GÖKKUŞAĞI

Ah, gel sen bana sor! Aklımdan daha neler geçiyor?

İlkin şunu söylemeliyim sana: İlk ve tek aşkım sensin.

Leyla bir araya geldiğinizde utancından susar,

Arzu; “Ah, ben ne yaptım, ne yaptım?” diye ağlar.

Leyla; ölümüne sevilenlerin önde gideni, en çok bilineni

Arzu; saçlarını sevdiğinin yoluna süpürge edişin efsanesi

İlki, adı deliye çıkmış Mecnun’un çöle düşürülüşünün sebebi

Öteki, Kamber’i yakan tılsımlı aşk ateşi!

Balkonundan Alp dağlarına bakan genç kızdan vefalı çıktın sen

Hâlâ yerinde mi bilmem duvara tutunmuş asma güller 

Gözbebeklerinde buruk bir aşkın özlem bulutları sıra sıra

Düştü düşecek bin bir umut yüklü bembeyaz kelebekler

Ah, gel sen bana sor! Aklımdan daha neler geçiyor?

Çöle sürgün edilmiş Mecnun’un gözlerinde kum gibi inciler

Kamber’in yandı yanacak çağı henüz başlamışken

Üşüyen kalbimi ısıtanım oldun sen bir tanem

Herkesin dilende destan olmuş Leyla, eline su dökemez senin

Arzu, sevdiğinin külünü göğe savuran acı kaderini yaşamış

Hayat ışığım sensin; gözlerimde gözlerin, ellerimde ellerin

Esmeralda, Notre Dame’ın Kamburu’nun elini bile tutamamış

Gördün ya ötekilerin hepsi masal, sen gerçeğimsin benim

Karanlık gecelerimi süsleyen pırıl pırıl yıldızım

Aklın aklım kesildi, kalbin kalbim olup çıktı şimdi

Kaderime kelepçelenmiş alınyazım!

23 Ağustos 2008

Oyhan Hasan BILDIRKİ