SOUTHERN SPAIN LIFESTYLE

FUENGIROLA photo by Ania (63 tys. mieszkańców) Pierwsza osadę na terenach dzisiejszego miasta założyli Fenicjanie, następnie Rzymianie upodobali ją sobie jako elitarne letnisko. W okresie muzułmańskim przekształcona została w ważny ośrodek handlowy. W 1398 grupa kupców genueńskich zakłada tu kolonię handlową, co dodatkowo przyspiesza rozwój miasta. Po zdobyciu przez Hiszpanów w roku 1485 popada w stan dekadencji, który osiąga swe apogeum w roku 1827, gdy Fuengirolę zamieszkuje jedynie 60 osób. Od lat 60-tych wieku XX korzysta z boomu turystycznego, przekształcając się w ulubione miejsce wypoczynku Andaluzyjczyków oraz Skandynawów. Puerto Marina - Fuengirola - Photos by Jacek ZABYTKI FUENGIROLA - Fuengirola nie może pochwalić się wieloma zabytkami, świadczącymi o jej chlubnej przeszłości. Najważniejszym, i właściwie jedynym jest zamek Sohail, forteca zbudowana w wieku X przez Arabów. Po rekonkwiście została zburzona, lecz wkrótce Hiszpanie zostali zmuszeni do jej odbudowy, w celu zapewnienia ochrony przez najazdami berberyjskich piratów. W dniu dzisiejszym czesto organizowane są w niej koncerty oraz targ średniowieczny. Zamek Sohail - photo by Ania FUENGIROLA ATRAKCJE - Za największa atrakcje miejscowości uznawana jest promenada, jedna z najdłuższych w Hiszpanii. Ciągnie się ona wzdłuż ponad 8 km szerokich, piaszczystych plaż oraz równie długiego rzędu niezliczonej ilości barów, restauracji, sklepów, dyskotek itp. photo - Fuengirola ZOO Kolejną atrakcją Fuengiroli jest ogród zoologiczny – jeden z niewielu w Europie otwartych przez całą dobę, dzięki czemu możemy w nim podziwiać gatunki zwierząt aktywne jedynie nocą. Centrum miasta to typowy przykład serca aglomeracji turystycznej, z ruchliwym dworcem autobusowym, sklepami, restauracjami, kantorami. Ciekawym pomysłem władz miejskich było upiększenie ścian niektórych budynków dziełami współczesnych artystów, w wyniku czego powstało tzw. Otwarte Muzeum Fuengiroli. Fuengirola Pchli targ - photos by Jacek Warto wybrać się również do dzielnicy Los Boliches, dawnej osady rybackiej, dziś niewątpliwie najspokojniejszej i najoryginalniejszej części miasta. W każdą sobotę organizowany jest tu największy na Costa del Sol „pchli targ”. Feria del los Pueblos - photo by Jacek FERIE I FIESTY - Najważniejszym świętem lokalnym są obchody czci patronki miasta, Virgen del Rosario, podczas których możemy podziwiać barwną procesję, paradę zaprzęgów i wierzchowców, czy tez zatopić się w rozbawionym tłumie i ze szklanką wina w ręku oddać się szaleństwu flamenco. Feria del Carmen - photos by jacek Jeżeli mamy ochotę na nieco mocniejsze wrażenia, możemy wybrać się na jedną z towarzyszących ferii korrid, na które tradycyjnie zapraszani są najlepsi hiszpańscy matadorzy. Kolejnym ważnym wydarzeniem jest organizowana na przełomie kwietnia i maja Feria de los Pueblos, podczas której przez parę gorących dni i nocy 500 tysięcy osób bawi się w pawilonach, w których przedstawiciele kilkudziesięciu narodowości zamieszkujących Fuengirolę prezentują swoje ojczyzny, ich kulturę, kuchnię i obyczaje.
Esta obra está bajo una licencia de Creative Commons.

