My OperaB4B primitief 2005
Wednesday, May 3, 2006 8:02:51 AM
Na zelf nog ff lekker te hebben gekampeerd, gemountainbiked en gekanood in de Ardennen, en nog een weekje te hebben gewerkt kon ik als nieuw klaargestoomd (nee, ik ben geen roerbakschotel) buitensportstaflid aan de slag. Plaats delict: Louette St. Pierre, en het gebied er omheen. Getuigen: 6 medestafleden, ons hoofstaflid viel helaas wegens ziekte uit, en Sip werd tot hoofdstaf gebombardeerd. Verdachten: 35 pubers van 14 tot 17, met te volle rugzakken en zelfs weekendtassen, want ja, je kunt niet op survival zonder hoofdkussen en beautycase ;-)
Eerst op expeditie door de Aldi, vier karren vol food, voor de eerste dagen. En aangezien ik mezelf min of meer vrijwillig had benoemd tot penningmeester mocht ik mee, om te pinnen ;-)
s' Avonds druppelde de stafleden binnen in Amersfoort, waar we nog even het programma hebben doorgenomen. En na een laatste (voorlopig) douche konden we de volgende dag naar Den Dolder, om de binnenkomende deelnemers en ouders te verwelkomen. Die zaten natuurlijk vol vragen, en als het om het programma ging "Hoe ver moeten we lopen" en "Wanneer is de bivak?" dan hielden we ons op de vlakte.
Na een busreis met wat kennismakingsspelletjes in de bus werden we gedropt om het laatste stuk te gaan lopen, met ALLE bagage, om de deelnemers te laten voelen hoe "te" zwaar hun bagage was. Jiska had een erg ingewikkelde puzzeltocht van 15 kilometer naar het kampterrein uitgezet. We hebben de groep laten aanmodderen, en geprobeerd een groepsgevoel te kweken, maar besloten de tocht halverwege in te korten. De sfeer tijdens de eerste maaltijd op het kampterrein bleek er toch wel enig groepsgevoel te zijn ontstaan. De hele groep deelnemers was namelijk niet zo blij met ons, haha. Tja, het is wel een vakantie, maar wel een primitieve !
De next day werd ik vanwege mijn verjaardag verrast met een ontbijtje op bed. En ik mocht uitslapen, was wel lekker, want we waren de hele dag bezig geweest met deelnemers rustig krijgen, dus had niemand geslapen. De dag stond in het teken van workshops. Mountainbiken, EHBO, kaart en kompas en natuurkennis. ik heb een ronde mee gemountainbiked, samen met Sip en Bianca. Was pittig, ik was blij dat ik bezemwagen mocht zijn, en dat er deelnemers waren die net zo langzaam gingen als ik, anders was ik mijn eigen bezemwagen geweest. Maar het is leuk om mensen te motiveren om door te gaan, ook al hebben ze het zwaar. En aan het eind door de beek crossen is altijd leuk !
Na het eten moesten de deelnemers hun rugzak gaan pakken, en werd gekeken of ze niet te zwaar waren. Iedereen dacht dat ze 's nachts nog op bivak moesten, en er werd zenuwachtig overlegd, en bivakgroepjes gevormd. De verbazing was dan ook groot toen ze toch naar bed mochten gaan. Voor even dan, want om 5 was het reveille. Voor ons ook een kort nachtje, want er moest nog gestafd worden, en alle logistieke zaken moesten worden voorbereid.
Bivakdag 1! Alle groepjes konden vertrekken zodra ze de eerste orientatie-opdracht af hadden. Ondertussen heb ik geholpen met het opruimen van de Abri en nadat alle groepen vertrokken waren hebben we eerst brood gehaald bij de bakker, dat naar de eerste post gebracht, en daarna werden Bianca en ik met jerrycans water gedropt op onze bospost, waar we langer dan verwacht zouden blijven. Heel apart om zo een hele dag in het bos te zitten wachten op de deelnemers. We hadden een bivak gebouwd, en lekker in onze slaapzak gelegen, maar elke keer als ik bijna sliep (want van slapen was het sinds vrijdag nog niet echt gekomen) kwam er of een groep langs, of medestaf, of het begon te regenen. Het was wel gezellig, we zaten aan een beekje, en we hadden wat KL-noodrantsoenen mee, wat wil je nog meer ? De meeste groepen waren aan het eind van de middag wel langsgeweest, maar tot onze verbazing kwamen groepen na uren nog een keer langs. De nachtbivakplek was moeilijk te vinden. Uiteindelijk werden we pas om 9 uur van de post gehaald, en op de bivakplek konden we meteen aan de slag om het eten te koken op een houtvuurtje.
