Gülü senin olsun bana dikenlerden söz et...

ÖZLENMEYE DEĞER OLANI ÖZLEDİĞİM KESİN

HEMDE SINIRSIZCA Bİ ÖZLEMLE!...

ben gülümsemeyi özledim...
şimdilerde pek beceremiyor çehrem...

En çok neyi özledim biliyor musun?
Bir şiiri okumanı....
Ahmet Telli’yi mesela?
“Hala koynumda resmin” dururdu...
Ya da “ben girdiğimde sokağı devriyeler basardı”
Ben en çok
“seni sırılsıklam özleten yağmurları” arıyorum.....
Ne zaman ellerinden tutsam,
Kardı..... kıştı.....
Hasrettik sıcak mevsimlere.
Gittin... beni buralarda öylece bıraktın
“gülüşün eklenmiyor artık kimliğime”.....

En çok neyi özledim biliyor musun?
Susmanı...
Hiçbir şey demeden boşluğa bakmanı.
Gidişin geliyor aklıma şehirden!
Sırtın dönük, adımların kısa kısa...
Uzaklaşıyorsun...
Sonra dilime Aziz Nesin dizeleri takılıyor,
“sevişiyoruz yirmi beş bin kilometreden”

Hiç olmaz olur mu,
Necip Fazıl’ın “beklenen’i....”
Geçti peşi sıra mevsimler,
Aylar....
Bende seni bekledim;
“şeytanın günahı beklediği kadar...”

Yine son sözü Umut Yaşar söyledi.
“aşk başlamadan güzel......”
“neden bu şarkılar bitiyor söyleyince”?
Keşke diyorum, ellerinden tutmak olmasaydı
Şu kahrolası yokluğun, varlığına değer...

Gittin...
Türküler garip şimdi...
Şairlerle ben başbaşayım....
Sen seversin Ahmed Arif’i?
“akşam erken indi mahpushaneye”
ve ben “tütünsüz uykusuz kaldım”
Şiirler dolusu özledim seni.....


Okan Savcı

geçmişi!
her haliyle bitmek bilmeyen sonsuz özlemini,
sensizken seni
ve hiç ummadığım bir anda gelişini....

ben en çok "SENİ" özlüyorum....

bdrhn

özlediğim sen değilsin senin kuşların
oturun kalkışın dönp dönü ardına bakışın
sen gidersin bana yolların kalır
erdem bayazıt
sevgili söylerdi sevdiğim zamanların koynunda
beyazıt meydanındaki kafedeki çay içişi özledim .