My OperaGel... Teşhis Et Beni...
Monday, August 3, 2009 9:00:59 PM
Bir camın kırılışına verdim zerreciklerimi…Birde hayaline sarılıp ,savruldum uzak coğrafyalara…
sessizliğin ve yalnızlığın ucundayım…
ne yana gitsem,milleri uzatıyorum kendimle…
Geceden kalma sorularla, günaydınsız bir sabaha uyanıyorum ..
Demir meridyenlerle çizilmiş penceremden,
rastgele bir ışık sızıyor odama…Arsız bir sevincin izdüşümü..
Kırık hıçkırıklarla kurşunlanmış uykumu, asıp ranzama.geçiyorum aynanın karşısına..kavruk bir yüze bakıyorum
Ne çok olmuş aynalara küseli…
Soğuk ve sessiz taş parçalarının arasında ,
öğrenmediğim acılar biriktiriyorum yaşama dair…
sevinci hırpalanmış çocuk gibi,
kapı arkalarında söyleniyorum kırılganlıklarımı…
Dar bir odada dönüyorum şimdi…
sinirlerim ne kadar yoklasada ihanetin sınırlarını…
zulamda hala tebessüm tozu var…
“GÜL DESEN GÜLECEKTİM OYSA”…
NOenculra # Monday, August 24, 2009 10:41:05 AM
notaloneNotalonefive # Monday, August 24, 2009 7:46:42 PM
Hissederim...
Yaşarım;
Her konuşmak isteyişinde, ona bakıp; susmaktır aşk…
Snowdream # Sunday, August 30, 2009 8:22:13 PM
notaloneNotalonefive # Sunday, August 30, 2009 8:36:13 PM
ömer candybenkelebek # Saturday, January 2, 2010 9:07:39 PM
BENZETEMEDİM
Ağladı çocuk,
Düşmüşlüğün acısıyla.
Yaralıydı.
Baktım,
Bana benzettim.
Gül dedim ona,
Kanayan parmağına,
Çiçek tozları serptim,
Güldü
Sana benzettim...
İsmail Acarkan