ESTEPONA (54 tys. mieszkańców) Typowy kurort wypoczynkowy, położony na przestrzeni ponad 20 km, pomiędzy wspaniałymi, piaszczystymi plażami i podnóżem Sierra Bermeja. Według niektórych historyków korzenie Estepony sięgają epoki kolonizacji fenickiej, jednakże najstarsze znaleziska archeologiczne pochodzą z epoki rzymskiej. Odbita z rąk muzułmańskich w połowie wieku XV, prawa miejskie uzyskała dopiero na początku wieku XVIII. photo by Jacek ZBYTKI ESTEPONA - Centrum miasta, tzw. casco antiguo, pomimo gwałtownego rozwoju turystyki zachowało charakter andaluzyjskiej osady rybackiej. Wśród zabytków godnych zwiedzenia należy wyróżnić osiemnastowieczny kościół Nuestra Seniora de los Remedios, ciekawy przykład mieszanki architektury barokowej i kolonialnej, ruiny Casa de la Bernega z XVII w, czy ruiny zamku San Luis, zbudowanego na przełomie XIV i XV stulecia w celu odparcia najazdów berberyjskich piratów. Najlepiej zachowaną część fortyfikacji stanowi zbudowana w 1585 roku wieża strażnicza. Jednym z najpiękniejszych placów Estepony jest Plaza del Reloj, z piętnastowieczną więżą zegarową. Warto wstąpić także na targ rybny, znajdujący się opodal największej na zachód od Malagi przystani rybackiej. photo by Jacek ESTEPONA ATRAKCJE - Jedną z największych atrakcji turystycznych miasta jest Selwo Aventura, wyjątkowy ogród zoologiczny, w którym na powierzchni ok. 800 tysięcy metrów kwadratowych można podziwiać ponad 600 gatunków zwierząt, żyjących w warunkach zbliżonych do naturalnych. Doskonale przygotowane pola golfowe przyciągają do Estepony miłośników tego sportu z całego świata, na amatorów żeglugi oczekuje nowoczesny port jachtowy. Jest również coś dla zwolenników kąpieli słonecznych w strojach Adama i Ewy – Costa Natura, pierwszy w Hiszpanii autoryzowany kompleks wypoczynkowy, przeznaczony wyłącznie dla naturystów, w którym oprócz plaży znajdziemy m.in. baseny, bary, restaurację. photo by Jacek ESTEPONA FERIE I FIESTY - Najważniejsze święta Estepony mają miejsce w lipcu. Pomiędzy 3 i 10 odbywa się Feria, podczas której podziwiać możemy parady powozów, korridy, zawody sportowe, koncerty i wiele innych atrakcji. 16 lipca natomiast miasto obchodzi święto patronki rybaków Virgen del Carmen, którego głównym punktem jest parada morska, w której uczestniczą wszystkie lokalne jednostki rybackie.
Esta obra está bajo una licencia de Creative Commons.

KADYKS „Olśniewający Kadyksie, który wznosisz się do nieba z ciemnego błękitu morza" – tak brzmi napis na promenadzie nad brzegiem Oceanu. Dobrze jest zmrużyć oczy – miasto olśniewa pięknem, a także słonecznym światłem, odbijającym się od bielonych dachów domów i morskiej wody. W końcu nie na darmo wybrzeże Atlantyku, rozciągające się od Huelvy aż po Kadyks i Taryfę, nazwano Costa de la Luz, Wybrzeżem Światła. Gaditanos kochają swoje miasto, a przy tym mają opinię najradośniejszych Andaluzyjczyków. Nie zdołały zmienić tego faktu ani nieprzychylne koleje losu, ani współczesna bieda oraz wysokie bezrobocie, które można spotkać w niektórych dzielnicach miasta. Przeciwnie, jak na typowy lud południa przystało, mieszkańcy potrafią korzystać z życia, poświęcając czas muzyce i zabawie. Miasto od lat toczy odwieczny spór z Sewillą o tytuł kolebki flamenco.
Esta obra está bajo una licencia de Creative Commons.

Read more...

