestuurd en moest ik me bij een sergeant melden en kon ik gaan douchen. Toen ik ongeveer 15 minuten in de kleedkamer was kwamen de andere jongens binnen en die feliciteerde ik natuurlijk met het behalen van de MAST. De instructeurs vertelde dat je dit tijdens de opleiding ongeveer 3 keer per week kon verwachten. Ik mocht gelukkig nog wel naar het intake gesprek waar ik te horen kreeg dat ik nog een kans zou krijgen en over 4 maanden terug kon komen.

Als ik me beter had voor bereid op deze zware keuring had ik het wel gehaald. Het is natuurlijk geen excuus om niet goed in conditie te zijn maar toch was dat zo in mijn geval. Ik moet in ieder geval heel blij zijn met een 2de kans omdat ik hoor dat ze niet iedereen die kans geven.

Als ik de MAST wel had gehaald was er een vervolgafspraak gemaakt voor een medisch en psychologisch onderzoek.