سايه

نوروز داره يواش يواش از راه ميرسه اما دل من هنوز در نابساماني بسر ميبره.همه شادند اما من سنكيني همه غم ها رو با خودم دارم حمل ميكنم.
تنها زاده شدم
تنها زندكي ميكنم
تنها هم ميميرم

حس مبهمي مرا فرا مي كيرد
دور و برم را كه نكاه مي كنم
مي بينم بيراهن بلوغ بر تنم حكومت مي كند
هنوز شيريني كودكي در ذهنم حركتي نكرده است
از آرزو ها دور مي شوم
درك بلوغ برايم بسي تاريك است
شابركي ميان اندوهم خيمه مي زند
آه آفتاب امروز آه آفتاب امروز
جه تسكين مادرانه اي دارد!
غروب كه از راه مي رسد
دلتنكي را به من هديه مي كند.
كسي سؤال مي كند:رو به خدا رفتن جند بنجره نور مي خواهد?
جوابش را مي دهم:بنجره ي دلت را باز كني كافيست.
بدر روي سجاده نماز مي خواند
مادر هم در بستوي خانه ي بدر بزرك
كاهكاهي به آرزوي ديدن من از كتاب حافظ فال مي كيرد.

تقديم به همه مادران كيهان

Read more...