Ses (İm) Duvardan Düştü... /... Kaldırın

Hala saklı bir yerde o görmediklerin
O bilmediklerin, içimdeki acılar...
Hala kaldı bir yerde o hissetmediklerin,
Hiç sezmediklerin,
İçimdeki aşk.

Geçmişi hatırlatır,
Hatırlatır bu yağmurlar,
Bu yağmurlarda kaybetmiştim seni.
Ve karanlığı hatırlatır,
Hatırlatır bu rüzgarlar,
Bu rüzgarlar alıp gitmişti benden seni.

Ve şimdi sokaklar,
Sokaklar yalnızlığa çıkar,
Yıldızlar gökyüzüne.
Gece olunca bişeyler çöker yeryüzüne,
Soğuk ıssız sessizce.

Neden hep pencerede bekleyince daha çabuk gelir sanır o bekleyenler
Neden o kaldırımlarda yüzlerini göremediğim insanlardan biri sanırım seni sen bilmezsin.
Bilmezsin nasıl olur insan
Nasıl olur aysız gece yalnızken.
Üşüdüğünü sanırsın aniden,
Ağladığını duyarsın birinin içinde hıçkırarak sessizce.

Ellerin... ellerin...
Ellerin cennetimdi benim.
Gözbebeklerinde kendimi görmek istedim
İstedim bir sabah
Güneş doğarken güneşe gülümsemek,
Güneş batarken başımı omzuna dayayıp,kapamak gözlerimi dünyaya.
Kapkaranlık bir gece saçların ellerimde,
Ay ışığının ışığı yansırken kirpiklerinden yüzüme,
Sabaha kadar yanında uyumak isterdim bir gece.
Sessizce...
Cem Adrian Aşk eski bir palavra! artık buradan geçmeyecek...

Giderken
Arkanda bıraktıklarınla uzanıyorsan yatağına,
İki damla yaş süzülüyor ise gözlerinden,
Dönmek isteyipte dönemiyorsan,
Kıvranıyorsan yatağında,
Ağlıyorsan durmadan,
Sorguluyorsan; suçluyorsan kendini
Bir şarkı mırıldanıyorsan hafiften,
Kulak tıkıyorsan söylediklerine,
Kendin bile fazla geliyorsa sana,
Açmak istemiyorsan ağzını, susmak istiyorsan delice,
Bir nefes çekerken sigarandan,
Dönüp dolaşıp seni buluyor ciğerlerine doluyorsa,
Zamana karşı kürek çekemiyorsan artık,
Yorulduysan büsbütün,
At kendini karanlığa bir şarkıda benden dinle,
Göm kendini notalara,
Adına yalnızlık de.

Nefes almayı unutmuş gözlerim,
Küf kokan düşlerim,
Küskün dilim,
Fırtınaya maruz kalmış yüregim,
Boğulmayı göze almış hislerim,
Enkazlar altında bırakılmış duygularım,
Yıkıma hazır gecekondu gibi bekleyen bedenim.

Bilmem nereye gitsem,
Nereye bıraksam kendimi,
Soğuk gelmiyor artık bana bu şehir,
Yalnızlık üşütmüyor artık,
Uçurumlar korkutmuyor eskisi gibi,
Bırak diyorum hadi kendini,
Geçmiş ve gelecek hikayelerin başkalarına kalsın,
At kendini adına aşk de.

İsmet Baygın
Photos By Marc Soller And MuhsinBey

Gidiyorum çaresizim yalvarırım ellerimi bırak
Böyle bir anda sanma ki hissizim
Gidiyorum içim burkularak
Şarkı olurum bir gün seslenirim sana uzaklardan
Yıldız olur görünürüm gökyüzünün karanlığında
Ne olur ne olur bırak,bırak ellerimi.....

