Verboden te lezen!

Ook voor YL was het afgelopen maandag een vrije dag. Zijn agenda zo goed als leeg. Enkel in de namiddag zou hij traditiegetrouw een bezoekje aan het kerkhof brengen.

Dus heeft YL een beetje uitgeslapen. Het was voorbij den 10en dat Y'ke wakker werd van zijn mekkerende geiten. Verdorie toch, die beesten hebben nog gene fret gehad. Dus springt Y'ke in zeven haasten in zijn botten en gaat zijn beesten eten geven.

De slaap nog uit zijn ogen wrijvend, hoort hij opeens een bulderlach van achter de haag. Zijn Poolse buurman loopt hikkend van de lach naar binnen en 5 tellen later, staat gans de Poolse familie (man, vrouw en 8 kinderen, een 9e op komst) te wijzen en te schaterlachen naar Y'ke. Y'ke begrijpt geen woord van wat ze zeggen, maar heeft al rap in het snotje dat ze met zijne pyjama met konijntjes aan het lachen zijn. lichtje geïrriteerd vlucht Y'ke naar binnen.

Nippend van zijn glaasje vers geperst fruitsap hoort hij de snerpende stem van zijn vrouw.
- Schatje, waar zijn de bloemen voor op het graf?
- huh?
- Ge zijt die toch niet vergeten, he, ge weet dat ge op het laatste moment enkel maar den bucht kunt kopen die niemand wilt hebben. ratatttatatatatatatatatatattaat blabla raatatatattatata
- Ja, bolleke. Ik heb schoon bloemen gekocht.
- Awel, waar zijn ze dan?

En stillekens aan begint zijn frank te vallen. Verdorie, die dure bloemen is hem de vrijdag vergeten op zijn kantoor, zo gehaast dat hem was om aan zijn verlengd weekend te beginnen. Hij zal dus nog naar Brussel moeten afzakken. De gedachte dat zijne vrijen dag in rook opgaat stemt Y'ke somber.

Een goei 2 uur later heeft Y'ke de bloemen opgepikt en met bliksemde ogen in de passagiersstoel neergeploft. "Kggzzzz, kgzzz ... kgzzzzzzzz ... kgzz ... kgzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz" De motor van zijn dure luxemobiel slaat niet aan.

Dik chagrijnig pakt hem het onderhoudsboekske en belt een nabij gelegen garage. Ewa ewa ... Salam ... skoet ... majek hmar. Na veel vijfen en zessen komt er een takeldienst met een Marokkaans gasteke aan het stuur. Nog voor Y'ke op het knopke van zijn sleutels heeft geduwd, om de auto te ontgrendelen, heeft da gasteke al de deur open gefoefeld en den auto in neutraal gezet. "Wanneer zien ik mijne wagen terug?" Een beetje gebroebel wordt Y'ke toegeworpen en het beste dat hij er van kan maken is "Non non non".

Dan vertrekt den takelwagen met gierende banden en Y'ke zijne wagen wordt met een wilde snok meegesleurd. Daar staat Y'ke dan in het midden van Brussel op nen feestdag. Een beetje ambetantig sjokt hem naar het Centraal Station, waar de geur van pis hem komt toegewaaid.

Een stuurse Roma komt bedelend naar Y'ke toe. Een goed mens dat Y'ke is haalt hem zijn geld boven en nog voor hij het goed en wel beseft gaat de Roma ervandoor met enkele briefkens van 200 euro. Een laatste briefke van 50 was maar half meegegrist en dwarrelt voor Y'ke zijn voeten.

Redelijk ontdaan komt hij aan op het station en daar merkt hij dat den trein naar I enkele minuten geleden is vertrokken. De volgende vertrekt pas over een klein 2 uur.

Moedeloos trekt Y'ke naar buiten de gure november wind tegemoet. Niet veel later hoort hij ritmische klanken: boembaba boembaba boembaba ... Y'ke volgt de klanken en al snel belandt hij op een klein pleintje vol Afrikanen. een waar volksfeest.

