Ik ben gek...
Friday, 7. March 2008, 16:19:27
Ze hebben het altijd al gezegd: Grumpy spoort niet! Ik kan het niet ontkennen, sporen is aan mij niet besteedt. Er zijn van die echte freaks, alles draait bij hen om treinen en spoorwegen. Zij hebben hun leven op de rails staan... Maar Grumpy, da’s duidelijk, de spoort niet,.
Al dat gedender over die starre rails, de duizelingwekkende vaart waarmee het landschap aan je voorbij trekt. Voor je iets ziet is het al weer uit je gezichtsveld verdwenen. Da’s echt niets voor mij, het leven gaat al snel genoeg! Als je net weet hoe het in elkaar steekt is het al weer anders. De ene verandering volgt de andere op, nog voor we weten of we er ook beter op geworden zijn. Vroeger was een telefoon om mee te telefoneren, ja toch…? Nu zie ik mijn kinderen van alles doen met iets wat zij ‘een telefoon’ noemen, maar niet telefoneren… Ach, het is wel leuk natuurlijk, maar het gaat me allemaal net iets te snel. Zou dat misschien komen omdat ik binnenkort een afspraak heb met Abraham. Nog een paar maanden, dan is het zover. Ja, dat zal het zijn, je wordt oud Grumpy!
Oud? De Duvel en zijn ouwe moer zijn oud, dat zijn mijn oma altijd. Een wijze vrouw was dat! Ik ben niet oud, ik zie ze gewoon vliegen… wat ben ik jaloers op ze, die vogels. Zo heerlijk vrij in de lucht, niet gehinderd door een dienstregeling, verkeersregels, politieke besluiten, een werkgever, lastige kinderen (sorry het moest er even uit), of wat al niet meer. Gewoon gaan waar je wilt, op het moment dat je wilt. Het ene moment laag aan de grond, het ander moment hemelhoog. Heerlijk moet het zijn om van grote hoogte op ons land neer te kijken. Alles lijkt dan zo netje, zo geordend, zo goed geregeld. De illusie dat het allemaal volmaakt is….
Misschien komt daar mijn passie voor ‘alles wat zich door de lucht voorbeweegt’ wel vandaan. Ik heb al heel wat afgevlogen, daarbij mijzelf verbeeldend dat ik een vogel ben. Helaas komt dan steeds weer dat moment dat ik toch weer met twee benen op de grond sta. Meteen al weer verlangend naar een volgende ervaring in de lucht. Mijn nieuwste hobby op dit gebied is ballonvaren. Schitterend, in vogelvlucht over het Nederlandse landschap. Hoog verheven, aan de wind varend en genietend van de rust. Dat is de ultieme kick!
Daar, zo hoog boven de grond, schiet mij vaak de tekst te binnen die zegt:
Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren, het is jullie hemelse Vader die ze voedt. Zijn jullie niet meer waard dan zij?
Terwijl ik prebeer een einde aan dit blogbericht te maken denk ik bij mezelf: gek zijn is zo gek nog niet!!
A summery in English will follow shortly!
(80%)
WIDGETIZE