Welkom op mijn weblog over trouwen en de trouwdag! Als fotograaf ben ik op heel wat bruiloften aanwezig. In deze weblog schrijf ik over dingen die ik daarbij meemaak. Jeroen Rijsdijk / Muphin fotografie.
Je merkt in mijn berichten al, dat het moeilijk is om ‘alles’ in één dag te plannen. Er is zoveel leuks te doen op een trouwdag! En de dag is echt een keer om!
Er staat jullie echter niets in de weg om de trouwdag uit te smeren over meerdere dagen. In andere culturen is dat zelfs heel normaal. Zo kun je alle officiële zaken bundelen op een eerste dag, en het feest houden een de tweede dag. Als je voor de kerk trouwt, kun je dat ook op een later moment doen, gebundeld met het feest. Het stadhuis kun je eerder in klein gezelschap doen en kort houden.
In tijden van kostenbesparing is het een uitkomst: zelf je trouwalbum maken. Het lijkt een gouden greep, maar vergis je niet in de moeite die het kost: het is een flink project, en het vergt doorzettingsvermogen om het af te ronden. Hieronder vind je wat tips en aanbevelingen.
Zijn de foto’s mooi genoeg? Zonder goede foto’s maak je geen mooi trouwalbum. Bespaar dus nooit op een fotograaf. Een album kan altijd nog, maar voor de foto’s krijg je maar één kans.
Maak een verhaal Het boek moet het verhaal van de dag vertellen, en niet perse alleen de mooiste foto’s bevatten. De verhaallijn in het album is dan het hele verhaal van de dag. Je kunt kiezen om dit strikt op tijdsvolgorde te doen. Je kunt echter ook de reportagefoto’s uit het verhaal halen, en om deze na het verhaal van de dag in te voegen. Je eindigt het album dan met de reportage.
Wees kritisch op foto’s, niet op jezelf Er kunnen ook foto’s bij zitten waarvan je zelf vindt dat je er niet helemaal mooi opstaat. Echter, de foto kan toevallig wel erg goed zijn, en perfect vertellen over dat moment van de dag. In het album doen!
Kies een stijl Een trouwalbum moet vooral één geheel zijn. Kies daarom een stijl, en kies daarin een klein aantal stijlelementen. Dit beperkt aantal stijlelementen kun je vervolgens door het hele album gebruiken. Afwijken daarvan kan, bijvoorbeeld wanneer je de verhaallijn verlaat om een paar groepsfoto’s in te voegen.
Maak het leuk Bruidspaar op de trap , bruidspaar voor het stadhuis, bruidspaar in het stadhuis, bruidspaar zegt ja, bruidspaar geeft kus… dat wordt geen leuk album. 80 pagina’s dezelfde foto’s op steeds een ander plekje. Wees creatief! Durf het aan om zaken heel anders in het album te zetten. Elk album heeft een paar verrassingen nodig. Spreid die samen met de ‘WOW’ pagina’s door het hele album.
Het begint met plannen Begin niet zomaar. Zorg dat je vooraf je pagina’s telt en een boekindeling maakt! Het voorkomt dat je alles twee keer moet doen.
Creëer een tijdsbeeld Over 20 jaar kijk je nog eens in je album. Je moet dan kunnen zien hoe het was om in deze tijd te leven en te trouwen. Neem dus typische jaren ’10 zaken in je album op.
En dus… (1) Blijft de vraag of het verstandig is om zelf aan de slag te gaan met je trouwalbum. Mijn antwoord is ‘nee’. Het is heel veel werk, en het grootste gevaar is dat je een album maakt wat geen recht doet aan de dag. Je bent geneigd foto’s weg te laten omdat je er zelf op staat (en dat wil niet snel wennen!). Verder is het maken van een goed lopend album gewoon heel moeilijk.
En dus… (2) Mocht je willen besparen op een trouwalbum, laat het dan maken door iemand anders. Een creatieve vriend of vriendin, die kijk heeft op fotografie, en beseft hoeveel energie en tijd het zal kosten om er iets moois van te maken. Het is wel een voorwaarde dat deze persoon erbij was, danwel heel goed wordt verteld hoe de sfeer van de dag was.
Nog beter? Laat het door de fotograaf doen. Ervaring bij het maken van en album is goud waard!