De laatste groep deelnemers kwam pas heel laat binnen, en hadden zich al volgegeten in de snackbar. Survivallen heet dat geloof ik.... Ik heb mijn eerste nacht in een bivakzak doorgebracht, samen met Jiska ergens in het bos. Spannend, maar heerlijk geslapen !
Bivakdag 2. Vroeg vertrokken om tonnen en palen te gaan halen voor de vlotopdracht. Flink gesjouwd, en omdat we toch op het kampterrein waren meteen even het sanitair gecheckt natuurlijk ! Alle materialen en onszelf gedumpt op de opdrachtplek, het voetbalveld van Sorendal. een aantal groepen in actie gezien op, en vooral in het water. Zelf even een duik nemen kwam er niet van, want Jiska en ik zouden de tweede bivakplek gaan voorbereiden op Champ Bernard. Bivak gebouwd voor de staf, beetje kunnen relaxen tot de boodschappen er waren, met behulp van waxinelichtjes uiteindelijk een vuur aangekregen en eten gekookt. De groepen waren allemaal weer ontzettend laat binnen, dus het werd weer nachtwerk. Een beetje op tijd (voor kampbegrippen dan, rond een uurtje of 1 ofzo) gaan slapen, want ik zou de volgdende dag met Bianca, Annelotte en Maria de klim en abseil gaan aanleggen en de hele dag gaan bemannen. Veiligheid voor alles, dus in ieder geval een paar uurtjes rust pakken.
Het werd een superklimdag. Het werd eindelijk prachtig weer, en het was echt geweldig om om 7 uurr als eerste boven aan Roc la Tour te staan, en de wereld te zien wakker worden. Ik kon rustig mijn eerste toprope gaan aanleggen, en daarna nog de abseil checken. Echt heel leuk om de hele dag deelnemers te zekeren, en te helpen om hun hoogtevrees te overwinnen. je bent echt even een op een bezig, en het vertrouwen wat nodig is maakt dat je echt een band krijgt met de deelnemers. Mooie ervaring ! Ook gezelig gesocialized met de muisjes, die onze verse stokbroden wel erg lekker vonden.
Ook deze nacht was de bivakplek weer Champ Bernard. Op weg daar naar toe probeerde een groep hun rugzakken nog op de dak van het busje mee te laten liften. Wij reden snel verder tot de volgende bocht, gooiden alle bagage er weer af, en net voor de groep weer bij het busje was reden we snel weg. Klinkt gemeen he, maar het was wel lachen. Beetje sadisme is niemand vreemd...
Herman stond ons al op te wachten met opgewarmde noodrantsoenen van onze Koningin. Lekker als je de hele dag aan het sjouwen bent geweest ! Gezellig gestafd met wat frisdrank in het schijnsel van breaklights. Het was helder, dus behoorlijk fris 's nachts, maar mijn slaapzak was lekker warm.
De laatste bivakdag. De dag brak aan met een hoop kabaal. Sip besloot iedereen te wekken met Thunderflashes, het leek wel oorlog. Wij waren voorbereid, maar de dromen van de deelnemers werden hier en daar ruw verstoord.
Na het opruimen van de bivakplek werden Annelotte en ik afgezet bij de Milleniumtoren. De eerste groepen waren erg snel, dus moesten wij ze enige tijd vermaken, om te zorgen dat ze niet te vroeg op het kampterrein zouden zijn. Daar werd namelijk een groot pannenkoekenfeest voorbereid.
Uiteindelijk heben Annelotte en ik daar de hele dag gezeten, en hebben we toen het begon te regene geschuild in het speeltuintje. De laatste groep bleek onze post te hebben gemist, en waren rechtstreeks naar het kampterrein gelopen. De pannekoeken waren heerlijk !
De volgende dag ontbijt op bed van een deelnemer, die onze inzet de hele week erg gewaardeerd had. Mm, chocoladecroissantje !!! De rest van de dag kon iedereen meedoen aan een survivalrun op het kampterrein, tokkelen, klimmen en gewoon een beetje relaxen. Van de Bonte avond kwam niet zoveel terecht, maar het was leuk om te zien hoe een aantal jongens hun hoofd net zo lieten scheren als Sip, tot grote schrik van sommige ouders bij terugkeer....