Ack, ik kan maar beter mijn zinnen verzetten en mij mee in feestgewoel mengen zo dacht Y'ke. En zo staat Y'ke daar te huppelen op boembaba boembaba bomebaba ... Maar na 5 minuten staat hij al nat in het zweet uit te hijgen. Een dikke neger mama geeft hem nen forse por
- allez danser!
- Ik (heig heig) ik kan (heig heig) niet meer.
- gij niet dans met mij, gij racist

boemb. de muziek verstomt. pzwzzw racist geroezemoes Racist pzwzzwzw Gij RACIST! Een duw hier, een trek daar en nog nen stomp van ginder. Y'ke ziet ze van alle kanten vliegen en half struikelend over zijn voeten zet Y'ke het op een lopen.

Totaal gehavend trekt Y'ke terug richting station. Een metalen stem weergalmt in de stationshal. "Dames en heren, wegens een koperdiefstal ondervindt het treinverkeer ernstige hinder. Momenteel rijden er geen treinen richting A B ... I ... De NMBS stelt alles in het werk om dit euvel zo snel mogelijk te verhelpen, voor meer informatie gelieve u tot de loketten te wenden. Mesdames ... "

Drum drum en nog voor Y'ke er erg in heeft staat er een ellenlange rij aan het enige loket dat open is. Als het eerste gedrum voorbij is heeft Y'ke zich kunnen nestelen tussen een Braziliaans voetbal typeke en nen forse Rus met vervaarlijke tatoeages in het gezicht.

De wannebee Ronaldo probeert een platgestampt blikje te balanceren op zijn voet. Maar meer wannebee dan Ronaldo verliest da voetbal typeke meermaals zijn evenwicht. Iedere keer zoekt hij steun bij Y'ke. En iedere keer botst Y'ke tegen diene beer van ne Rus op. "Sorry" zegt Y'ke met een steeds meer benepen stemmeke iedere keer een 5 cm krimpend.

Na zo een vijftal accidentjes, tikt de Rus op de schouders van Y'ke: "Nu Vladimir duw." En met nen ferme slag, smakt Y'ke tegen de grond.

Bont en blauw kruipt Y'ke naar het einde van de rij en na eindeloos wachten is hij eindelijk aan het loket. "I? Die treinen rijden zeker de eerste uren nog niet. Taxi? veel geluk om ene te vinden!"

Ondertussen begint de eerste duisternis al te vallen en buiten ne slok fruitsap heeft de maag van Y'ke nog niet veel te verteren gekregen. Op goed geluk sukkelt Y'ke het eerste het beste eethuisje binnen. Een Turkse pita bar. Hongerig dat hij is, maant hij de Turk van dienst tot spoed aan en zo werkt Y'ke gulzig half rauw pitte vlees naar binnen (met nen dikke rochel tussen de sla). burp.

Na nog een opkikkende cola voelt Y'ke zich als herboren en zowaar vol goede moed struint hij door de straten van Brussel. Hey, een oosterse massagesalon, dat is al lang geleden. En enkele minuten later ligt Y'ke op zijn buik op de massagetafel. En hoewel het niet meteen een lichtgewicht chinees is en ondanks de eelterige voeten die in zijn rug poken, kan hij de eerste momenten nog best genieten van de Chinese voetmassage.

Maar dan begint het te rommelen in zijn maag. De pita en looksaus beginnen op te spelen. Hij probeert nog de wc te bereiken, maar valt halverwege over zijn keurig geplaatste schoenen. Met de eerste kokhals beweging kan hij de brokken nog in zijn mond houden, maar bij de 2e golf is de druk te groot en drapeert hij zijn schoon opgevouwen kleren met een vette klieder kots.

Uren later zit Y'ke als een gebroken man in de trein, wegens zijn onappetijtelijke geur gemeden door zijn medepassagiers als een haveloze dakloze. Zelfs de kaartjesknipper loopt in een ruime boog rond Y'ke heen.

En zo gingen de ogen open van YL, die enkele uren geleden deemoedig toegaf dat het integratiebeleid niet steeds de heilzame effecten heeft gehad die men ervan verwachtte. Het verstand komt met de jaren. (ofwel ben ik dan heel verstandig voor mijne leeftijd, ofwel word ik rap oud)

Hopelijk verbindt Yveske er nu ook de juiste daden aan: gedaan met open grenzen beleid, weg met regularisaties, van snel-Belg wet naar nooit-Europeaan wet, halt aan de multiflauwekul en stop dat linkse politiek 'correct' denken en hef dat cordon sanitair op. zodat we samen kunnen werken aan een veilig Vlaanderen.