Wanneer je een vrijgezellenfeest wilt organiseren, dan is een fotoshoot een heel leuk idee. Er is daarin veel aanbod: je kunt het op veel plaatsen en op veel verschillende manieren doen. Eén ding hebben ze gemeen: na afloop hou je er een leuke herinnering aan over: namelijk de foto's! En omdat je bij ons eerst in de visagie gaat, zijn deze foto's extra mooi. Een visagie & fotoshoot sessie is een echte aanrader voor een leuk vrijgezellenfeest.
Omdat er zoveel verschil is tussen de aanbieders, kun je altijd iets vinden dat precies bij de aanstaande bruid past. Groot, lawaaiig & feestelijk, of juist klein, persoonlijk & ingetogen. Of alles ertussenin. Het is allemaal te vinden. Uiteraard moet de aanstaande bruid het feest leuk vinden, dus kies vooral een omgeving waar zij zich het beste bij voelt!
Je hebt op deze weblog al meer kunnen lezen over de tradities rond het trouwen. Het is ook in mijn gesprekken met bruidsparen een terugkerend thema. Vooral om te zorgen dat zij zich niet laten dwingen in die tradities, terwijl ze dat zelf eigenlijk niet willen.
Er is nog iets veel leukers dan tradities negeren: je kunt er je eigen draai aan geven. Een tandje erger is om er de spot mee te drijven, maar dat zou ik nou weer niet aanraden. En omdat beelden meer zeggen dan woorden...:
Je bent niet verplicht om je trouwdag groots te vieren. Sterker nog: in deze tijden kun je zelfs aan het loket trouwen. Formuliertje, handtekening en gefeliciteerd: je bent getrouwd. Dat kan erg vlot gaan, mits er niet teveel mensen een nieuw paspoort komen halen.
Deze manier van trouwen gaat wat mij betreft voorbij aan het bijzondere van het moment dat ‘trouwen’ heet. Het is niet zomaar iets. Ook al woon je al jaren samen. Buiten de juridische gevolgen, is trouwen vooral een symbolische handeling, en is een keuze met vrij definitieve en langdurige gevolgen. Maar bovenal is trouwen toch het vieren van de liefde. Als je trouwen ziet als ‘definitief kiezen voor elkaar’, dan is het naar mijn mening absoluut iets wat gevierd moet worden. Met z’n tweeën, of met de mensen die je het meest nabij zijn.
Bij het einde van een tijdperk hoort een kijkje terug. De meesten weten het inmiddels: na 6 jaar bruidsreportages ga ik een jaar met 'sabbatical'. Niet de bruiloften zelf, maar vooral het maken van albums is erg veel werk, waardoor ik niet meer aan andere fotografie toekom. Vandaar dus: in elk geval 1 jaar andere fotografie.
Het kijkje terug, dat wijd ik in eerste instantie aan het onderwerp van deze weblog: de trouwdag. Met de ambitieueze, en onzinnige titel. Ideaal bestaat niet, maar toch... na 72 trouwdagen heb ik wel een idee wat mij de ideale trouwdag is gebleken.
In het kort: neem een zaterdag. Regel een zonnetje en droog weer, en huur of leen een cabrio. Trouw vroeg in de middag. Daarna eventueel de kerk. Ga daarna lekker samen foto's nemen, en laat het gezelschap alvast richting koffie gaan. Na een uurtje kom je binnen op de feestlokatie. De champagnetoast of bruidstaart opent de rustige receptie. Alleen voor oma een stoel neerzetten, voor de rest statafels. Geef de DJ of band opdracht om de middag langzaam aan op te bouwen, en steeds meer tot feest te laten worden. En laat het een feest worden, naarmate de tijd vordert. Om 6 of 7 uur gooi je iedereen de deur uit, en blijf je met je familie en beste vrienden achter voor een rustig gezamenlijk diner.
Dit bovenstaande recept heb ik (in meer of minder mate) meermalen meegemaakt, en dit waren telkens geweldige dagen.
De één bereidt zijn bruiloft tot in de puntjes voor, de ander niet. En zoals altijd, is voor beide wat te zeggen. Het is een persoonlijk iets. Er zijn bruidsparen die pas rustig gaan slapen als ze zéker weten dat alles vastligt en geregeld is. Er zijn ook bruidsparen die bij dat idee gruwelen..! De laatste categorie legt alleen de belangrijke dingen vast, en laat de bruiloft vervolgens gewoon komen.
