YAŞAMA DAİR HER ŞEY...

Bir zamanlar "Yeşil Işık" diye bir film vardı. Hülya Avşar ve Kenan Işık'ın baş rollerini paylaştığı filmin kendisinden çok müziği ünlü olmuştu. Şarkının adı "Sensin Aradığım", filmin konusunu bir sinema sitesinden aynen aktarıyorum;

İskoçyalı bir prenses yıllar, yıllar öncesinde babasına, güneş batarken yaydığı bir anlık yeşil ışığı birlikte gördükleri adamla evleneceğini söyler... Ve yıllarca o adamı bekler. Sonunda beklediği adam gelir ve beraber yeşil ışığı görürler. Prenses o adamla evlenir ve sonsuza kadar mutlu olurlar. O günden sonra sevgililerin yeşil ışığı görmeleri, sonsuza kadar mutlu yaşayacakları anlamına geldiğine inanılır. Ali (Kenan Işık) ölen ve yanlış zamanda öldüğü için bir melek (Deniz Akkaya) tarafından dünyaya gönderilen bir adamdır. Ancak Ali, ölmeden önce organlarını bağışlamıştır. Melek onu Dünyaya göndereceğini, ama gidip bütün organlarını, bağışladığı kişilerden alması gerektiğini söyler. Ali organlarını geri alamazsa sonsuza dek bir hayalet olarak kalacaktır. Ali, dünyaya geri döner. Bütün organlarını geri alır. Bir tek kalbi kalmıştır. Kalbini alan ise Elif'tir. (Hülya Avşar). Ali, kalbini almak için Elif'in yanına gider ancak, Elif'e ilk bakışta aşık olur ve kalbini geri isteyemez. Böylece yeryüzünde sonsuza kadar bir hayalet olarak yaşamaya razı olur...

Efendim bu fotoğrafta Hypnoz Prensesin evlenmek için sabırla beklediği adam, yeşilse yeşil işte, hem de az birazdan ziyade yeşil; kendisini gören, duyan, tanıyan varsa haber versin, ödüllendirilecektir...

Bugün bayramın ikinci günü, yorgunluktan galiba korkunç bir başağrısı ile uyandım. Yapmak istediğim tek şey sessiz sakın bir yer ve dinlenmek. Ne yazık ki olmuyor, gün içersinde pek çok plan yapıyorsunuz gün sonunda ise planlarınızın çoğunu gerçekleştiremediğinizi görüyorsunuz. Bugün kendim için ne yaptım sorusu gün sonunda koskocaman bir hiçe dönüşüyor, zaman elimizden kayıp gidiyor.
Sürekli takip ettiğim bir tv dizisi var adı "Medium". Dizi medyum Allison Dubois'nın gerçek yaşam öyküsünden uyarlama. Üç çocuk annesi eski hukuk öğrencisi Allison, ölmüş insanlar ile ilişkiye geçebildiğini, geleceğe dair görülere sahip olduğunu farkediyor. Sahip olduğu yeteneğin gizemli davaları çözmekte son derece işe yaradığı anlaşılınca, Allison bölge savcılığında çalışmaya başlıyor. Dizinin ana çizgisi bu sanırım ama benim ilgimi çeken başka birşey, Allison Dubois'nın aile ilişkileri.

Dün gece seyrettiğim bölümünde, Allison'un arkadaşlarıyla gitmek istediği bir geziye izin vermedikleri onaltı yaşındaki kızı Ariel ile yaptığı konuşma ilgimi çekti;

- Kızgın olduğunu biliyorum.
- Sinirli olduğunu da biliyorum.
- Hafta sonu için onsekiz yaşındaki çocuklarla gitmene izin vermedik çünkü.
- Daha onsekiz yaşında değilsin.
- Biliyor musun?
- Çok yakında o yaşa geleceksin, sonra ondokuz yaşına geleceksin. Sonra göz açıp kapayıncaya kadar kırk olacaksın.
- O zaman sen onaltı yaşındaki kızının karşısına oturup ona bir şeyleri beklemesi gerektiğini anlatıyor olabilirsin.
- Tüm bu zaman boyunca anne ve babana kızgın olmayı seçebilirsin.
- Bunlar mutlu olman gereken zamanlar, zaman hemen geçer, onu geri alamazsın.
- Bak işte şimdi bir saniye geçti bile, ona bir daha sahip olamazsın.
- İşte bir tane daha geçti, harcandı, gitti...
- Kızgınlıkla harcadık.
- Yarın uyandığında bir gün daha yaşlı olacaksın, istediklerini yapacağın yaşa bir gün daha yaklaşacaksın, bana ve babana kızsan da kızmasan da bu olacak.
- Bu senin seçimin, sadece seni sevdiğimi bil.

Bu nasıl bir konuşma, bu nasıl bir dialog, hayran olmamak mümkün değil.
Bölüm sonu uzun uzun düşünmeme sebep olan şu sözlerle bitti;

ZAMANA PAHA BİÇİLMEZ AMA ONU BEDAVA KULLANIRIZ.
ONUNLA İSTEDİĞİMİZİ YAPABİLİRİZ AMA ONA SAHİP OLAMAYIZ.
ZAMANI HARCAYABİLİRSİNİZ AMA SAKLAYAMAZSINIZ.
ONU BİR KERE KAYBETTİNİZ Mİ GERİ GETİREMEZSİNİZ, GİTMİŞ OLUR.

Karamsar olmamak adına karikatürümüzü de unutmayalım. Gününüz ve zamanınız güzel geçsin



Müzik: Manga Hepsi Bir Nefes

Dünya ne verdi ki baksana; hep acı hep dert
Ama ne acı kalacak ne de dert perde kapanınca
Zevk almayı öğrenmek gerek çok geç olmadan
Kaldır kadehini sen de şairin satırlarına
Şu üç günlük dünyada

Ey kör anla bu yer bu gök boş
Bırak onu bunu gönlünü hoş tut hoş
Şu durmadan dağılan alemde
Hepsi, hepsi bir nefestir
Gerisi boştur boş