KORDOBA Miasto to nie tylko teraźniejszość, to także jego historia i tradycje, przekazywane z pokolenia na pokolenie; to ludzie, którzy się tam urodzili i mieszkali, którzy mieli wpływ na sposób myślenia i działania swoich potomków. Kordoba przez wieki była przykładem harmonijnego współżycia chrześcijan, żydów i muzułmanów. To kolebka filozofów, humanistów, artystów i naukowców. Po dziś dzień mieszkaniec Kordoby – cordobes kojarzy się z zamyślonym filozofem. Poza tym, jak wieść niesie to właśnie w Kordobie mieszkają najpiękniejsze kobiety Andaluzji. photo by Jacek Na pierwszy rzut oka, Kordoba wraz ze swoimi 250 tysiącami mieszkańców, w porównaniu z innymi sławnymi miastami Andaluzji – Sewillą i Grenadą – robi raczej prowincjonalne wrażenie. Górują nad nią ściany głównego meczetu, a uwagę turystów przyciągają wąskie i urocze uliczki z doniczkami pelargonii, ciągnące się w dawnych dzielnicach żydowskiej i muzułmańskiej. Starsza część oddzielona jest od nowej arabskim, dobrze zachowanym murem. Nowe miasto natomiast wyróżnia się prostym i logicznym układem ulic, nowymi dzielnicami mieszkalnymi i szybkim tempem życia. Aby dobrze zrozumieć niewerbalny wymiar Kordoby, trzeba znać jej burzliwą przeszłość, uświadomić sobie fakt, iż była stolicą niezależnego od Bagdadu kalifatu, która nie ustępowała mu przepychem, była stolicą Al-Andalus, mauretańskiej Hiszpanii. Tu urodzili się Seneca Starszy i Młodszy, znani w Europie i Afryce filozofowie i myśliciele, a także sławni na cały arabski świat poeci oraz muzycy (np. Ziryab). Zdecydowanie Kordoba była jednym z najbardziej cywilizowanych miast ówczesnej Europy. photo by Jacek Niezwykle interesująca i obfitująca w wydarzenia przeszłość miasta, stawia Kordobę w rzędzie najważniejszych miast Hiszpanii. Zamieszkiwali ją Fenicjanie, Wizygoci, Rzymianie nadali jej nazwę Corduba, a w 756 roku Abd ar-Rahman I uczynił ją stolicą swojego emiratu. Tak jak w całej Andaluzji, tak i w Kordobie, panowanie arabskie przyczyniło się do rozkwitu kultury i sztuki. Wystarczy sobie wyobrazić, że za czasów Abd ar-Rahmana III była największym miastem basenu Morza Śródziemnego, zamieszkiwało ją około pół miliona ludzi, posiadała ponad 300 meczetów, 300 publicznych łaźni, 50 szpitali, 80 szkół publicznych, 20 publicznych bibliotek i 17 wyższych uczelni. Powstał Meczet, a nieopodal miasta zbudowano przepiękny pałac-rezydencję Medinę az-Zaharę. Jednakże rozpad kalifatu zapoczątkował upadek metropolii i podział na mniejsze państwa – taify. W wieku XII miasto przeżyło swój „łabędzi śpiew”, doświadczając ponownego rozkwitu nauk humanistycznych – mieszkający w Kordobie filozofowie Majmonides (z pochodzenia Żyd) i Awerroes (Arab) stali się najwybitniejszymi przedstawicielami nurtu tamtej epoki. W roku 1236 do miasta wkroczył Ferdynand III i wraz z „odbiciem” go z rąk „niewiernych” rozpoczął się okres napływu ludności z północy Kastylii. Miasto z czasem stało się ważnym ośrodkiem handlu suknem i jedwabiem. Jednakże z powodu późniejszego wypędzenia ludności arabskiej i żydowskiej, kryzysów gospodarczych XVI wieku, epidemii dżumy, a także powstań wieku XVII powoli zapominano o dawnej świetności Kordoby. photo by Jacek MEZQUITA - W samym centrum starego miasta stoi budynek, w którym kiedyś mieścił się meczet (La Mezquita), a obecnie pełni funkcję katedry. Oglądany z zewnątrz niczym nie zdradza przepychu jaki panuje w jego wnętrzu. Ta czworokątna budowla o wymiarach 175 x 128 metrów jest otoczona murem z piaskowca, a jej jedynymi ozdobami zewnętrznymi są portale. Budowano go od 785 roku przez ponad 200 lat, z przekonaniem, że nic w świecie islamskim nie może równać się z nim rozmiarem, znaczeniem, wspaniałością i perfekcją. Swoim pięknem i wielkością ustępował jedynie meczetowi z Mekce, dlatego stał się celem pielgrzymek dla muzułmanów zachodniego świata. Wcześniej istniała w tym miejscu świątynia rzymska, na której Wizygoci postawili kościół. Kiedy Arabowie w 711 r. uczynili Kordobę stolicą Al-Andalus i stanęli przed koniecznością wybudowania dla wiernych meczetu, początkowo na swoje cele zaadaptowali połowę kościoła, drugą pozostawiając chrześcijanom. Jednakże ilość ludności muzułmańskiej rosła tak szybko, że kalif został zmuszony do odkupienia również i drugiej części kościoła od chrześcijan. Wnętrze meczetu tworzy około 850 kolumn ustawionych w aleje i sprawiających wrażenie swoich