Het is goed te merken aan het dagprogramma wat ik altijd toegestuurd krijg. De mate van detail in het dagprogramma verschilt enorm!
Waar je wel rekening mee moet houden, is je gezelschap. Een voorbeeldje... het is de trouwdag, de ontmoeting is aanstaande. De bruidegom staat buiten voor de deur, de bruid is boven. De bel gaat. Ik heb het echt meegemaakt: vanaf beneden wordt geroepen dat de bruid naar beneden moet komen (want dat hoort zo) of misschien wel de deur open moet doen (want dat hoort zo). En er wordt ook geroepen dat de vader de deur open moet doen (want dat hoort zo) én dat de bruid even moet wachten tot haar man-in-spé onderaan de trap staat. Kortom: 4 meningen, en alle vier de mensen zijn, in alle goede bedoelingen, door elkaar aan het roepen. En allevier in de overtuiging dat het nu eenmaal zo hoort.
Buiten het feit of je alles wel moet doen zoals het hoort - uiteraard niet - gaat er in deze chaos één van de mooiste momenten van de dag verloren. En dat is zonde. Misschien had dit vooraf beter even worden afgesproken.
Maar dat je dag niet relaxed verloopt, omdat je met een planning in je zak loopt, dat is net zo zonde. In alles is een gulden middenweg. Maar... regisseer de momenten die er écht toe doen zélf!
Wat mij betreft is er natuurlijk maar één keuze mogelijk, maar... een fotograaf kiezen is helemaal niet zo makkelijk. Ik merk dat veel bruidsparen die naar mij komen al een album van me gezien hebben. Deze 'via-via' bruiloften geef ik de hoogste prioriteit, het is prachtig als eerdere bruidsparen mij aanbevelen als fotograaf. Je kunt echter niet blind op zo'n aanbeveling afgaan: je moet natuurlijk wel de stijl mooi vinden, en er moet toch een soort van 'klik' zijn tussen de fotograaf en jullie.
Natuurlijk kun je beginnen om de tijdschriften uit te pluizen, waar bij elke advertentie wel een voorbeeldfoto staat - als die je aanspreekt heb je allicht een beginnetje. Ik adverteer nooit - mij zul je alvast nooit vinden via een glossy blad! Internet is zondermeer de grootste bron van informatie. Er zijn zoveel sites - er is eigenlijk geen doorkomen aan. En als je eenmaal een selectie heb, doemt er zomaar een volgend probleem op: een fotograaf die je prachtig leek blijkt al bezet te zijn. Het komt hier in elk geval zeer regelmatig voor dat ik 'nee' moet verkopen omdat ik die dag al geboekt ben. Zonder je al te veel haast op te dringen, is toch mijn advies om vroeg te beginnen. Wie vroeg is, heeft in elk geval de grootste keuze, en de grootste kans op je eerste voorkeur.
Veel bruidsparen stellen een hoop zaken uit tot in het nieuwe jaar. Ik merk in januari altijd een enorme piek in het aantal aanvragen. Het is natuurlijk heel handig als je deze voor bent: al is het maar een maandje eerder.
Ik krijg bij een offerteverzoek regelmatig de vraag hoeveel uur ik aanwezig zal zijn op de trouwdag. Mijn antwoord is altijd: het album moet een kop en een staart hebben, dus ik blijf net zolang tot dat zover is. In het algemeen is dat dus relatief lang.
Het album moet, naar mijn idee, een verslag van de trouwdag zijn. Ik probeer het album op te bouwen zoals de dag zich opbouwt. Ik ben graag bij de bruid in de ochtend. Daar gebeurt veel moois: make-up, kapper, jurk aandoen: het zijn prachtige fotomomenten. Waarom sommigen graag willen dat ik bij de bruidegom begin... ik snap er niets van.
Als ik zelf mag zeggen, dan kom ik ergens bij de voorbereidingen van de bruid binnen, en ga ik weer weg als er een mooi einde aan het album is. Meestal is dat het aansnijden van de taart, of een toast.
Er zijn bruiloften waar de avond wel iets heeft dat niet in het album mag ontbreken. Zo was er een keer bruidstaart, die door de vader van de bruid zelf was gemaakt. Die werd pas gesneden aan de start van het feest. Uiteraard móet een zelfgemaakte taart het album halen. Of een bruidspaar dat zich enorm verheugt op de openingsdans, en daar ook veel waarde aan hecht. De dans was hun moment van de dag, dus: dat moet in het album.
