iversen-skriverier

Jeg prøver å bidra med en tilleggsforklaring til drillos analyse og kommentar til uavgjortkampen mellom island og norge i kveld. I denne kampen var island klart best - i alle faser. Islendingene overkjørte den norske midtbanen, de vant duellene, de sloss mer og bedre enn oss. De var sterkere. Øya med 300.000 innbyggere, som har 50 proffspillere på høyt europeisk nivå, spilte kun for ære. De er forlengst ute av kvalifiseringskampen. Æresbegrepet på island er imidlertid sterkt og har en lang historie og islendingenes fighteregenskaper likeså. I denne sammenhengen vil jeg kort berette om en ball-leik på island for 1100 år sia, som forklarer noe av den islandske fandenivoldskheten. Islendingene har nytte av kulturelle og biologiske gener når de nøytraliserer Magne Hoseth og de andre midtbanespillerne...

Jeg gjengir noen passasjer fra Egilssoga - fra en fotballkamp på Island da Egil Skallagrimson var "på det sjuande året":
"Det var fastsett at det skulle vera ein stor ball-leik på Kvitåvollane i førstninga av vinteren. Dit kom folk frå tinglaget vide ikring, og mange folk frå Skallagrim for dit til leiken. Tord Granesson var den fremste mellom dei. Egil ba Tord om å få vera med han til leiken; han var da på det sjuande året. (...) Egil skulle leika med ein gut som heitte Grim, son til Hegg på Heggstad. Grim var ti eller elleve år og sterk for sin alder. Då dei leika med kvarandre,vart Egil veikast. Grim brukte og overmakta si så godt han kunne. Da vart Egil sint og lyfte opp balltreet og slo Grim, men Grim tok han med hendene, og kasta han i bakken og for heller ille med han (...). Egil sprang til Tord og fortalde kva som hadde hendt. Tord sa: "Eg skal gå med deg, så skal vi gje han att". Tord flidde han ei skjegg-øks som han hadde hatt i handa; dei våpna var vanlege i den tid. Dei går så dit som guteleiken var. Grim hadde da teki ballen og dreiv han føre seg; dei andre gutane sprang etter. Da sprang Egil mot Grim og hogg øksa i hovudet på han, så ho stod fast i hjernen. Deretter gjekk Egil og Tord bort til folka sine...."


Jau, jau sånn va det da ja....

Hm

PS: Egil Skallagrimson levde på 900-tallet, og ble regnet som en meget dyktig skald. I sagaen om Egil Skallagrimson (Egils saga) blir det fortalt at han kunne kvede dikt allerede som treåring.