Oturdu.. Umutlanarak ters çevrilmiş fincanımdan
gözlerinde korku belirdi ansızın
Dedi:
Ey oğul…hüzünlenme
Bu aşk sana yazılmış
Ey oğul
Ölene kadar tanıklar…
Aşka tapmaktan kim ölmüş
Fincanında…dünyanın korkusu dolu
Hayatın yolculuk ve savaşlarla...
Çok seveceksin ey oğul...
Çok öleceksin ey oğul...
Unutulan bütün topraklara aşık olacaksın..
Yenilen krallar gibi geri döneceksin..

Hayatınla, ey oğul, kadının..
Gözleri, subhanAllah tapılacak cinsten
Ağzı..bir salkım üzüm gibi resmedilmiş
Gülücüğü, gül musikisi
Ancak senin gökyüzün bulutlu..
Ve yolların... bir kapalı... bir kapalı ki sorma

Ey oğul... kalbinin aşkıdır bu
Kasrın kulesinde uyuyan
Büyük bir kasır bu ey oğul
Köpekleri… ve askerleri dilsiz
Kalbin sultanıysa içinde uyuyor..
Kim girecek kaybolan taşlarından..
Kim tutacak ellerini… kucağından...
Surlara gömülen gözbebeklerini
Tırnaklarını kim çözecek belinden
Ey oğul...
Kaybolan... kaybolan... kaybolan…

Birçok yıldız... görüyorum
Ancak… bir okumaya başlasam
Fincanı tıpkı senin fincanına benziyor
Aynısı bilsen ey oğul
Hüznü senin hüznün aynısı
Kaderleriniz bir... yürüdüğü yol aynı
Aşk dolu… hançerin keskin ağzında
Gölgesi bir sedef gibi
Gölgesi dizili hüzün gibi
Kaderiniz aynı uykuya dalmış
Denizde aşkınız kopan dalgalarda
Parçalanarak... milyonlarca defa...
Yenilen krallar gibi geri dönerek...
Nizar KABBANİ
Photo By Lal

Usulca geçtim bu şehrin sokaklarını,
Akşama vardım,
Şiirler yazdım sevdiğim sana,
Anladım ki,
Seni sevmek bambaşka bir mevsimmiş bana,

Takvimlere bıraktım yalnızlığı,
Yağmurlardan düştüm yokluğuna,cümlelerinden içtim,
Sabahlara saklandı ayışığı,
Usulca unuttum bu şehrin sessizliğini,
Yanımda sen,
Ellerimde yüzüne gülümseyen zamanlarım,
Onca sevda vardı şafaklara sevdiğim,
Ben yalnız seninkini seçtim,

Çocukluğundan sıyrıldım sana aşkların,
Çabaladım kapıların dışında,
Yalnızlığıma ok gibi saplanan yarınlar vardı,
Anlaşılmamış,paylaşılmamış,
Gecelerce saçlarına karışan yıldızların koynunda,
Bir ben vardım,birde sen,
Bakışırdık sabahlara kadar aynalarda,

Yani sevdiğim,
Zaman aldı uykularımı,
İçime sancı doğuran bütün sabahlardan,
Göremesemde seni,kendimden vazgeçtim,
Usulca bitirdim bu şehri seni düşünerek,
Bir seni sevdim,
Ardımızda,
Gündüze bırakılan nice aşklar vardı özlenmemiş,
Devrik cümlelerinde aşk,henüz yüzümü görmemiş,
Sen vardın bana herşeyden önce sevdiğim,
Seni sevmeyi öğretti bana gecelerce,
Sende aşk'ı bulan yüreğim,

Ve anladım ki sevdiğim,
Sevdaların şimdi bana herşeymiş,
Aşk yalnız sende gerçekmiş,
Seninle aşk'ı yaşamak,
Hiç birşeye değişilmezmiş...
B.Askan
Ezel'den goruntulerıyle de hıc fena olmamıs dogrusu;
http://videoizle.video75.com/TViaXIIeL-f/ezel-imtihan-keremcem-ilk-klip/
Bir imtihandır aşk kalbi sınayan
Ne kadar sevdiysen dogru cevap
İhanet 3 yanlış kural bu kadar
Ve sen sınıfta kaldın hoşçakal.....