Wanneer zich zoiets voordoet, dan zal ik gewoon blijven. Het aantal uren kan dan wel enorm oplopen. Behoudens de eventuele financiele gevolgen, moet je er ook rekening mee houden dat fotografie een zwaar beroep is. Af en toe even rust dus!
Enkele keren per jaar word ik benaderd door mensen, met de vraag of ik een album kan maken van foto's die door een ander genomen zijn. Het kersverse bruidspaar heeft een cd gekregen van de fotograaf, en nu de foto's er zijn, blijkt een mooi album toch gewenst. En zelf doen, dat blijkt al helemaal niet mee te vallen.
Ik heb niks tegen foto's van anderen, en een album maken is prachtig werk. Het is tot nu toe echter nog geen enkele keer zover gekomen.
De reden hiervoor ga ik noemen, en ik zeg vooraf: het is niet vervelend bedoeld. Dit is niet bedoeld om 'amateurs' te trappen of je oom te beledigen. Maar... een bruidsreportage maken is geen eenvoudige klus. Net zoals je geen chirurg bent als je goed kunt naaien, knippen en snijden, ben je ook geen bruidsfotograaf als je leuke foto's kunt maken. Zoals ik eerder schreef moet een fotoserie aan nogal zware eisen voldoen eer er een goed album van kan worden gemaakt. Op het moment dat je de foto's maakt, moet je al min of meer bezig zijn met het album. Overgangsfoto's, kleine details, het grote geheel, sfeerimpressies... er zitten zoveel verschillende foto's in een trouwalbum.
De series die ik tot nog aangeboden kreeg, waren niet van voldoende kwaliteit - soms niet eens qua fotokwaliteit, maar nog geen enkele keer was de fotoserie compleet genoeg om een album van te maken.
Mocht je dus een mooi album willen na afloop, schakel dan direct een fotograaf in die daartoe in staat is. Dat hoeft niet perse een super ervaren bruidsfotograaf te zijn (iedere bruidsfotograaf heeft ooit zijn eerste serie gemaakt..!) maar wel iemand die snapt dat het allemaal niet ophoudt bij een paar leuke foto's van de stralende bruid!
Wanneer je aankondigt dat je gaat trouwen, zul je al snel merken dat de mensen om je heen er behoorlijk mee bezig zullen zijn. Sterker nog: er komen Grote Krachten vrij. Je zult je het misschien niet realiseren, maar bijvoorbeeld voor je ouders is het net zo'n grote dag als voor jullie. In het algemeen zullen de mensen om je heen proberen een richting aan je bruiloft te geven. Veel mensen zullen je daarbij vertellen hoe het hoort en wat de gewoontes zijn. Wanneer je niet al te veel ervaring hebt met bruiloften, zul je al snel geneigd zijn om deze adviezen op te volgen.
Ik ben een warm pleitbezorger voor iets anders. Natuurlijk zijn er gewoontes, gebruiken & tradities rond trouwen. En het is helemaal niet gezegd dat je daarmee moet breken. Ik zou echter alleen de gewoonte naleven als je dat zelf wilt. Als de 'normale' manier je tegenstaat, moet je je niet laten remmen door het feit dat je eigenwijs bent, maar het gewoon doen op de manier hoe je het zelf het liefste wil. Mocht je juist van tradities houden, laat je dan ook niet remmen en ga dan daarvoor. Je hoeft je ook niet te schamen als je het doet 'zoals het hoort'. Dat is niet saai: dat is jullie keuze. Er is niks fout met traditie, het mag alleen niet verplicht zijn.
Je kunt overal op internet vinden wat de vaste gewoontes zijn. Met een eenvoudige opdracht in elke willekeurige zoekmachine kun je veel informatie vinden over de tradities. Er staat vast en zeker gelijk een trouwen-checklist bij. Beste handig, dat zo'n lijst je herinnert aan het regelen van een mooi boeket. Maar blijf je afvragen wat je zelf wilt - wil je wel een boeket?! Voor jullie eigen wensen is er geen zoekmachine, maar een beetje rondkijken op al die sites kan je zeker op ideeen brengen. En mogelijk ook een idee geven hoe je het in elk geval niet wilt.
