...

"Poland/Ukraine has been chosen by the UEFA Executive Committee to host UEFA EURO 2012™ and they are a worthy winner," said Mr Platini.
EURO joy for Poland and Ukraine

Today is a Palm Sunday. This is very old Christian's feast. It is always one Sunday before Easter. This feast commemorates the Triumphal Entry of Jesus into Jerusalem. This day we are going to churches with self-made 'Easter Palms'. Sometimes they are very original and beauty

Read more...

Kupiłem sobie Durona 1800 na Allegro (wcześniej o tym pisałem)… Przesyłka powinna dotrzeć do mnie w piątek... nie dotarła... w sobotę dzwonię do biura firmy kurierskiej (zarówno w Gdańsku jak i Warszawie), nikt nic nie wie.
Dzwonię w niedziele... awaria systemu... "Jeżeli przesyłka nie dotarła w piątek to najprawdopodobniej dotrze w poniedziałek"
Poniedziałek... ani widu ani słychu kuriera... dzwonię... nikt nic nie wie... (przez cały ten czas na stronie firmy jest napisane iż moja przesyłka znajduje się na magazynie w Gdańsku)
Wtorek - na stronie pojawiła się informacja "Wydano kurierowi nr xyz". Godzina 21:30 kuriera nie ma... dzwonię... podano mi numer telefonu do tego kuriera, który miał mi dostarczyć przesyłkę... "Dostarczę Panu jutro", kurier był już w domu. Ech… co za firma… Mnie jutro nie ma w domu więc mówię kolesiowi, ze czekam na tą paczkę już od piątku, itd. itp… Na szczęście mieszkał niedaleko mnie (nie mógł po drodze do domu do mnie wpaść????) i zgodził się przywieść mi ją jeszcze dzisiaj…
Rozumiem, że Poczta Polska tak traktuje klientów… ale firma kurierska, która ma pewną 'renomę'? Zwłaszcza, ze przesyłka powinna dotrzeć następnego dnia po nadaniu (czwartek)?!?!?

No ale w końcu od dwóch godzin jestem właścicielem Durona 1800 Radiator i wentylator są już w drodze... ale niestety wysyłka Pocztą Polską... mam nadzieję, ze mimo strajku akurat moja przesyłka dotrze

A potem to mi zostanie jeszcze do kupienia tylko zasilacz

Fragment książki "przygotowanie do życia w rodzinie" zaaprobowanej przez MEN
bedzie od wrzesnia w szkolach

"Jestem kobietą szczęśliwą. Rano wstaję razem z moim mężem i gdy on goli
się w łazience, przygotowuję mu pożywne kanapki do pracy. Potem, gdy
całuje mnie w czoło i wychodzi, budzę naszą piątkę dzieciaczków, jedno po
drugim, robię im zdrowe śniadanie i głaszcząc po główkach żegnam w progu,
gdy idą do szkoły. Zaczynam sprzątanie. Odkurzam, podlewam kwiatki, nucąc
wesołe piosenki. Piorę skarpetki i gatki mojego męża w najlepszym proszku,
na który stać nas dzięki pracy Mojego męża, i rozwieszam je na sznurku na
balkonie. W międzyczasie dzwoni często mamusia mojego męża i pyta o
zdrowie Swojego dziubdziusia.
Teściowa jest kobietą pobożną i katoliczką, znalazłyśmy wiec wspólny punkt
widzenia. Po miłej rozmowie, jeśli już skończyłam pranie i sprzątanie,
które dają mi tyle radości i poczucie spełnienia się w obowiązkach, idę do
kuchni i przygotowuję smaczny obiad dla naszego pracującego męża i ojca,
który jest podporą naszej rodziny i dla naszych pięciu
pociech. Kiedy już garnki wesoło pyrkoczą na gazie, a mieszkanie jest
czyste, pozwalam sobie na chwile relaksu przy płycie z Ojcem Świętym i
robię na drutach sweterki i śpioszki dla naszej szóstej pociechy, która
jest już w drodze, a którą Pan Bóg pobłogosławił nas mimo przestrzeganego
kalendarzyka, co jest jawnym znakiem Jego woli. Nie włączam telewizji,
ponieważ płynący z niej jad i bezeceństwo mogłyby zatruć wspaniałą
atmosferę naszej katolickiej rodziny. Czasami haftuję tak, jak nau
czyłam się z kolorowego pisma dla katolickich pań domu, albowiem kobieta
nie umiejąca haftować nie może się w pełni spełnić życiowo. Kiedy moje
dzieci wracają ze szkoły radośnie świergocząc, wysłuchuję z uśmiechem,
czego dziś nauczyły się w szkole. Opowiadają mi o lekcjach przygotowania
do życia w rodzinie, których udziela im bardzo miła pani z przykościelnego
kółka różańcowego. Córeczki proszą, abym nauczyła je szyć, ponieważ chcą
być prawdziwymi kobietami, nie zaś wynaturzonymi grzesznicami
z okładek magazynów, chłopcy natomiast szepczą na ucho, że na pewno nigdy nie
popełnią tego strasznego grzechu, który polega na dotykaniu samych siebie,
ani nie będą oglądać zdjęć podsuniętych przez samego Szatana.
Karcę ich lekko za wspominanie o rzeczach obrzydliwych, lecz jestem
szczęśliwa, że wczesne ostrzeżenie uchroni moich dzielnych chłopców przed
zboczeniem i abominacją.
Mój maż wraca z pracy po południu. Witamy go wszyscy w progu, poczym myje on
ręce i zasiada do posiłku, a ja podsuwam mu najlepsze kąski, aby
zachował siłę do pracy. Potem mój mąż włącza telewizor i zasiada przed nim
w poszukiwaniu relaksu, a ja zmywam talerze i garnki i zabieram jego
skarpetki do cerowania, słuchając z uśmiechem odgłosów meczu sportowego w
telewizji. Wieczorem kąpię nasze pociechy i kładę je spać. Kiedy wykąpiemy
się wszyscy, mój mąż szybko spełnia swój obowiązek małżeński,
ja zaś przeczekuję to w milczeniu, ze spokojem i godnością prawdziwej
katoliczki, modląc się w myśli o zbawienie tych nieszczęsnych istot, które
urodziły się kobietami, ale którym lubieżność Szatana rzuciła się na
mózgi, które w obowiązku szukają wstrętnych i grzesznych przyjemności.
Zasypiam po długiej modlitwie i tak mija kolejny szczęśliwy dzień mojego
życia"

http://forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=384&w=49125776&v=2&s=0