My OperaSensin Gülüm
Wednesday, November 23, 2011 1:06:17 AM
Sunday, March 20, 2011 12:28:06 PM
İNTİHAR MAVİ
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Ve kılıçlarında taşırlar şiiri! .
Bu yüzden sevdaları mahzundur
Yürekleri kallavi!
Alınları ihanet vurgunudur.
Gözleri intihar mavi...
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Ve kılıçlarında taşırlar şiiri! .
Bu yüzden sevdaları mahzundur
Yürekleri kallavi!
Alınları ihanet vurgunudur.
Gözleri intihar mavi...
***
Sunday, March 20, 2011 12:25:12 PM
İlle gerek mi özlediğimi söylemek
Ya da sevdiğimi seni
Hem gelecek günlere bıraktım seninle olmayı...
Seninle ölmeyi bir güzel
Seninle....
Cahit Zarifoğlu
Arafta kalakalmak öylece…
Saturday, January 22, 2011 3:08:29 AM
Ah! rafa kaldırılmış sevdalar…
Masumiyet hiç bu kadar can yakmamıştı;
Madur olmamıştı hiç yürekler bu günkü kadar
Tozlu raflar hiç bu kadar isyanı lisan bilmemişti kendine
Kendi yükünü omuzlanmayan insandan bu kadar şikayetçi olmamıştı
Raflar bilirdi ki insan yüküyle eşreftir.
Araf…
Bir adım ötesinde “yar” deyip susmak varken
Bir adım gerisinde ağyarı’ı
“yar” bildiği için susturulmak olan çizgi.
Arafta kalakalmak öylece…
Yar’la nasıl hasbihal edeceğini kestirememek
Yar’e nasıl dokunacağını bilememek
/üşümek bir ağustos sıcağında kendi çölünde./
Yar’e varma edebini bilememek kaybetmek!
/kaybolmak en iyi bildiği muhitte./
Yar deyip susmanın güzelliğini kavrayamamak
/lütufları aşikar olarak aramak belki de
Hikmetin perdesinde takılı kalmak./
Ah yar deyip geceyle söz eyleyebilmenin adabını bilmemek
Yar’in “var” olduğunu anlayıp
“yok”ların dirliğinde can çekişmek.
Can-sızlık için…
Arafta kalakalmak öylece…
Her cinayetin yolcusuna yol sorulup her yola baş koymaya çalışmak
Ve…hiçbir yolun O’na ulaştığını görememek
Yol bir’dir oysa
/yürekten geçen yol/
Yar bir’dir oysa
/bizi kendine yar bilen yüreğe vefalı olan…/
Yolun sonu bir tek sondur oysa
/ölüm…/
Ebedi mekan birdir oysa
/güzel’le randevulaşılan yer ;
Toprak ve ötesi…/
Yüreğim
Toparlan gidiyoruz!
/ya da
Toparlandım gidelim!/
Arafta kalakalmak yakışmadı bize;
Bir adım atalım hadi
“yar” deyip susalım;
“yar”dandır deyip razı olalım!
Alıntı
Masumiyet hiç bu kadar can yakmamıştı;
Madur olmamıştı hiç yürekler bu günkü kadar
Tozlu raflar hiç bu kadar isyanı lisan bilmemişti kendine
Kendi yükünü omuzlanmayan insandan bu kadar şikayetçi olmamıştı
Raflar bilirdi ki insan yüküyle eşreftir.
Araf…
Bir adım ötesinde “yar” deyip susmak varken
Bir adım gerisinde ağyarı’ı
“yar” bildiği için susturulmak olan çizgi.
Arafta kalakalmak öylece…
Yar’la nasıl hasbihal edeceğini kestirememek
Yar’e nasıl dokunacağını bilememek
/üşümek bir ağustos sıcağında kendi çölünde./
Yar’e varma edebini bilememek kaybetmek!
/kaybolmak en iyi bildiği muhitte./
Yar deyip susmanın güzelliğini kavrayamamak
/lütufları aşikar olarak aramak belki de
Hikmetin perdesinde takılı kalmak./
Ah yar deyip geceyle söz eyleyebilmenin adabını bilmemek
Yar’in “var” olduğunu anlayıp
“yok”ların dirliğinde can çekişmek.
Can-sızlık için…
Arafta kalakalmak öylece…
Her cinayetin yolcusuna yol sorulup her yola baş koymaya çalışmak
Ve…hiçbir yolun O’na ulaştığını görememek
Yol bir’dir oysa
/yürekten geçen yol/
Yar bir’dir oysa
/bizi kendine yar bilen yüreğe vefalı olan…/
Yolun sonu bir tek sondur oysa
/ölüm…/
Ebedi mekan birdir oysa
/güzel’le randevulaşılan yer ;
Toprak ve ötesi…/
Yüreğim
Toparlan gidiyoruz!
/ya da
Toparlandım gidelim!/
Arafta kalakalmak yakışmadı bize;
Bir adım atalım hadi
“yar” deyip susalım;
“yar”dandır deyip razı olalım!
Alıntı
Thursday, December 30, 2010 4:58:44 PM
Yaralanmış bir akşam vakti ömrümBeni geceler bile anlar oldu
Bütün ezgilerin sustuğu duraktayım
Sen anlamadın gülüm suskunluğumu
Gulesevdam
Photos
