Kursat

“Ölmek için güzel bir gün” diyebileceğiniz bir an olmayacak. O gelip size çarpmadan önce izin almayacak. Filimlerde gördüğünüz gibi olmayacak hiçbir şey. Sabah kalktığınızda bir şeyler hissetmeyeceksiniz. Hazırlık yapıp beklemeyeceksiniz. O cümleyi söyleyecek cesaretiniz de olmayacak zaten. Size dokunmadan geçip gittiğini sandığınız şey gelip size çarpacak ve geride sizden bir şey kalmayacak. Hepsi bu…! O yüzden bu kadar plan yapmaya, bu kadar mağrur olmaya, bu kadar mutsuz olmaya ve hatta bu kadar “olmadığınız” olmaya gerek yok. Zavallı ve çürüyecek et parçalarıyız hepsi bu ...

No comments

Wednesday, November 23, 2011 10:26:08 PM

Tozlanmış rafların arasında bakıyordu öylece.nesnelerin anımsattıkları, onlara yüklediğimiz sevgiler çok acımasız oluyor çoğu zaman.güldüm kendi kendime.bazen bazı şarkıların hüzünlü de olsa gülümsettiği gibi.

No comments

Wednesday, November 23, 2011 10:13:15 PM

Hayatı siyah beyaz görmeye başladığım günlerden biri… İçimdeki bunalımların, mutsuzlukların, günahlarımın birikiminden oluşan karanlık parçam uyandı yine. Bedenimde hapsolmuş, etimi yırtıp, derimi delerek dışarı çıkmak için zorluyor sanki. Hissedebiliyorum açlığını, zincirlerini zorlayarak salyalarını etrafa saçışını. Bedenimin güçsüz düşmesini dört gözle bekleyen sinsi bir virüs gibi uykuya yatıp gücünü toplamış, ufak hayal kırıklıklarımı bile bir fırsat olarak görüp harekete geçiyor, manevi yaralarımı deşmeye, kabuklarını söküp tekrar zehirlemeye devam ediyor. Kalkan olarak kullandığım ruhum delik deşik olmuş durumda ve her seferinde benliğimden biraz daha kaybettiğimi hissedebiliyorum. Savaşıyorum. Akıl sağlığımdan daha çok sevdiklerimi, beni sevenleri kaybetmekten korkuyorum. Zincirler, zırhlar, kalkanlar nereye kadar dayanacak bilemiyorum. İlmiği tavana astım, zamanın gelemesini bekliyorum.