Hosein Karampour

Ghazalak

Saturday, April 25, 2009 6:28:26 AM

غزلک شکستن کار کیه
به عزا نشستنت کار کیه
عسلک نبینم افتادنت رو
بگو پرپر شدت کار کیه
نگو دیو قصه تو فنجون فالت افتاد
آسمون لهجه فیروزه رو یاد تو نداد
غزلک گریه نکن گریه به چشمات نمیاد
غزلک گریه نکن گریه به چشمات نمیاد
سنگ فیروزه این رنگی به قاب کی شکست
زورق رهایی تو چطوری به گل نشست
ای نگین از همه ستاره ها ستاره تر
راست بگو سنگ سقوط رو کی به پرواز تو بست
ناخوشم ناخوش ناخوش بی خود اما خود تو
داره من کم میشه از من میرسه تا خود تو
کی برای شونه هات غزل میبافه جای شال
جز منه من کیه نزدیک مثل تن با خود تو
غزلک شکستنت کار من و ما که نبود
بغض تو گریه تو کار غزل ها که نبود
غزلک هر چی که هست بدجوری خوبی واسه من
هر چی بود شعرهای من محز تماشا که نبود
اگه تن پس میزنیم حرمت عشق رو نشکنیم
اگه چاووش نشدیم به شب شبیخون نزنیم
اگه من جفت تو نیست ترانه اندازه توست
تو شبای بی کسی ما همه دنبال منیم
غزلک یار اگه آوار تو شد گریه نکن
اگه بر حق شدنت دار تو شد گریه نکن
اگه هر پنجره ای دیوار تو شد گریه نکن
یا پرستار اگه بیمار تو شد گریه نکن
غزلک قشون قشون ستاره دنباله ی تو
همشون عاشق و بدبخت هزار ساله تو
پس کدوم گردنه بندی حرمت راه رو شکست
که نمیرسه کسی به داد شب ناله تو
گلکم بهار بی تو مرگ پاییزی مونه
تن تنهایمو گلزخم های تو میپوشونه
کاری از دست غزل برنمیاد آینه دار
که حضورت غزل هامو خط به خط میسوزونه
شبدر پرپر از اقاقیا سر غزلک
از غزل گریه به بغض من خودی تر غزلک
دلکم حریق ابریشم این رفاقت ها
زیر بارون غزل نداره باور غزلک
غزلک هر جا برم ترانه یعنی اسم تو
خط هر منظره از جنس خطوط جسم تو
ته هر کوچه بن بست غزل خونه توست
همه کس به اسم تو قصه ما طلسم تو

Love