odbić lustrzanych. Filary różniące się wysokością i materiałem, z którego je wykonano oraz stylem, podpierają dwupoziomowe łuki w biało-czerwone pasy, optycznie podnoszące strop i zwiększające przestrzeń. Jednakże najbardziej zwraca na siebie uwagę mihrab, czyli nisza, która wskazuje kierunek Mekki. Została wyłożona typową mauretańską mozaiką, która sama w sobie jest niepowtarzalnym arcydziełem sztuki. Wraz z nadejściem chrześcijaństwa meczet zmieniono w katedrę, którą rozplanowano na planie krzyża. Aby wybudować kaplice, zburzono częściowo jej wnętrze, co już wtedy spotkało się z dezaprobatą miłośników sztuki, którzy cenili ją ponad podziały polityczne i religijne. Do Katedry przylega Patio de los Naranjos, plac obsadzony drzewami pomarańczowymi i oliwnymi. Wchodzi się na niego przez Puerta del Perdon znajdującej się przy dzwonnicy, która zastąpiła muzułmański minaret. photo by Jacek INNE ZABYTKI KORDOBY - Nieopodal meczetu rozciąga się stara dzielnica żydowska, w której warto odwiedzić XIV-wieczną Synagogę oraz pomnik filozofa i lekarza Majmonidesa. Niedaleko znajduje się Museo Taurino, które zawiera zbiory dotyczące korridy (Kordoba słynie z toreadorów). Inne muzea warte zobaczenia to Museo Arqueologico z kolekcją pozostałości po czasach rzymskich, wizygockich, islamskich i gotyckich. W Museo Provincional de Bellas Artes można obejrzeć m.in. obrazy Murilla, Zurbarana i Goi. Po południowej stronie starego miasta znajduje się Puente Romano, o długości 240 metrów, spoczywający na 16 łukach. Wielokrotnie restaurowany, został zbudowany za czasów Augusta, jako część tzw. via Augusta – najważniejszego szlaku komunikacyjnego prowincji Baetica, dlatego też nieraz był obiektem walk i podlegał ciągłym zniszczeniom. Na jego południowym krańcu mieści się wieża z muzeum, które zaprasza na pokazy światła i dźwięku objaśniające w jaki sposób chrześcijanie, muzułmanie i żydzi współżyli pokojowo w X-wiecznej Kordobie. Niedaleko mostu znajduje się zabytkowa warowna rezydencja Alcazar de los Reyes Cristianos. Zbudowana przez Alfonsa XI była siedzibą Królów Katolickich w czasie „rekonkwisty” (odbijania Hiszpanii z rąk muzułmanów). Przyciągają uwagę arabskie patia i ogrody pełne drzew oferujących cień w upalne dni, a także pozostałości rzymskich mozaik w komnatach. MEDINA AZ-ZAHARA - Budowę rozpoczęto w 936 roku, na terenach położonych 8 km na zachód od Kordoby na zlecenie Abd ar-Rahmana III. Przy wznoszeniu rezydencji – pałacu o wymiarach 750 x 1500 m pracowało wielu artystów i rzemieślników, sprowadzono ponad 4000 kolumn, w tym 140 z Konstantynopola, a także 12 złotych i wysadzanych perłami, rzeźb do sypialni. Nazwa rezydencji pochodzi najprawdopodobniej od imienia żony kalifa az-Zahara (Kwiat). Kompleks pałacowy, położony na zboczu wzgórza, został otoczony potężnym murem obronnym i składał się z 3 tarasów. Najwyższy zajmował pałac kalifa i rezydencje arystokracji. Na środkowym zbudowano reprezentacyjne budynki służące przyjmowaniu gości i administracji państwa. Na najniższym znajdowały się meczet, budynki mieszkalne służby i warsztaty rzemieślnicze. Wodę dostarczano za pomocą akweduktów i tuneli z odległości 15 km źródeł położonych w górach. Pod całym kompleksem zbudowano sieć tajemnych przejść, z których mógł korzystać jedynie kalif i jego urzędnicy. Po poświęceniu meczetu w 941 roku cały dwór wraz z administracją przeniósł się z Kordoby do nowego miasta – pałacu. Niestety okres świetności szybko minął, ponieważ 4 lata później, powstańcze oddziały Berberów zniszczyły rezydencję i od tego czasu Medina az-Zahara pozostała tylko jako rumowisko. photos by Jacek FIESTY - Najlepiej do Kordoby przyjechać w maju, ponieważ maj jest tłem dla typowych świąt lokalnych. W dniach 5-12 maja odbywa się konkurs Festival de los Patios Cordobeses, podczas którego przyozdabia się patia kwiatami. Maj to także Cruces de Mayo, kiedy na ulicach pojawiają się ozdobione roślinnością krzyże. 25-28 maj to lokalne święto Nuestra Señora de la Salud. Pod koniec maja rozpoczyna się Feria de Cordoba, z typowymi tańcami, muzyką flamenco i wartym zobaczenia nocnym oświetleniem Kordoby. 24 październik to święto Archanioła Rafaela – patrona miasta. Warto odwiedzić Kordobę także podczas Wielkiego Tygodnia, kiedy tak jak i w innych miastach Andaluzji na ulicach pojawiają się procesje.
Esta obra está bajo una licencia de Creative Commons.