Mocht je echt afkeer hebben van bepaalde gewoontes, dan is het goed om dat breed duidelijk te maken. Als je alleen kenbaar maakt dat je geen bruidstaart zal hebben, dan moet je niet gek kijken als iemand, als verrassing, alsnog een taart voor jullie regelt.
Een trouwdag is éénmalig, en het is jullie dag. Die mag je inrichten zoals jullie dat willen. Hoe persoonlijker je je trouwdag maakt, hoe mooier de bruiloft. Dat is algemene regel die ik langzamerhand wel durf te stellen. Als je het aan mij zou vragen, ga dan uit van je persoonlijke wensen voor je trouwdag. En mix dat een héél klein beetje met de gevoelens van de mensen om je heen. Zoals ik al zei: ook voor hen is het een hele bijzondere dag!
Bij binnenkomst op het stadhuis worden jullie, als bruidspaar, even apart gezet in een (klein) kamertje. Het zijn de laatste minuten voor de ceremonie, die voor het bruidspaar één van de spannendste van de dag zijn. In de tussentijd worden alle bezoekers naar hun plaats gewezen, en als iedereen zit, dan mogen jullie naar binnen.
Dit gaat, behalve het grote applaus dat altijd klinkt, meestal onder de begeleiding van muziek. In het voorgesprek met de ambtenaar kun je ook aangeven welke muziek, en de ceremoniemeester mag zorgen dat het betreffende cdtje in handen komt van de bode. Zeer verrassend was het toen in de afgelopen bruiloft niet de cd-speler voor de muziek zorgde. Voor het bruidspaar geheel onverwacht, zongen een aantal gasten het door hun gekozen nummer 'live'. Ook vanwege de verrassing een heel gaaf moment.
Overigens komt het regelmatig voor dat er 'echte' muzikanten spelen, ingehuurd of ook uit de directe familie- of vriendenkring. Tijdens jullie binnenkomst, maar bijvoorbeeld ook tijdens het zetten van de handtekeningen. Live muziek is zeker een verrijking van de ceremonie. Zowel op het stadhuis, als tijdens een eventuele kerkdienst!
De trouwdag mag niet in het teken staan van de foto's. Het belangrijkste is dat je een mooie dag beleeft. Het trouwalbum is het uiteindelijke resultaat van de foto's. Het trouwalbum is er om de herinnering in stand te houden. Tevens is zo'n trouwalbum een fantastisch document. Het markeert een mijlpaal, en het beschrijft jullie, zoals je nu bent en leeft.
Mooie foto's maken is een voorwaarde voor een mooi trouwalbum. Een trouwalbum zal nooit mooi worden als er geen mooie foto's zijn. Maar het is niet vanzelfsprekend dat er een mooi album verschijnt als je mooie foto's hebt. Een album moet een logisch verhaal hebben. Er moet enige samenhang zitten in de foto's, en er moet een mooie volgorde en opbouw in de reportage zitten. Het is een taak van de fotograaf om te zorgen voor een serie foto's die aan deze voorwaarden voldoet. En degene die het album maakt, heeft tot taak om het tot een mooi verhaal te smeden.
Het gebeurt regelmatig dat we bij de reportage op meerdere plekken bezoeken. De diverse plekken hebben vaak een totaal ander karakter, en geven dus totaal andere foto's. Wanneer er teveel variatie in de lokaties zit, wordt het lastig om nog een mooi-samenhangende reportage in het album te krjgen. Probeer dus, als je meerdere lokaties wilt bezoeken, toch het aantal plekken te beperken. Of zorg dat er enige overeenkomsten in de plaatsen zijn die je gaat bezoeken. Dat komt je trouwalbum zeker ten goede!
Autorijden op de trouwdag, dat brengt enige moeilijkheden en ingewikkeldheden met zich mee. Zeker ook als het locaties betreft waar het lastig parkeren is. Mensen zien jullie graag van huis wegrijden, maar ook graag aankomen bij het gemeentehuis. Dat komt het bruidspaar al snel te staan op een tijdje wachten, ergens op een straathoek tussen huis en stadhuis. Zo kan iedereen rustig parkeren en klaar staan als jullie aan komen rijden.
Ingewikkelder wordt het als het stadhuis helemaal geen parkeerplaatsen heeft, en de stoet is aangewezen op een verderop gelegen parkeergarage. Zowel het gezelschap als de fotograaf hebben dan veel tijd nodig om bij het stadhuis te komen, veel langer dan jullie nodig hebben: het bruidspaar mag immers wél altijd voor de deur parkeren.
