Kapanmayan Avuç İçi'm...
Tuesday, March 15, 2011 5:00:53 AM
Birgün Mevlânâ eve girer ve hanımı ona sorar;
Bu kadar âşıksın Mevla'yâ, şükürler olsun bu aşkı yaşayıp yaşatana.
Peki bana ne kadar âşıksın der;
Mevlânâ hanımına şöyle der;
Sen benim;
Yaradan’dan ötürü yaradılanı sevişim,
Bir adım gelene on adım gidişimsin...
Ve herkesi olduğu gibi kabul edişimsin...
Sen benim;
Bugünüme şükür ve...
Yarınıma duâ edişim,
Azl'a yetinişim,
Çoğa göz dikmeyişimsin.
Ve kapanmayan avuç içimsin...






