Nienawidzę poniedziałków...

W imieniu społeczności czytelniczej dziękujemy za notkę

Mi pryzpomnialy sie czasy pisania "starej" matury i to jak moja polonistka po otryzmaniu przezemnie oceny niedostatecznej na maturze probnej (do dzisiaj nie wiem za co) postanowila mi obnizyc ocene koncowa z polskiego z 4 na 3. Uswiadomilem jej ze ocena koncowa to po czesci srednia z calych czterech lat spedzonych w tej szkole i jezeli chce ona obnizac ja bo dostalem niedostateczna z egzaminu, ktory nawet nie zalicza sie do sredniej koncowej to ja podziekuje za taka nauke i moze juz pojde do domu - bo w sumie jaki jest sens nauki [rzez 3 lata i jakiego takiego starania sie o oceny, skoro jeden test przekresla wszystko.

Sprawa zakonczyla sie tak, ze 4 na koncowym z polskiego zostalo i z matury pisemnej bylo 3.

I Misiek ja tez (jako w roku nie pamietam juz ktorym - 2000, 2001?) pisemna z Anglika zdawalem - w tamtych czasach bylo nas chya czworka na 15 klas maturalnych. Jezeli mnie pamiec nie myli dostalem 3 i bawilem sie swietnie - bo i atmosfera niezwykle kameralna. Pisalismy wspolie z ludzmi zdajacymi Niemiecki i Biologie.

Czasy sie zmieniaja, a tak prawde mowiac to mi matura do niczego w zyciu sie nie przydala. Znaczy mam jeden semestr studiow (Ochrona Srodowiska - lol - czytaj Oczyszczanie Sciekow i budowa oczyszczalni) na wydziale budowlanym. Wszysto co wiem i czym zarabiam na zycie nauczylem sie samemu Bo madrzy ludzie zatrudniaja pracownikow z doswiadczeniem a nie z dobrym papierkiem (a zdobycie dobrego doswiadczenia to juz temat na inna rozmowe).

PS. Nie wiedzialem, ze jestes taki mlody i wydaje mi sie ze nawet w realu w zeszlym roku sie spotkalismy w Kraku.

To jak to jest aktualnie z lewarami - zdaja moze mature z PO? (jest jeszcze cos takiego jak przysposobienie obronne wogole?). U nas jak mnie pamiec nie myli byl chyba jede ohotnik na taki wariant.

I wiem ,ze zdaje sie w osobnych klasach, ale nasza szkola miala dosc ograniczone miejsce - dlatego upychali tych, ktorzy zdawali mniej popularniejsze przedmioty razem.

A co do kraka w grudniu to bylo to gdzies okolo 20-stego. Seji i Nid beda wiedzieli lepiej.

A i studia ssa, bo na prawde majac 19, 20-sia lat i zero doswiadczenia zyciowego poza szkola tak na prawde nie wiesz co bedziesz chciec robic w przyszlosci i gdxie pracowac. Najczesciej uczysz sie tego co zasugeruja tobie rodzice, alebo to co jest pod reka (lub to co jes w miescie gdzie chcesz wyemigrowac na nauke ).

Sa oczywista ludziska, ktorzy wiedza czego chca dalej sie uczyc, ale to najczesciej nie przeklada sie dobrze na prace zarobkowa

Matura maturą, nie wiem, jaki w niej sens, ale co by człowiek bez niej zrobił

Moją maturę wspominam z niezwykłym sentymentem, gdyż albowiem iż poszłam pisać polski z nastawieniem, że napiszę na 5 (co zrobiłam, pomijając fakt, że wśród szerokiego przekroju literackiego w mojej głęboko specyficznej pracy <zawsze miałam pamięć do cytatów, a właśnie miałam fazę na Micińskiego;p> znalazły się całe dwie lektury szkolne) - a temat miałam kapitalny, coś o człowieczeństwie i dramatach egzystencjalnych, marzenie dla wodziary, którą wtedy akurat kończyłam być W związku z powyższym z lektur wybrałam oczywiście Fausta i Makbet
Maturę z anglika wspominam równie mile jak Drozdal w ramach wypracowania szrajbnęłam opowiadanie s-f o zmutowanych dzieciach o imionach Eld i Ulver a także skynetowych robotach o dźwięcznej nazwie Children of Bodom (nadmienię, iż miałam szczęście nie znać wtedy Bodoma;p). Ku mojemu zdziwieniu, a radości przyszłych pokoleń, Grono postanowiło umieścić moją tfórczość w gazetce szkolnej celem uwypuklenia maturalnej kreatywności Mony ;P
A moja ustna matura z historii była najśmieszniejszym epizodem, jako że wylosowałam najprostsze tematy świata, czyli konsekwencje chrztu Polski, postanowienia Kongresu Wiedeńskiego (którą to tematykę wielbiłam) i polskie partie po 1949. Najbardziej pamiętam, że weszłam z maskotką, którą przedstawiłam komisji, a komisja z pełną powagą witała się z małą białą owieczką o imieniu Maurycy

