Jef's Bloghut

Gehaktstaven. Er waren er nog maar 5. Wij waren met 6. Bierroadie Sander had zijn diensten aangeboden en had ook honger. Niet dat hij schuld heeft aan het feit dat er een geen staaf meer had hoor, ik had er in ieder geval wel een. Wie het eerst komt die het eerst maalt. Zo zijn wij gewoon. Sorry Pep. Het was wel zo dat bij de Shell (die met die zoete mayonaise 1 pomp verder dan Leiden) de gehaktstavenbakker de middag vrijaf had genomen. Het was al avond. De staven zagen eruit als mijn overgrootmoeder. Zoals ze er nu uitziet dan. Of ze ook zo smaken zou ik niet weten. Van mijn overgrootmoeder heb ik nooit een hap genomen. In de vroege jaren 70 ging zij helaas heen. Smakelijk, lijkesmaak. (Met dank aan Pieter Mulder). Pep: Mazzelpik!

Net als vorig jaar stond de vrachtwagen van de plaatselijke Pijnackerse groenteboer of zo dwars over de Prunuslaan om als podium te dienen. Vinnie’s Vice was lekker op dreef toen wij arriveerden. Elvis liet onze dorstige kelen bevochtigen en wij waren weer klaar voor een Pijnackers feestje. Het geheel liep nogal uit. De volgende band, Rebelstar, had een lange soundcheck nodig maar rockte ook lekker weg. Wij hadden mooi de tijd om nog ff de medley (met wie?) door te nemen die wij samen met Sidekickelvis ten gehore zouden brengen. Rebelstar speelde de laatste noten en het wereldrecord Neukteugelbacklineopbouw werd verbroken. Geen soundcheck maar gaan. Over het geheel vond ik ons een beetje tam. Of dit lag aan de kater die ik aan het oefenen van de dag daarvoor overgehouden had weet ik niet, maar het had net niet de Neukteugel-swoeng die wij van ons gewend zijn. Ondanks dit kwam er wel een lekker sfeertje. Er was weer een klein opstootje (was het de gebruikelijke eikel weer?) en voor het eerst zag ik mensen in beweging komen. Ook zonder eikel! Na ‘Only you’ te hebben opgedragen aan Sidekickelvis, was het de beurt aan hem. Ik zal jullie hierbij, HIER dus verwijzen naar zijn blog. Omdat hij bij de repetitie heel goed zong in de toonsoort C en wij de medley (wie?) in E ingestudeerd hadden zou ik de eerste regel meezingen. Dit had Jos niet meegekregen en bij mijn eerste zangregel stopte Jos het gebeuren. Elvis begon opnieuw, uitmuntend in toon: C. Wij waren ook goed bezig in E. Weer over dan maar, zoals eerst maar dat mocht de pret niet drukken. Goed gedaan Elvis! Hij is niet dood! Mijn laatste gehaktstaaf wel. Zo ook mijn overgrootmoeder. Pettycoatbetty, fan van het eerste Pijnackerse uur en moedah van Sidekickelvis, wist niet of ze erbij kon zijn en had een spandoek gemaakt met de groetah van moedah erop. Speciaal voor Elvis. Het was haar gelukt om er bij te zijn en zo kon zij haar groetah dubbel overbrengen. Onze bierroadie Sander was inmiddels de handel ingedoken. Hij verkocht CD’s, T-shirts en wist zelfs stickers te verkopen tegen een prijs van een paar euri! Die moet maar vaker mee. Al begon ik toch wel een droge keel te krijgen…
Een crewmember kwam zeggen dat de tijd om was. Weer één dat we doormochten en later weer dat er nog twee nummers gespeeld mochten worden. Wat doe je dan? Precies, doorspelen totdat de eigenares Ellen doorgaf dat er nu nog echt maar twee nummers mochten doen. Het was mooi geweest. Dank u wel en tot ziens!

Joris en Jos hadden er nog geen genoeg van en deden in het café hun ‘Loveboat’ act. Later gaf ik nog wat smartlappen ten gehore en hield het maar niet op met gezellig zijn. Gelukkig zijn wij heel gedisciplineerd en via ‘Graceland’ gingen wij onverschrokken huiswaarts om tegen een uur of 4 afgezet te worden bij huis. Mooi avondje Pijnacker weer. Dank allen!

Wat foto’s bij Photo’s met dank aan Pettycoatbetty en Erik