Al enkele malen heb ik meegemaakt dat de kerk, het stadhuis en de feestlocatie op loopafstand van elkaar lagen. Dat was ideaal. Geen auto nodig, geen problemen met autorijden en parkeren en bovenal heel ontspannen wandelen van locatie naar locatie.
Uiteraard heeft niet elke kerk een mooie feestlocatie aan de overkant, en niet elk gemeentehuis ligt vlakbij de kerk. Toch is het aan te raden om stil te staan bij de afstanden die je wilt gaan afleggen op je trouwdag. Een compacte bruiloft heeft grote voordelen, en al is het gemeentehuis dichtbij wat minder mooi, denk dan toch eens na op dat opweegt tegen het rijden op de trouwdag.
Afgelopen week had ik een reportage in Rijswijk, op het landgoed Te Werve, een prachtige lokatie. Dit is een voorbeeld van een lokatie waar je kan trouwen én je feest kan geven. Bovendien is de tuin erg mooi, zodat ook de reportage daar kan. Op zo'n dag ga je van huis richting de lokatie, en daar kom je de rest van de dag niet meer vandaan. Samen met het mooie weer van die dag zorgde het voor een erg ontspannen dag op een prachtige lokatie. Zónder rijden...!
Kort na je trouwdag zie je een heleboel foto's. Een deel van je gasten zal een camera meenemen, en zo storten kort na je trouwdag tientallen foto's in je brievenbus. De grote stilte qua foto's... komt nota bene van de fotograaf.
Dat is niet voor niets. Een trouwalbum maken is een hoop werk. Ook met de nodige ervaring gaan er heel wat uren voorbij voor een album gereed is. Deels omdat het gewoon een hoop werk is, maar ook omdat elk trouwalbum uniek is. Jullie bruiloft zal vast en zeker lijken op menig andere bruiloft, maar elke dag heeft zijn eigen bijzonderheden. Juist die speciale gebeurtenissen maakt elke bruiloft tot wat 't is. En daarom vinden juist die gebeurtenissen een plaatsje in het album. En dat maakt het elke keer weer een flinke puzzel.
Een mooi album maken kost tijd. Ik kom met honderden foto's terug, en daaruit moet ik een keuze maken voor het album. Soms zijn die keuzes echt lastig. Soms moet je bij het maken van een album een zeker risico nemen. Dat wil ik even kunnen laten bezinken. Al met al geen haastklus, en daarom neem ik 4 tot 5 weken voor het maken van het album. En dat mijn leverancier vervolgens nóg eens een paar weken neemt... dat betekent dat je zomaar 8 tot 10 weken moet wachten op je album. Maar het moment dat het prachtige album uit de hoes schuift en op tafel komt, zal je bewijzen dat het wachten niet voor niets is geweest.
Het nieuwe jaar 2007 is gestart. Sinds 15 september vorig jaar had ik geen bruiloften meer vastgelegd, de winterpauze was lang dit keer. Nu dan, vorige week, dus de start van het nieuwe seizoen, en wel in mijn tweede thuisbasis Brielle.
De opzet van de bruiloft was bijzonder: het moest een dag zijn die vooral niet volgens de gebruiken moest verlopen. Centraal stond dat het een leuke en vooral ongedwongen dag moest worden. Het feit dat iedereen om half 4 opeens schrok van de tijd spreekt boekdelen: dat is heel goed gelukt.
De dag was gevuld met workshops. Om lunchtijd verzamelden de gasten zich, en na een buitengewoon lekkere maaltijd werd de groep in tweeen gesplitst. Daarna werden om en om workshops gedaan: er was voor beide groepen een workshop schilderen én een workshop koken. Bij de eerste werd een schilderij gemaakt voor het bruidspaar, bij de tweede maakten de gasten hun eigen High Tea klaar die daarna ook genuttigd werd. Tegen half vier werd opeens duidelijk dat de ceremonie aanstaande was... je kunt dus wel zeggen dat iedereen een zeer ontspannen dag heeft beleefd. Al met al een zeer geslaagde dag!
In Brielle is er wat dat betreft heel wat te workshoppen - naast de bovengenoemde schilderworkshop bij Dada en de kookworkshop bij Kook en Zo, kun je ook make-up workshops doen bij Couleurs Mystique. Keuze genoeg!
