Mark's Blog

Twee weken geleden lag de uitnodiging voor de keuring in de brievenbus. Ik had eindelijk alle papieren op de bus gedaan. Ik wilde nu gewoon weten of ik het wel of niet zou halen.
Wel spannend nog, werd nog even lekker verkouden, gelukkig geen koorts, want dan mag je geen sporttest doen. Nog flink getraind, en de laatste dagen rust, om in vorm te komen. Ik kon er wel 12 pushups uit persen, dat was wel aardig.

Ik moest vanmorgen om 5 uur op, 6 uur in de bus, en om 7 uur melden. Natuurlijk was ik al om half vier wakker, maar de zenuwen vielen mee. na het melden bij de poort naar het keuringscentrum, en wachten in de kantine. Vrijdag, en het was eigenlijk de hele dag vrij rustig. de medewerkers hadden zin in weekend, en er hing wel een leuke sfeer. Er werd zelfs gevoetbald in de gangen door de medewerkers !

Om 7.15 konden we al naar boven voor de schriftelijke persoonlijkheidsvragenlijst. Dat was snel klaar, dus weer wachten beneden. Ik had van 8.45 tot 10.00 mijn psychologisch interview. Het gesprek liep prima, alleen was mijn burnout wel een interessant onderwerp, dus ik werd al bang dat ze me daar op gingen afkeuren. Terug in de kantine zat ik toch wel in de zenuwen, maar ik kreeg al snel de uitslag: goedgekeurd. De Natres leek geen functie waar de werkdruk wer te hoog zou kunnen oplopen, en ik had me actief opgesteld om te herstellen, en dat was heel positief.

Op naar het GO, geneeskundig onderzoek. Meteen al aan de beurt. De oortest vond ik wel irritant, mijn hartslag klonk harder dan de piepjes, en ik wist zeker dat ik er een paar had gemist. Moest voor twee tonen opnieuw testen, maar de uitslag was wel goed, ik had ergens een heel klein dipje. Achteraf bleek dat mijn rechteroor gewoon helemaal dicht zat, en links ook bijna, dus dat verklaart wel iets. Zal ze maar weer eens laten uitspuiten door de huisarts.
Ogen waren 100 procent (terwijl ik niet eens alles kon lezen), en de fysio was zeer tevreden. Ik zat wel stevig in elkaar, en kon op verzoek (had ik speciaal op getraind ;-) ) 10 keer opdrukken.

Oja, ook nog in een potje geplast, en toen voor ECG. Wel een spannend moment gezien mijn overslagen soms. Vetpercentage bleek 27,5 procent, en ik had mijn gewicht precies goed geraden, 61,5 kilo.
We mochten om 12.30 gaan lunchen, was wel nodig, want ik rammelde. Niet teveel gegeten gezien de sporttest later. Maar goed ook, want ik voelde het bij de maximale kracht test wel omhoog komen.

Ik had een nieuwe keuringsarts, die tijdens het gesprek mijn ECG en gegevens van de huisarts, liet checken door de uitslaggevend arts, en mijn extrasystolen waren geen probleem. ik had de moosite bleoddruk die ze vandaag gezien hebben, ook leuk ! En ik mocht door voor de sporttest. Nu had ik dus zelfs alles in de hand !

Eerst de kracht test. Ik voelde dat mijn linkerarm niet zo sterk was als rechts, maar mijn benen bleken supersterk te zijn ! Buik en rug ook gewoon gemiddeld, en triceps ook iets minder. Blijft zwakke plek, maar ik blijf gewoon doortrainen.

Tja, en het fietsen was weer zwaar. Het meisje naast me stopte met iets meer dan 6 minuten, de jongen naast me had bijna 8 minuten, dus te weinig. Ik had 9 minuten als doel gesteld, het werd 8.45, viel mij tegen. Maar juist door de fietsttest scoorde ik in totaal een ruime cluster 1, dus goedgekeurd !!!!! Ik zag echt sterretjes, en mijn hartslag bleek aan het eind 192, dus ben wel diep gegaan. Ik had 3,45 Watt per kilo lichaamsgewicht, dus verbetering ten opzichte van test bij SMA, toen had ik 3 Watt/kg.

Ik was echt super blij toen ik de uitslag kreeg ! Er waren veel mensen voor de Natres, en ook redelijk veel goedgekeurd, dus waarschijnlijk wel bekende gezichten op de AMO. Alleen zit die van februari schijnbaar vol, wachten tot juli dus. En nu lekker uitrusten, want voel mijn spieren nu wel beetje. Maar ik heb weer bewezen: You gotta go for it !!!!!!