Bang Bang...

Or just.. Ramalama

Subscribe to RSS feed

Who am I?

Mijne naam is Jesper van der Kaa, geboren op 23 oktober in het jaar negentienhonderd en zesentachtig. Ik ben geboren en getogen in de stad Tilburg in het schone Noord-Brabant. De eerste 4 jaren van mijn leven zijn niet bepaald boeiend, maar vanaf de kleuterschool word het toch anders. Mijn ouders besloten me te plaatsten op de katholieke basisschool De Reijshof, waar ik tot en met groep 8 gezeten heb. Grappig genoeg kwamen mn leraren er al gauw achter dat ik een eindje voor liep op de rest van de leerlingen, dus kreeg ik extra opdrachten (altijd al gewilt! -_-").

Toen ik in groep 8 aankwam, werd het tijd om uit te kijken naar een vervolgschool. Aangezien mijn oudere broer Nigel al op het Theresia Lyceum zat, lag het voor mij voor de hand om ook naar die school te gaan, en dat deed ik dus ook. Het eerste jaar verliep voor mij prima, maakte wat nieuwe vrienden en behaalde toch redelijke cijfers. Vanaf jaar 2 ging het echter minder goed.. ik begon wat minder interesse te tonen in school. Punten waren niet meer hoog, maar gemiddeld, met een enkele onvoldoende er tussen. Maar toch ging ik zonder moeite door naar 3 HAVO/VWO. Eenmaal in de 3e klas aangekomen, werd het tijd om te bewijzen wat je kunt. Óf je gaat naar de HAVO, of je gaat naar het VWO. Om naar het VWO te kunnen moest je toendertijd een 6.5 gemiddeld staan over alle vakken. Dat stond ik niet, dus werd het toch maar de HAVO. Niets mis mee natuurlijk, alhoewel ik verrekes goed wist dat ik beter kon.

4 HAVO, een lastig jaar.. ik was bijna de jongste in de klas en kon niet meer bijbenen omdat toendertijd mijn ouders net gescheiden waren. Dit gebeurde precies midden in de laatste proefwerkweek van de 3e klas, vandaar dat toen mn punten erg slecht waren. Doordat het thuis niet echt goed verliep, kon ik me niet concentreren op school, dus haalde ik het 4e jaar niet, en moest ik dat dus overdoen. De 2e keer dat ik de 4e klas deed was het een ander verhaal. Ik was te zelfverzekerd over mn kunnen, dus dacht ik dat ik het wel zou kunnen zonder te leren... niet dus. Ik bleef weer zitten en moest van school af.

Schoolloos, en toch moet je iets. Dus ging ik full-time werken bij de C1000. Dat was een gezellige tijd, maar toch wilde ik weer naar school. Dus ging ik het jaar dáárna verder met mijn HAVO. Ik kreeg ineens vakken die ik niet of nauwelijks kende, zoals economie en geschiedenis. De meeste vakken deed ik redelijk tot goed, maar die 2 vakken dus niet. Aan het eind van het jaar zakte ik voor mijn eindexamens op die 2 vakken. Nog maar een keer 5 HAVO dan... het jaar dáárna. Ik besloot economie te laten vallen om me volledig te kunnen richten op Geschiedenis.

Nu ben ik nooit een kei geweest in het leren van hele lappen tekst, en zeker niet in het maken van samenvattingen. Die werden altijd net zo lang als de tekst zelf p. Dus.. hoe ik mn best ook deed, bij mijn eindexamen kwam ik juist 0.1 punt te kort.. dus ik zakte verdomme weer..

Tijd voor een stapje terug, dus ik begon aan een MBO opleiding, en wel die van Milieu en ruimtelijke ordening.. Op die school ben ik niet veel geweest, want ik merkte al gauw dat dit helemaal niets voor me was. Té eenvoudig, té saai.. niets dus..

Ok, dus nu zijn we beland in het heden.. tijd voor een ander onderwerp... wat dacht je van... hobby's!

Juist.. hobby's, daar doe ik natuurlijk ook aan. Ik heb 10 jaar van mn leven besteed aan basketball, van mijn 10e tot mijn 18e, maar ik beschouw het nog steeds als mn grootste hobby. Ik ben van plan om weer te beginnen ermee, zodra ik er geld voor heb. Ik speelde bij Filtech Five, later omgedoopt tot Initial High Five, een professionele vereniging hier in de stad. Het hoogste niveau dat ik behaald heb is de hoofdklasse, waarbij ik door heel zuid-nederland reisde om te spelen tegen allerlei prima clubs.

Een andere hobby van me is poker, wat ik zo elke zaterdag met een aantal vrienden doe. Niet voor geld, maar gewoon voor de lol. Mijn grote droom is om nog een keer mee te doen aan het WSOP main event, maar om daar mee te mogen doen moet ik eerst wat meer skills krijgen, en wat meer centjes hebben.

Mn volgende hobby alweer, een hobby die veel mensen van mijn leeftijd wel hebben is gezellig met je vrienden leuke dingen doen, zoals naar de duinen gaan, of gewoon samen stappen op een vrijdag of zaterdag avond. Dat veel mensen die hobby hebben, is te zien aan hoeveel mensen er elke vrijdag en zaterdag avond gaan stappen p.

