...cümlesi bitmemiş NOKTA'lar

Aşk bir tutsaklık..

Aşk'a tutsaksak, özgür bir tutsağızdır..
Herşey önümüze serilmiştir ama el uzatıp alamayız..
Neden alamayız ;
Seviliriz, severiz..
Seçiliriz, seçeriz..
Böyle başlar hikaye..
Sonra araya tabiri caizse kara kediler girer.. Gururumuz acır.. Kaçarız..
Konuşursak nafile, konuştukça batarız.. Bu dahada çok acıtır.. En iyisi susarız..
Ama içimizdeki fırtına susmaz.. Dilimiz lal olur, yüreğimiz çoşar..
Biliriz, çok seviliyoruz aynen sevdiğimiz gibi.. Lakin girmiştir bir kere araya fesat!
Muamma başlamıştır, beraberinde acabalar? Kemirir yürekleri..
İki tarafta susar, ama neden sustuğunu bilsede, anlayamaz!
Engeller vardır, aşılamayan engeller.. Bir bahane bulunmalıdır bu engellere.. Yollar, gurbet eller gibi..
Aslında tek engel kendimiziz dir.. Bunu kabul etmek istemeyiz..
Çünki biz açığız, biz doğruyuz, herşeyide yaptık bu aşkı kurtarmak için, değilmi?..
Kocaman bir yalan !!!
Yaptık sandıklarımızda aslında hiç birşey yapmamışızdır.. Sadece engellere takılıp, tembel kalmışızdır.. Baryerleri aşmak zor gelmiştir.. En kolayı ise, bahaneler üretmektir.. İnsanların özelliğinde vardır bu.. Biz bunu çok güzel yaparız!!!
Hepte aşkı yaralarız, hepte onda kusur ararız.. Ne kötüyüz!
O herkese nasip olmaz ki, O hissi herkese duyamayız ki..!
O çok özeldir..
Lütfen!
Neden hep aşkı incitiriz, aşk kolay elde edilen birşey değil ki, doğum ve ölüm kadar gerçek!
Aşk yaşamda ki en güzel duygudur.. Herkese karşı hissedilmez bu duygu..
İnsan olmanın duyusu bu!!!