Als je als fotograaf veel ervaring hebt met bruiloften, dan ben je uiteraard vraagbaak voor komende bruidsparen. Zo kreeg ik laatst de vraag wat het leukste, mooiste stadhuis is waar ik geweest ben.
Wat voor jullie, als bruidspaar, het leukste en mooiste stadhuis is... tja dat is erg persoonlijk. Als fotograaf heb ik zeker wel een mening. Zo is het praktisch gezien erg handig als je de ruimte hebt om te lopen. In menig stadhuis moet je heel wat mensen lastig vallen eer je aan de andere kant van de zaal bent. En een beetje mooi licht fotografeert makkelijker. Er zijn stadhuizen waar een paar felle halogeenspots uit het plafond een gruwelijk lelijk licht loslaten op de aanwezigen. Zie daar maar eens flatteuze foto's te maken...!
Natuurlijk doet de inrichting van de zaal heel veel met de sfeer van de ceremonie, en daarmee ook met de foto's. Een mooie oude zaal heeft mijn voorkeur, maar dat is uiteraard heel persoonlijk. Daarnaast hebben sommige plekken wat extra's. Zo krijg je in Vlaardingen, na de ceremonie, nog gelegenheid om het stadhuis verder in te gaan, waar een prachtige marmeren hal is. Zo'n plek staat garant voor topfoto's! In Scheveningen heb je op het duin het geweldige Paviljoen De Witte. Meer allure ben ik nog niet tegengekomen. Uit het mooie stadhuis van Willemstad loop je direct een prachtige fotolocatie op. En Brielle is gewoon mooi en leuk, net als Den Haag, Hellevoetsluis...
Eerlijk gezegd kan ik geen echte favoriet noemen... het is allemaal heel divers, en elke plek heeft zo zijn eigen plussen en minnen. Er zijn wel verschillen, en al naar gelang je eigen voorkeuren valt er best wat te kiezen.
De stijl van het stadhuis hoeft niet perse het belangrijkste te zijn bij de keuze. Een supermooi stadhuis opzoeken, en daarmee trouwen-in-den-vreemde? Dat heeft best wel iets, maar als je sterke binding hebt met één dorp of stad, dan moet je gewoon lekker daar trouwen.
Voor de trouwdag is een tijdschema min of meer nodig. Ook als je wilt dat de dag ontspannen en losjes moet verlopen, zal je goed moeten kijken of al je plannen in de dag passen. Ik zou bijna zeggen: juist als je een ontspannen dag wilt, moet je zeker kijken naar het tijdschema.
In het algemeen krijg ik vrij ruim vantevoren al een dagprogramma toegestuurd, met tijden en adressen. Je kunt zeggen dat het gemiddelde bruidspaar dus wel kijkt naar de dagplanning. De ene keer is het wat gedetailleerder dan de andere. Een mooi geval was, dat ik van het bruidspaar een planning kreeg, en enige dagen later eentje van de ceremoniemeester. Bij die laatste zat het bericht dan de planning van het bruidspaar weg mocht! Hier hadden de gasten de macht overgenomen, en wat verrassingen ingebouwd voor het bruidspaar. Dat pakte trouwens erg leuk uit.
Maak het tijdschema ruim, met voldoende 'buffers'. Wie streeft naar een ontspannen dag, moet niet de hele tijd op zijn horloge hoeven kijken. Dat hoef je zelf overigens niet te doen: er zijn meer dan voldoende mensen die de tijd, helemaal uit zichzelf, in de gaten zullen houden.
Er zijn wel een aantal zaken die toch wat strikter zijn qua tijd. De eerste is een bekende: het stadhuis. Wees er op tijd, en nooit (veel) te vroeg. Dan loop je toch het risico dat het bruidspaar van een uur eerder nog rondloopt! Zorg aan het einde dat je ook weer op tijd weggaat.
De tweede is wellicht wat minder bekend: de start van het diner. De keuken probeert jullie diner natuurlijk zo lekker mogelijk te maken, en het helpt dan niet als het voorgerecht een half uur warmgehouden moet worden, als jullie in plaats van de afgesproken tijd veel later gaan starten met eten. Mochten er dus toespraakjes zijn, hou dan rekening met de verrichtingen in de keuken. Het is immers al moeilijk genoeg om voor 20, 25 mensen tegelijkertijd een maaltijd te serveren!