Bir sigara ver bana..
Zamansızlıkta tükenen hayatlara rağmen vakit kalmazken yaşanacaklara,vadesini doldurup kaldırıyoruz çekmecelere yeri,göğü.Çekimsiz,samimiyetsiz,yoktan yere.. Oturuşların rahatsızlığına rağmen,bacak bacak üstüne atıp tehlikeye kucak açmak bu.Güveni sıfırlanmış bedenlerde korkusuz korkaklık.
Ritmine ayak uydurmaya çalışırken zamanın,tükeniyor bol dumanlı nefesler.Ne vardı sanki; akreple yelkovan aşk yaşasalardı ve hiç ayrılmasalardı.. Biraz olsun demlenmeye vakit kalırdı belki.Yine mi tükendik? Yine mi güzeliz,yine mi çiçek..
Her yağmur bir geçiş aslında ve her düşen damla bir parça.İçinden ciğerini söken onlara inat bir parça daha, bir daha...
Ruhunu teslim etmiş yaşsız kamelyalar altında,gökyüzünden izler bırakıyor her parlayan nokta.Uzaklardan okunuyor adsız yerlerden gelen bir isim.Yersiz yurtsuz yüzen gemilerde kalır aşk.
Bir filmi daha sarıp koyacaksın cebe; boşa doldur doluya bak,bulutlara sar yağmura inan,beni dinleme sen..
Alıp verilemeyen şeyleri sıralarken bana çiçeklerden söz et,bana benden.
Bir çiçek dürbününden bakarken sen hayata ben yine tüm gizli kalmış gülmelerimle gülüyorum.Kaç kez vazgeçtin kendinden? Kaç kez huzurlu kapadın gözlerini? Kaç kez boşlukta yüzdün sen?
Hiç kere..
Yok yere..
Ve kaç kez inanmayı denedin? Bir kedi mırıltısıyla sokuluyorum yanına ve soruyorum..
Ya kar yağarsa? Sırılsıklam olana dek uzanacağım günleri nereye saklayacağım.Unutma gidecektik,dönüşü olsa da gidebilecektik.. Bir kadeh getir,tokuşturmalıyız tam bu satırda.

İki iyi anlaşan ağaç sökülürken yerinden,tüm ıssızlığıyla başbaşa kalıyor geceler.Birkaç fazladan kalp çarpıntısı hapı almalı burkulan tarafı iyice harcamak için.Siz insanlar böyle mi yaparsınız?
Bazen kopup gitmeli birileri,
Bazen kopup gitmeli parça parça.
Bir kase topik,
Bir boş sofra,
Bir kadeh
Tek bir kadeh..
Şerefine dünya!
-bir çiçeğin yanından geçer gibi yaşamalıyız oysa-
Hadi,bir sigara ver bana!

Ezginin Günlüğü yine eliyle koymuş gibi buluyor bamtelimi ve “ağladığın geceler” şarkısıyla sigaraya susatıyor beni.Her cümlesi ayrı bir keşif,ayrı bir yolculuk olan bu şarkının en çok “bir sigara ver bana” sözleri etkiliyor beni.Sanki bir haykırış… bir çığlık… dert ortağı ararcasına.
Ve lafı dolandırmadan en zayıf hücremden vuruyor.Diyor ki ”ölüm dediğin aslında yalnızlıkmış,bir sabah bir bakıyorsun herkes gitmiş.”Çok değil aslında istediği bir sigara sadece.Yani sigara değil de, ortak acıların paydasında buluşacağı bir sigara sahibi.Geçmişinde oynadığı oyuncaklara kıymış,kuru bir dal misali yeşiline hasret kalmış insanların rüyasında ellerine dokunmak sevginin.Sigara da değil de tek istediği dumanına karışacak başka bir sigara dumanı sadece....
Alıntı (DAHİ olmayanlara özel dipnot)
Sigaramın Dumanına Sarsam Seni!!