Jef's Bloghut

Na het turbulente optreden van vorige week was het zaterdag 24 mei weer tijd om aan te treden in het Heerhugowaardse Stamcafé. Ooit hebben wij op een après-ski feest als country act gestaan dus waarom niet The Neukteugels boeken voor een piratenfeest? Ik had met Jos afgesproken op zijn werk alwaar een flinke verzameling zanginstallatie staat te verstoffen zodat wij ’s avonds in één keer door konden rijden naar Heerhugowaard. Op een geknakt bumpertje van Jos zijn bolide na, liep dit gesmeerd en tegen de avond ging ik de gebruikelijke ronde doen om de leden bijeen te brengen. Joris ging op eigen kracht. Vanaf huize Pepperdepep brandde er een lampje in mijn Citroën Jolly Jumper. Zo één met een accu erop. Gelukkig ging dit weer uit na een paar honderd meter en wij snorden er lekker op los richting piratenfestijn. Jos was goed voorbereid en had voor ons allen een heuse piratenkit gekocht wat bestond uit een “gouden” oorbel en een ooglap die je zowel voor de rechter als voor het linkeroog kon doen. Helaas waren onze hoofden ietwat te groot zodat het elastiek brak nog voordat hij goed en wel over de haarlijn getrokken was. Wat kostte dat Jos?

Al tijden lang sparen wij Teugels ons verdiende geld op voor investeringen als een paar goede zangboxen en nu hadden wij vier monitors gekocht, die wij voor het eerst aansloten. Ik ben altijd vreselijk angstig voor dingen met een snoer eraan, maar het aansluiten viel erg mee. Er kwam zelfs geluid uit! Het was warm in het Stamcafé dus wat doe je als de boel eindelijk staat? Soundchecken? Wij Teugels niet. Die nemen een paar bieren. De soundcheck kan wel ff wachten. Nadat de ergste dorst gelest was deden wij dan toch maar de check. Ook dit liep gesmeerd. Jos; goed bezig, lekkere Harry van me. Joris en Jos namen buiten nog wat nummers door en een paar cafébezoekers werden hierdoor aangetrokken zodat er buiten al een soort van voorprogramma ontstond.
Tegen een uur of tien was het dan zover. Wie er op het briljante idee kwam weet ik niet maar het eerste nummer op de setlijst was Cripple Creek. Hoe kom je erop. Ondanks wat rommel tijdens onze nieuwste hit “Love Boat” leverden wij volgens mij een lekkere set af. Mike beukte, Joris rekte zijn snaren uit, Pep scheurde en Jos hakte er flink op los, zodat ik lekker van een nieuw biertje kon gaan genieten. Het was niet druk maar er waren genoeg mensen om er een mooie avond van te maken en dat deed men dan ook. De tweede set moest Mike volgens mij naar de WC. Hij had in elk geval het tempo er flink in! Bekaf maar voldaan zette wij “Rider” het laatste nummer (hoe kom je erop?) in en kon de hele zooi weer afgebroken worden. Dat is altijd het leukste van een optreden. Lekker snoeren oprollen en versterkers sjouwen. Heerlijk! Volgende keer doe ik het lekker alleen.

De kleine uurtjes waren begonnen en wij reden af naar Jos zijn werk om de zangzooi op te ruimen. Deze keer bleef het acculampje brandden. Gezellig licht, dat wel maar ik heb dit bij meerdere auto’s meegemaakt en altijd moest er een nieuwe dynamo in… Zangzooi afgeleverd, Jos ook, Pep dan ook maar en van Heiloo richting Alkmaar werd het steeds donkerder op de weg. De koplampen schenen vlak bij mijn huis nog als een soort stadslichten en Mike (eeuwige Bob) moest er nog mee thuis komen. Gelukkig lukte dit maar helaas startte de auto daarna niet meer. Maar hij heeft ons wel allemaal veilig thuisgebracht. En dat moet zo’n ding doen!

Ik kijk terug op een lekker optreden in een leuk café, enneuh, foto’s bij Photo’s!

Updeet: Mike heeft The Jolly Jumper weer doen steigeren! Thanks mate!!