Na een grote opruimactie konden we de volgende middag op weg naar huis. Via de Mac Donalds natuurlijk. Ik moest na aankomst nog wat ouders spreken, wat door bepaalde gebeurtenissen op ons kamp waarover ik verder niet ga uitwijden, niet zo heel soepel ging, maar na een nacht in mijn eigen bedje keek ik met een goed gevoel terug op mijn eerste kamp als staf. Ik heb nog nooit zo weinig geslapen, en ik was verbaasd hoe ik desondanks bleef functioneren, en heb er heel veel van geleerd, en van genoten. Dit is zeker mijn ding !
Volgend jaar weer !
Eerst op expeditie door de Aldi, vier karren vol food, voor de eerste dagen. En aangezien ik mezelf min of meer vrijwillig had benoemd tot penningmeester mocht ik mee, om te pinnen ;-)
s' Avonds druppelde de stafleden binnen in Amersfoort, waar we nog even het programma hebben doorgenomen. En na een laatste (voorlopig) douche konden we de volgende dag naar Den Dolder, om de binnenkomende deelnemers en ouders te verwelkomen. Die zaten natuurlijk vol vragen, en als het om het programma ging "Hoe ver moeten we lopen" en "Wanneer is de bivak?" dan hielden we ons op de vlakte.
Na een busreis met wat kennismakingsspelletjes in de bus werden we gedropt om het laatste stuk te gaan lopen, met ALLE bagage, om de deelnemers te laten voelen hoe "te" zwaar hun bagage was. Jiska had een erg ingewikkelde puzzeltocht van 15 kilometer naar het kampterrein uitgezet. We hebben de groep laten aanmodderen, en geprobeerd een groepsgevoel te kweken, maar besloten de tocht halverwege in te korten. De sfeer tijdens de eerste maaltijd op het kampterrein bleek er toch wel enig groepsgevoel te zijn ontstaan. De hele groep deelnemers was namelijk niet zo blij met ons, haha. Tja, het is wel een vakantie, maar wel een primitieve !
De next day werd ik vanwege mijn verjaardag verrast met een ontbijtje op bed. En ik mocht uitslapen, was wel lekker, want we waren de hele dag bezig geweest met deelnemers rustig krijgen, dus had niemand geslapen. De dag stond in het teken van workshops. Mountainbiken, EHBO, kaart en kompas en natuurkennis. ik heb een ronde mee gemountainbiked, samen met Sip en Bianca. Was pittig, ik was blij dat ik bezemwagen mocht zijn, en dat er deelnemers waren die net zo langzaam gingen als ik, anders was ik mijn eigen bezemwagen geweest. Maar het is leuk om mensen te motiveren om door te gaan, ook al hebben ze het zwaar. En aan het eind door de beek crossen is altijd leuk !
Na het eten moesten de deelnemers hun rugzak gaan pakken, en werd gekeken of ze niet te zwaar waren. Iedereen dacht dat ze 's nachts nog op bivak moesten, en er werd zenuwachtig overlegd, en bivakgroepjes gevormd. De verbazing was dan ook groot toen ze toch naar bed mochten gaan. Voor even dan, want om 5 was het reveille. Voor ons ook een kort nachtje, want er moest nog gestafd worden, en alle logistieke zaken moesten worden voorbereid.
Bivakdag 1! Alle groepjes konden vertrekken zodra ze de eerste orientatie-opdracht af hadden. Ondertussen heb ik geholpen met het opruimen van de Abri en nadat alle groepen vertrokken waren hebben we eerst brood gehaald bij de bakker, dat naar de eerste post gebracht, en daarna werden Bianca en ik met jerrycans water gedropt op onze bospost, waar we langer dan verwacht zouden blijven. Heel apart om zo een hele dag in het bos te zitten wachten op de deelnemers. We hadden een bivak gebouwd, en lekker in onze slaapzak gelegen, maar elke keer als ik bijna sliep (want van slapen was het sinds vrijdag nog niet echt gekomen) kwam er of een groep langs, of medestaf, of het begon te regenen. Het was wel gezellig, we zaten aan een beekje, en we hadden wat KL-noodrantsoenen mee, wat wil je nog meer ? De meeste groepen waren aan het eind van de middag wel langsgeweest, maar tot onze verbazing kwamen groepen na uren nog een keer langs. De nachtbivakplek was moeilijk te vinden. Uiteindelijk werden we pas om 9 uur van de post gehaald, en op de bivakplek konden we meteen aan de slag om het eten te koken op een houtvuurtje.
De laatste groep deelnemers kwam pas heel laat binnen, en hadden zich al volgegeten in de snackbar. Survivallen heet dat geloof ik.... Ik heb mijn eerste nacht in een bivakzak doorgebracht, samen met Jiska ergens in het bos. Spannend, maar heerlijk geslapen !
