My OperaDe puntjes op de i
Monday, March 17, 2008 7:57:12 AM
De één bereidt zijn bruiloft tot in de puntjes voor, de ander niet. En zoals altijd, is voor beide wat te zeggen. Het is een persoonlijk iets. Er zijn bruidsparen die pas rustig gaan slapen als ze zéker weten dat alles vastligt en geregeld is. Er zijn ook bruidsparen die bij dat idee gruwelen..! De laatste categorie legt alleen de belangrijke dingen vast, en laat de bruiloft vervolgens gewoon komen.
Het is goed te merken aan het dagprogramma wat ik altijd toegestuurd krijg. De mate van detail in het dagprogramma verschilt enorm!
Waar je wel rekening mee moet houden, is je gezelschap. Een voorbeeldje... het is de trouwdag, de ontmoeting is aanstaande. De bruidegom staat buiten voor de deur, de bruid is boven. De bel gaat. Ik heb het echt meegemaakt: vanaf beneden wordt geroepen dat de bruid naar beneden moet komen (want dat hoort zo) of misschien wel de deur open moet doen (want dat hoort zo). En er wordt ook geroepen dat de vader de deur open moet doen (want dat hoort zo) én dat de bruid even moet wachten tot haar man-in-spé onderaan de trap staat. Kortom: 4 meningen, en alle vier de mensen zijn, in alle goede bedoelingen, door elkaar aan het roepen. En allevier in de overtuiging dat het nu eenmaal zo hoort.
Buiten het feit of je alles wel moet doen zoals het hoort - uiteraard niet - gaat er in deze chaos één van de mooiste momenten van de dag verloren. En dat is zonde. Misschien had dit vooraf beter even worden afgesproken.
Maar dat je dag niet relaxed verloopt, omdat je met een planning in je zak loopt, dat is net zo zonde. In alles is een gulden middenweg. Maar... regisseer de momenten die er écht toe doen zélf!
Het is goed te merken aan het dagprogramma wat ik altijd toegestuurd krijg. De mate van detail in het dagprogramma verschilt enorm!
Waar je wel rekening mee moet houden, is je gezelschap. Een voorbeeldje... het is de trouwdag, de ontmoeting is aanstaande. De bruidegom staat buiten voor de deur, de bruid is boven. De bel gaat. Ik heb het echt meegemaakt: vanaf beneden wordt geroepen dat de bruid naar beneden moet komen (want dat hoort zo) of misschien wel de deur open moet doen (want dat hoort zo). En er wordt ook geroepen dat de vader de deur open moet doen (want dat hoort zo) én dat de bruid even moet wachten tot haar man-in-spé onderaan de trap staat. Kortom: 4 meningen, en alle vier de mensen zijn, in alle goede bedoelingen, door elkaar aan het roepen. En allevier in de overtuiging dat het nu eenmaal zo hoort.
Buiten het feit of je alles wel moet doen zoals het hoort - uiteraard niet - gaat er in deze chaos één van de mooiste momenten van de dag verloren. En dat is zonde. Misschien had dit vooraf beter even worden afgesproken.
Maar dat je dag niet relaxed verloopt, omdat je met een planning in je zak loopt, dat is net zo zonde. In alles is een gulden middenweg. Maar... regisseer de momenten die er écht toe doen zélf!