Het zijn van 'getuige' op een bruiloft is een bijzonder iets. In het algemeen ben je niet voor niets uitgekozen om deze rol te vervullen. De ervaring leert dat de uitgekozen getuigen belangrijk zijn voor het bruidspaar. Het is dus een ere-baantje!
Je kunt dat benadrukken. Je kunt laten weten dat het getuige-zijn je wat doet, en je kunt dat aan het bruidspaar laten weten. Het meeste impact heeft dat, als je dat tijdens de ceremonie doet. Je kunt dan een (kort!) verhaaltje houden over de band die je met hen hebt. Wel even de ambtenaar inlichten.
Of andersom...! Het bruidspaar kan elke getuige afzonderlijk aankondigen, met het verhaal waarom hij of zij zo bijzonder is. Dit staat garant voor indrukwekkende momenten.
De mooiste bruiloften hebben in elk geval één ding gemeen: er gebeuren dingen op de trouwdag die heel persoonlijk zijn. De mensen laten aan elkaar weten wat ze voor elkaar voelen. Ik zal op dit onderwerp later nog eens terugkomen. Je moet de bovenstaande tip in elk geval in deze context plaatsen.
Journalistieke bruidsreportages zijn bruidsreportages die de gebeurtenissen weergeven zoals ze gebeurd zijn, zonder belangrijke dingen weg te laten, en zonder zaken toe te voegen. Dat is altijd mijn definitie geweest. Ik moest eraan denken toen ik op een forum las:
Photojournalism purports to show reality. But I chose the term Documentary Wedding Photography because I think our purpose is different. I'd say that we are there to tell (and create) a story of the wedding day the way the clients would want to remember it.
In correct Nederlands en zeer kort samengevat: we geven alleen de realiteit weer die het bruidspaar wil zien. In zekere zin, duikend in mijn historie, doe ik dit ook. Zo brak ooit een as van een trouwkoets, net op het moment dat we in the middle of nowhere waren, onderweg naar de kerk. In het album is dat alleen te zien als je weet dat het gebeurd is: de plaats des onheils in het groot, de koets klein, maar duidelijk stilstaand. Of een dochter die het maar moeilijk had met de bruiloft van mams. Hoewel ze een rol moest spelen in de ceremonie vluchtte ze al snel naar achterin de zaal. Het huilende gezicht zal ik niet in het album zetten, maar op de foto van de zaal is wel duidelijk te zien hoe ze afgezonderd van de rest zit. Dat had ik weg kunnen laten, maar dat heb ik niet gedaan. Het is een deel van de dag.
Journalistiek fotograferen is leuk. Je moet als fotograaf de dingen laten gebeuren, zonder te regisseren. Het is een waanzinnige klus om overal op tijd bij te zijn. Om met goede foto's terug te komen zonder de dag te verstoren. De filosofie van het waarheidsgetrouwe verslag is echter niet heilig. Ik breng alle nieuws van de dag, maar af en toe verstop ik het minder leuke nieuws zorgvuldig in een hoekje van de foto. De leuke dingen voorop, de minder leuke zaken komen er wat kleiner in. Gelukkig komt het laatste bijzonder weinig voor. Het gemiddelde bruidspaar heeft zijn trouwdag prima voorbereid!
Als fotograaf ben ik bij heel wat bruiloften per jaar aanwezig. Je snapt wel dat dat niet het slechtste is wat je kunt overkomen! Iedereen op zijn mooist, een vrolijke dag, vrolijke mensen en mooie lokaties.
Behalve de geneugten is het vooral hard werken - goede foto's komen je niet zomaar aanwaaien. Kijken en handelen volgen elkaar razendsnel op, en dat meestal gedurende de hele dag!
Als je al enkele tientallen bruidsreportages gemaakt hebt, weet je inmiddels ook al een hoop van het fenomeen trouwen. Wat maakt trouwen mooi, wat geeft de trouwdag net dat beetje extra... als fotograaf kun je daar bij de voorbereidingen best wat tips geven. Ik probeer daar altijd wat in te betekenen. En mocht er op de trouwdag wat rust & overzicht nodig zijn bij een lastige beslissing, ook dan neemt de fotograaf zijn ervaring mee; hij zal vaak een goed advies kunnen geven!
My Opera