Bivakdag 2. Vroeg vertrokken om tonnen en palen te gaan halen voor de vlotopdracht. Flink gesjouwd, en omdat we toch op het kampterrein waren meteen even het sanitair gecheckt natuurlijk ! Alle materialen en onszelf gedumpt op de opdrachtplek, het voetbalveld van Sorendal. een aantal groepen in actie gezien op, en vooral in het water. Zelf even een duik nemen kwam er niet van, want Jiska en ik zouden de tweede bivakplek gaan voorbereiden op Champ Bernard. Bivak gebouwd voor de staf, beetje kunnen relaxen tot de boodschappen er waren, met behulp van waxinelichtjes uiteindelijk een vuur aangekregen en eten gekookt. De groepen waren allemaal weer ontzettend laat binnen, dus het werd weer nachtwerk. Een beetje op tijd (voor kampbegrippen dan, rond een uurtje of 1 ofzo) gaan slapen, want ik zou de volgdende dag met Bianca, Annelotte en Maria de klim en abseil gaan aanleggen en de hele dag gaan bemannen. Veiligheid voor alles, dus in ieder geval een paar uurtjes rust pakken.
Het werd een superklimdag. Het werd eindelijk prachtig weer, en het was echt geweldig om om 7 uurr als eerste boven aan Roc la Tour te staan, en de wereld te zien wakker worden. Ik kon rustig mijn eerste toprope gaan aanleggen, en daarna nog de abseil checken. Echt heel leuk om de hele dag deelnemers te zekeren, en te helpen om hun hoogtevrees te overwinnen. je bent echt even een op een bezig, en het vertrouwen wat nodig is maakt dat je echt een band krijgt met de deelnemers. Mooie ervaring ! Ook gezelig gesocialized met de muisjes, die onze verse stokbroden wel erg lekker vonden.
Ook deze nacht was de bivakplek weer Champ Bernard. Op weg daar naar toe probeerde een groep hun rugzakken nog op de dak van het busje mee te laten liften. Wij reden snel verder tot de volgende bocht, gooiden alle bagage er weer af, en net voor de groep weer bij het busje was reden we snel weg. Klinkt gemeen he, maar het was wel lachen. Beetje sadisme is niemand vreemd...
Herman stond ons al op te wachten met opgewarmde noodrantsoenen van onze Koningin. Lekker als je de hele dag aan het sjouwen bent geweest ! Gezellig gestafd met wat frisdrank in het schijnsel van breaklights. Het was helder, dus behoorlijk fris 's nachts, maar mijn slaapzak was lekker warm.
De laatste bivakdag. De dag brak aan met een hoop kabaal. Sip besloot iedereen te wekken met Thunderflashes, het leek wel oorlog. Wij waren voorbereid, maar de dromen van de deelnemers werden hier en daar ruw verstoord.
Na het opruimen van de bivakplek werden Annelotte en ik afgezet bij de Milleniumtoren. De eerste groepen waren erg snel, dus moesten wij ze enige tijd vermaken, om te zorgen dat ze niet te vroeg op het kampterrein zouden zijn. Daar werd namelijk een groot pannenkoekenfeest voorbereid.
Uiteindelijk heben Annelotte en ik daar de hele dag gezeten, en hebben we toen het begon te regene geschuild in het speeltuintje. De laatste groep bleek onze post te hebben gemist, en waren rechtstreeks naar het kampterrein gelopen. De pannekoeken waren heerlijk !
De volgende dag ontbijt op bed van een deelnemer, die onze inzet de hele week erg gewaardeerd had. Mm, chocoladecroissantje !!! De rest van de dag kon iedereen meedoen aan een survivalrun op het kampterrein, tokkelen, klimmen en gewoon een beetje relaxen. Van de Bonte avond kwam niet zoveel terecht, maar het was leuk om te zien hoe een aantal jongens hun hoofd net zo lieten scheren als Sip, tot grote schrik van sommige ouders bij terugkeer....
Na een grote opruimactie konden we de volgende middag op weg naar huis. Via de Mac Donalds natuurlijk. Ik moest na aankomst nog wat ouders spreken, wat door bepaalde gebeurtenissen op ons kamp waarover ik verder niet ga uitwijden, niet zo heel soepel ging, maar na een nacht in mijn eigen bedje keek ik met een goed gevoel terug op mijn eerste kamp als staf. Ik heb nog nooit zo weinig geslapen, en ik was verbaasd hoe ik desondanks bleef functioneren, en heb er heel veel van geleerd, en van genoten. Dit is zeker mijn ding !
Volgend jaar weer !