Ach, matura

Co do studiów - częściowo zgadzam się z Drozdalem, licencjat niewiele mnie nauczył, choć ćwiczenia z literatury z niejakim profesorem Gladskym były rozkoszą intelektualną na którą czekałam cały tydzień, do dziś wspominam go z sentymentem, bo, podobnie jak moje polonistki, nie narzucał interpretacji, stawiając na dyskusję. Jak to w Polsce bywa, dyskusja nie należy do ulubionych metod studentów preferujących, niestety, pogadankę heurystyczną - ale ja swoje z tych zajęć wyniosłam. Najwięcej o tym, jak przekazywać wiedzę.
Magisterka zaś - to zupełnie inna para kaloszy. Mój promotor, opisu którego pozwolę sobie oszczędzić, sam nie nauczył mnie niczego. Wskazał mi jednakowoż książki, których sama bym nie znalazła, pokazał tok myślenia, na który sama bym nie wpadła, uwidocznił ogrom perspektyw badawczych, niesamowite sprzężenie dyscyplin naukowych... no i do dziś marzę o tym, że gdy już osiądę na stałe, zajmę się na serio pracą naukową nad aksjosemiotyką.

Najśmieszniejsze, że wcale nie chciałam iść na anglistykę. Wolałam psychologię, hah Poszłam, bo 'rodzice chcieli' - pomijając szok, jakim było to, że się dostałam
Powiem ci, że nie żałuję, bo znalazłam w filologii działy, które mnie fascynują.

Inna rzecz, że w ciągu trzech lat studiów na uczelni pedagogicznej nie nauczyłam się NIC o uczeniu. NIC. Zero. Gówienko na miękko, jak zwykł mawiać mój tata, nauczyciel.
Praktyki? Śmieszna rzecz, sama miałam praktykantkę i pamiętam, jak ugadywałam się z moimi uczniami, że będą dla niej milutcy, nie będą zadawali krępujących pytań itp. I byli, dzięki temu naiwne dziecko może poszło uczyć w podstawówce, hehe;p
Nikt mnie nie nauczył, że nauczyciel musi być showmanem i codziennie dokonywać cudów w stu różnych sprawach A jednak jakoś się nauczyłam, i to w trybie przyspieszonym;p

Anyways, kończąc ten przydługi komentarz nie oszczędzę morału: wyluzuj, rób to, co w chwili obecnej wydaje ci się OK, a może akurat będzie dobrze

Anyways, kończąc ten przydługi komentarz nie oszczędzę morału: wyluzuj, rób to, co w chwili obecnej wydaje ci się OK, a może akurat będzie dobrze

Jasne Mona to powinno byc tez podsumowanie mojego komenta. I jezeli po semestrze czy dwoch nie czujesz tematu - trzeba zmienic kierunek, bo po co tracic kolejne lata na uczenie sie czegos co nie sprawa Ci najmniejszej w swiecie przyjemnosci.

Co do matur ustnych to posli i nagielski poszedl mi lekk, ale informatyka ustna (LOL) to dopiero byl odlot. Zdalem chyba na 5

Co do nauczycieli to wspominam bardzo milo moja pania od fizyki i pana od historii. Co do studiow - to nikt mi nie zapadl w pamiec - sami zmeczeni zyciem ludzie wykladali na budownictwie w koszalinie, ale w moim koledzu / studium informatycznym po liceum nie zapomne pana Kowalskiego wykladajac matematyke. Po raz pierwszy w zyciu czerpalem przyjemnosc z uczena sie rzeczy, do ktorych mam wrodzony wstret.

Ja zapewne widzicie - w robocie zycie oczy sie powolutku

Tak to bywa Inna rzecz jest taka, że mnie, jako nauczyciela niesamowicie frustrowała mnogość bezcelowych zajęć, dlatego uczę w szkole prywatnej: tu mam tylko uczyć i nikt mi się nie wtrąca jak mam to robić, byleby uczniowie byli zadowoleni. A w państwówce: raporty, dzienniki, papiery, sprawozdania, plany i inne gówna. To bardzo zniechęca.
Na dodatek to nie ty decydujesz czego uczyć, tylko inni decydują za ciebie, wrrrrr :/
Jedyny państwowy wyjątek to NKJO w Rzeszowie - papierkowa robota, ale spoko studenci i duża dowolność wyboru materiałów (a ja kocham uczyć na podstawie materiałów autentycznych z neta ;p)

Misiek: Slusznie donoszą, WOS byl potworny.