Sinds kort heb ik mijn geluk buiten de grenzen van het mooie brabantse land gevonden, en wel in de provincie Antwerpen. Toevallig leerde ik via internet mn liefse Lenny kennen, en zo gelukkig als Jesper nu is, zo heb je hem nog nooit eerder kunnen zien. Zelfs vrienden merken aan me dat ik me opgewekter gedraag, en dat zegt toch al heel wat. Khou van u liefke!

Alez.. veel meer boeiends heb ik nu niet te melden over mezelf, dus ja... dit was het weer voor vandaag smile


Jesper

Ramalama Bang Bang

, , , ...

Nu, dansen is nooit echt mijn ding geweest. Ik was dus ook enorm verbaasd toen een paar vriendinnen me vroegen of ik het erg vond mezelf voor schut te zetten. 'Jesper, we gaan een dans opvoeren! Doe je mee?' Awel, ik stemde er mee in, net als mn beste maat. We gaven namelijk 31 oktober 2007 een halloween feest in café Extase hier in Tilburg, en als opvulling was dan dien dans bedoeld. Dus gingen we oefenen, oefenen en nog eens oefenen, want het is niet de simpelste dans die ge kunt bedenken.

Ons grote voorbeeld!

Nu, zoals je ziet.. niet gemakkelijk zoals ik al zei. Dat was ook heel duidelijk zichtbaar tijdens het oefenen, want het duurde erg lang voor we eindelijk alles kende. Maar ja, kennen is niet genoeg, ge moet het ook kunnen se. Ik weet niet precies hoeveel uren we er op geoefend hebben, maar dat zijn er meer dan 35 in ieder geval.

Het resultaat na een aantal keren oefenen!

Dit was na ongeveer 20 uur, en zoals ge ziet.. het gaat nog láng niet perfect. De foto's die er tussendoor komen zijn van het halloweenfeest. Het ziet er eerder grappig uit dan goed.

Toen het eenmaal 31 oktober was, hadden we het nummer al té vaak gehoord om er gek van te worden, en het was dus tijd om op te treden voor ong. 60 mensen. Dit was eigenlijk de allereerste keer dat het goed ging, zonder fouten. Die avond hebben we het 2x voorgedragen, en de 2e keer ging het dan toch mis, omdat er al wat meer alcohol in ons bloed zat. Maar hoe dan ook, zeer geslaagd.

Het verhaal eindigt hier grappig genoeg niet. Twee van ons groepje (Esther en Brenda), hebben bepaalde connecties met een organisator van een internationaal ijshockey toernooi dat hier ieder jaar in Tilburg gehouden word. Ieder jaar komen daar weer teams vanover de hele wereld. Nu is er ook elk jaar weer een opening bij, waar bepaalde groepen iets mogen optreden. Je raad het al.. wij werden er voor gevragen. Wat begon als een grap, groeide toen dus uit tot serieuze bussines. Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik midden in de nacht van Esther het smsje kreeg dat ik 28 maart persee vrij moest houden, omdat we dan op moesten treden bij de opening van dat toernooi. Maar... hoe zenuwachtig ik er ook voor was, ik wilde graag meedoen.

Nu wist ik al dat er bij de opening altijd heel veel publiek zit. Normaal zijn het ongeveer 2500 mensen die daar komen kijken. Bij onze dans in het café trokken wij op een gegeven moment mensen uit het publiek om mee te walsen, maar dat gaat niet als je midden op een ijsbaan staat. Dus moesten we iets anders verzinnen, waar we na veel brainstormen toch uit zijn gekomen. 28 maart kwam steeds dichterbij, en de zenuwen werden er bij sommigen van ons ook niet minder op, juist het tegendeel. We hadden speciale kleding er voor aangeschaft, omdat het toch wel mooi er uit moest zien, en op de dag van de opening, kwamen we al vroeg bij elkaar om ons klaar te maken. Natuurlijk werd ons haar gedaan, schmink op ons gezicht, kleding aan... en verder zenuwachtig zijn. Tijd om te vertrekken, want het begon om 8 uur 's avonds. Daar aangekomen werden we van alle kanten aangekeken. Kleine kindjes schrokken van ons, en ouders gaven complimenten. We werden met zn 5en naar een materiaalhok gebracht, waar we de puntjes op de i konden zetten qua opmaak.

And then... it's showtime!

We waren niet als eerste, wat we ook helemaal niet erg vonden. We hadden een speciale opkomt ingestudeerd, en die opkomst deden we na de eerste groep. Na die opkomst hebben we 3 minuten stil gestaan, met af en toe een houterige beweging er tussendoor. Tijdens die 3 minuten kregen de kunstschaatsers de kans om te laten zien wat ze konden, maar dat stelde niet veel voor. Onze benen waren ondertussen flink aan het verkrampen, maar dat kun je natuurlijk niet laten zien. En dan... was het zo ver... de kunstschaatsers waren weer opgerot, dus mochten wij onze echte dans doen. Vanuit het publiek zag je mensen soms al kijken.. blijven die daar nu zo de hele tijd staan ofzo? Maar nee, natuurlijk niet!

Het uiteindelijke resultaat!

Een dans is natuurlijk nóóit helemaal perfect, maar beter dan dit hadden we het nog niet eerder gedaan. Aan het einde dat applaus, dat doet echt heel goed. Naderhand mochten we de VIP tent in waar we uiteraard gratis konden drinken en eten.

Al met al was het een zeer geslaagd optreden, waar we per persoon ook nog eens 20 euro kregen. Het was het oefenen wel waard, dat zeker!


Jesper
June 2012
M T W T F S S
May 2012July 2012
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30