Yumuşak konuşup, Sıcak kalpli olup, İhlaslı davranana;

/
Deniz kıyısında bir adam kayayı yontmaktadır.
Güneş onu yakıp kavurur.
O da Tanrıya yakarır ''keşke güneş olsaydım'' diye.
"Ol" der Tanrı. Güneş oluverir adam.
Fakat bulutlar gelir örter güneşi, hükmü kalmaz.
Bulut olmak ister bu sefer.
"Ol" der Tanrı yine ve bulut oluverir...
Rüzgar alır götürür bulutu, rüzgarın oyuncağı olur.
Rüzgar olmak ister bu kez.
Ona da "Ol" der Tanrı.
Rüzgar her yere egemen olur. Fırtına olur, kasırga olur.
Herşey karşısında eğilir.
Tam keyfi yerindeyken koca bir kayaya rastlar.
Ordan eser, burdan eser, kaya banamısın demez!
Ve Tanrı kaya olmasına da izin verir.
Dimdik ve güçlü durmaktadır artık dünyaya karşı.
Derken sırtında bir acı ile uyanır....
Bir taşçı kayayı yontmaktadır. ..

"Amor Fati / Nietzsche "
(Kaderini sev; belki seninki en iyisidir)