روزانه های کوچک من

امروز اکانتم در فرندفید را برای مدتی بستم، دلیلش را اینجا می نویسم که تقریبا کسی از دوستان فرندفیدم نمی بیندش.

از دورویی بعضی آدم ها خسته شدم، از اینکه جلوی رویم یک طور حرف بزنند و پشت سرم چیز دیگری بگویند، هم خسته شدم.

من دوست نیاز دارم و یک محیط دوستانه نه محیطی تفتیش گر که در آن نتوانم حرفم را بزنم اما دیگران آزاد باشند که هر چه می خواهند به من بگویند.

معدود دوستانی این چنینی دارم اما معدود هستند.

این پست را کاملتر می کنم.