Saturday, October 2, 2010 10:36:08 PM
Seni aramam için beni uzağa attın!
Alemi benim, beni kendin için yarattın! Necip Fazıl
Photo by Nevcivan
Monday, September 20, 2010 12:40:00 AM
Hangi baharda görmüştüm o gizlice açan çiçeği,
Umud yazıyordu bir yaprağında,
Bir diğerinde sevinç..
Ve vuslat
Ve aydınlık
Ve mutluluk
Ve hüzzam makamında yaşanacak bir aşk
Sırasıyla diğerlerinde...
Hangi baharında görmüştüm hayatımın , o gizlice açan çiçeği...
Hatırlamıyorum.. Aylin
Sunday, September 19, 2010 1:00:02 PM
Yoktu aslında niyetim yazmaya. Kalemimin ucu köreldi duygularımla beraber diyordum. Öyle ya ; bir yazar duyguları olmadan ne yazabilirdi ki ? Kelimeler beynimin içinde resmi geçit yaptılar , görmedim. Dans ettiler sessiz şarkılar eşliğinde , duymadım. Bitti dediğim yerden tekrar başlamadım, iki yüzlülük olmasın diye. Taa ki...
Mantığım, yüreğimi engelledi sürekli. "Tarih tekerrürden ibaret değil, tekerrür içinde hatalar varsa dur..! Hataları tekrarlamak aptallara yaraşır, sen aptal değilsin Ey gönül..."
Beynim, parmaklarımı engelledi sürekli. "Yazdığın hangi tümce yerini buldu şimdiye kadar? Bırak o kalemi, götürme burnuna sarı saman kağıdını alırsan kokusunu beni reddedersin Ey el..."
Gözleri hiçbiri düşünemedi ama... Göz görmeye başladı aynadaki sureti. "Yorgun görünüyorsun.." dedi karşısındakine. "Kararmış gözaltların, soldurmuşsun ferimi.. Okuma - yazma ama görmeyi unutma" dedi...
"Bak Mina'ya, O'nun masalcılık keyfini köreltme.. Kendin için , aşk için , giden için ne zaman yazdın ki küstürdün kendi kendine kalemini?..."
Göz mantığı , göz beyni ele geçirdi. Göz - gözü gördü. Göz içine baktı hayatın. Acı heryerde acı , aşk heryerde aşktı. Bitti şarkılar, bitti yaz , bitti hüzün.
Zaman; saçma cümlelerle de olsa renklenmek zamanıdır. Zaman; dökülen yaprakları süpürmek zamanıdır. Zaman; hayatla barışmak zamanıdır. Zaman; kendini unutmak , kaçmayı bırakmak zamanıdır... Zaman; işte o an'dır...
Hoşgeldin saman kağıdım, hoşgeldin kalemim, hoşgeldiniz iki gözüm...Aylin
Saturday, September 18, 2010 7:41:38 PM
Yokluğunda hücresel şekilde hissedilen hasretine ve agresif enzimler salgılamaya neden olan hayaline yok bağışıklığım..
Sensizliğe duyulan öfkenin yarattığı garip bir reaksiyon sonucu duvara atılan herhangi bir yumruğun kütlesel ağırlığının ya da kaç tane olduğunun benim için hiç bir önemi yok.. Tekerrürde tereddüte yer olmadığı gibi.
Kaçak hecelerde kullanılan yasa dışı bir aruz ya da her beyitte farklı anlatılan yeni bir kalıpla sana yazmak istiyorum..
İmkansız olduğunu bile bile, parçalı bulutlu bir kalemin kalp atışlarımın hız limitine ayak uydurmasını, kumbarama attığım her mutsuz günün, seni özlediğimi saklamasını diliyorum..
Tek hücreli organizmalar gibi düşünmeden(seni) yaşayabilmek, yarattığın pasifize yalnızlığa dayanabilmek, anti-sosyal bir konuşmama hakkına sahip olamadığım kadar, sensiz yaşayabilme lüksünde gizli olan fobisel bir korkudan da uzak olmak istiyorum..
Göz bebeklerinde mevcut olan evrenin kör boşluğunda, koordinatlarını kaybetmiş bir uzay cismi gibiyim.. Dudaklarının arasındaki atmosferde bana yetecek oksijen miktarını hesaplamaya çalışırken nefes almaya duyulan ihtiyaçtan bile nefret ediyorum.. ama yinede seni seviyorum..by The Nightmare