Kirtan's Office

Jest pierwsza w nocy. Jak to zwykle o tej porze bywa, człowiek jest już zmęczony i raczej wątpliwe, że uda mu się jeszcze zrobić coś sensownego. Czyli pora w sam raz do napisania notki.

Powoli zaznajamiam się z systemem zarządzania tym blogiem. Jest dość... ciekawy. Mam możliwość zmiany CSS'a, a co za tym idzie, wyglądu całej strony, jednak specyfikacji tego stylu nie znalazłem... Cóż, będziemy robić na wyczucie:-)

Dzisiejszą notkę sponsoruje liryk utworu Ballade de merci François Villona w wykonaniu Corvus Corax (tłumaczenie by Tadeusz Zieliński-Boy):

A Chartreux et à Célestins, A Mendiants et à Dévotes, A musards et claquepatins, A servants et filles mignottes Portants surcots et justes cottes, A cuidereaux d'amour transis, Chaussant sans méhaing fauves bottes, Je crie à toutes gens mercis. A fillettes montrant tétins, Pour avoir plus largement hôtes, A ribleurs, mouveurs de hutins A bateleurs trayant marmottes, A fous, folles, à sots, à sottes, Qui s'en vont sifflant six à six A vessies et mariottes, Je crie à toutes gens mercis, Sinon aux traîtres chiens mâtins Qui m'ont fait ronger dures crôtes, Mâcher maints soirs et maints matins, Qu'ores je ne crains trois crottes. Je fisse pour eux pets et rottes; Je ne puis, car je suis assis. Au fort, pour éviter riottes, Je crie à toutes gens mercis. Qu'on leur froisse les quinze côtes De gros maillets forts et massis, De plombées et tels pelotes. Je crie à toutes gens mercis.

U celestynów y kartuzów, Żebrzących braci y dewotek, Wałkoniów młodych, nabiyguzów, Dworek służebnych y ślicznotek, Co mile szczerzą buziak słodki, Galantów, co bez okulenia Wzuwają ciasne żółte botki - U wszytkich pytam przebaczenia. U sikor, co gdzie mogą, rade Ukazać są cycuszek biały, Graczów, co wszędy niosą zwadę, Biboszów ssących dzban wystały, U błaznów, co wśród błahych śpiewek Przetrwają noc bez odpocznienia, U wdów rzęsistych y u dziewek, U wszytkich pytam przebaczenia. Prócz ino owych psów zawziętych, Co twardym chlebem mnie raczyli, Dzień w dzień strzec każąc postów świętych (Bodayby sami łayno źryli!), Gdyby nie to, iż ot, na stołku Siedzę, pierdnąłbych dla uczczenia Tey braci; ulżyi se, wesołku!... U wszytkich pytam przebaczenia. Niech im kto siódme mości żebra, Wziąwszy tęgiego głaz kamienia Lub kiy sękaty; niech ich febra... U wszytkich pytam przebaczenia.