Jef's Bloghut

De banjo van Jos was al te horen toen ik de knusse tuin van Mike en Marjolein naderde. Wij verzamelden daar omdat verderop in de straat een feest gegeven werd en onze aanwezigheid daar gewenst was. Lekker los/vast had ik zo voor mijzelf bedacht. Helaas had Joris wat anders te doen, zodat wij het zonder bassist moesten doen. Maar eerst een paar nummers doornemen en een goed gekoelde sheisse-brau soldaat machen. Jos had een leuk nummer voor de toekomst en dat alles werd gadegeslagen door een blonde dreutel van zo'n jaar of 4. Opeens stond de hele tuin vol met grut vol bewondering te luisteren. Niet lang nadat ze waren weggedreuteld kwamen de ouders nog even overdoen wat hun kids net hadden ontdekt en werd het later en later. Met een kar vol muziekdingen en een sheisse-brau in de hand liepen wij toch maar naar de buurtgenoten. Het was er al lekker druk. Voor de bar stonden er vele mensen die prettig prettig verrast leken toen wij daar aankwamen met onze koffers en zo(oi). We hadden een akoestisch optredentje geplant dus geen last van opzetten (en afbreken) van de zanginstallatie Lekker makkelijk. Maar wat een mensen! Het was drukker dan wij ons gerealiseerd hadden toen wij nog in de tuin bij Mike zaten te brauen. En wij hadden geen bassist! Als dat maar goed gaat... Stemmen en spelen dan maar en gelukkig kwamen velen van de bar richting onze muzikale inspanningen. Het publiek ontving lekker en het eerste setje vloog voorbij. Joris was nog steeds een gemis, maar daar hielden wij onze buik niet van anders. (Michiel de Ruijter, 30 april 1676). Tijdens de pauze hoorde ik dat het om een bruiloft ging en dat het bruidspaar al 2 keer de datum had opgeschort omdat wij niet konden. Oeps! Ach, wij waren toch al lekker bezig. De tweede set begon met een primeur. Het eerste optreden van Jos met de vijfsnarige banjo. Hij had zichzelf een maand lang teruggetrokken in oma's kolenhok en toen hij daar uit kwam kon hij meteen banjo spelen. Jos' wegen zijn ondoorgrondelijk. Daarom mag hij trots zijn op zichzelf. De tweede set werd nog wat uitbundiger en tijdens de toegift zong iedereen lekker op z'n Frans het lalalaatste nummer mee. Kortom: Al met al een geslaagd feest, niet alleen door ons toedoen maar ook door de enthousiaste genodigden. Jammer dat ik dit niet van tevoren wist. Dan had ik mijn camera meegenomen! Bij het weggaan maakte ik nog even kennis met het bruidspaar...

Dus geen foto's bij Photo's jawel foto´s maar dan niet van dit. Bij Photo's