Saturday, 3. October 2009, 19:28:12
KADERİM KADERİNE KELEPÇELENMİŞ
Hüzün türkülerine verdim kendimi
Aylar oldu sen hiç görünmedin
Sensizliğimin darağaçları sıra sıra uzanıyor tan vakti
Hangisine takılacağımı söylemedin
Kanadalı turnalar da görünmez oldu şimdilerde
Gökyüzü maviliğinden soyundu
Ömrümün kar yağmış günlerini yaşıyorum
Sensizim üşüyorum
Dolunayın bu yüzünde yine sen olmalıydın
Gözlerinde mor karanfil renkli gülücükler
Avare kalbimi yanı başına almalıydın
Gece uzadıkça uzamalıydı kucaklarımızda
Kaç zamandır güneş bile vurmuyor pencereme
Sabah ayazları yakıyor yüzümü
Ne ettim de dağlar ardına yolladım ömrümü
Hayatım yeni baştan sensizlik tuzaklarında
Ne hayâl ne rüyâ görüyorum
Yüzünü, gözünü unuttum mu ne?
Ağzımın tadı tuzu yok şu günlerde
Dükkân kapalı, hastayım, gönlüm yasta
Oysa sıralı her mevsim sensiz tüketti beni
Düşlerim sonbahar yaprakları gibi kavruldu
Sevdalı yüreğim çığlık çığlık şimdi
Kulaklarımda hasret davulları ağlıyor
Saçlarımda yorgun çiy damlaları
Aklımda kör olası sensizliğim
Kim bilir hangi gurbet akşamında,
Hangi deniz kenarında öleceğim?
3 Ekim 2009
Oyhan Hasan Bıldırki
Sunday, 6. September 2009, 20:52:13
KADERİM KADERİNE KELEPÇELENMİŞ
Şehirlerde kümelenmiş korkan insanlar
Köyler daha kahraman
Köşesi, kıyısı sanki cetvelle çizilmiş ötekinde
Sokaklar sere serpe uzanıyor köyde
Şairin şiiri Boğaz'a karşı rakı kadehinde demlenir
Oysa çobanın kavalından dökülen saf şiir
Arka sokaklarında kirli ayak izleri uzar gider
Köy gecelerinde pırıl pırıl Samanyolu
Dargın insanlar şehrinde erken iner akşamlar
Köyde bütün konuklar her akşam buluşurlar
Ötede niyetler kilitli kasalarda gizlenir
Beride çöğür dikenlerinde bile umutlar filizlenir
Büyüğünde aydınlık sahte ışıklarla kör kör tutuşur
Köyde güneş doğar doğmaz gökyüzü maviliği başlar
Şehirlerde hikâyelerin dipnotuna düşmüş kahramanlar
Burada masal şehzadeleri gibi yaşamak bir ömür boyu
Küçük güvercinim, ölüm denilen kapı açıldı açılacak şimdi
Ben hep şehirde kaldım, bir türlü köye varamadım
5 Eylül 2009
Oyhan Hasan Bıldırki
Sunday, 30. August 2009, 07:43:53
KADERİM KADERİNE KELEPÇELENMİŞ
Bu gelip gitmelerinin ardından
Gökyüzünde sayısız yıldızımı yitirdim
Parlak dolunay bile selamı sabahı kesti benden
Sensizlik rüzgârına kapıldıkça eridim
Gökyüzü mavisine küstüm
Sen yoksun diye bakamıyorum
"Bekle!" dediğin yağmurlar yağmıyor,
Deli çaylar gibi akamıyorum
Odamda ayak sesleri var
Cesaretim yok giremiyorum
Sensizliğim öldürecek beni
Karanlıklardayım çıkış yolunu göremiyorum
Ah, bilsen sevdiceğim
Sensizliğim kalbimdeki hançerim!
29 Ağustos 2009
Oyhan Hasan Bıldırki
Thursday, 9. July 2009, 07:41:30
KADERİM KADERİNE KELEPÇELENMİŞ
Zaman, suya sele takılmış çılgın bir değirmen
Anılarımızdan çok şeyi önüne katı, aldı götürdü
Ama unutamadığım bir resim gibi duruyor gözbebeklerimde
Sevdalı kelebeklerin kanatlarına takılan bakışlarımız
Papatyalarım, meleğim ve kara kedim
Aşkın bütün hallerine kapımı kilitledim
Ah ömrüm, yanardağlar gibi yanasıca ömrüm
Yıllar var ki yaşamak denilen şey nedir bilemedim
Yalnızlık fideleri yetiştiren bahçıvanım şimdi
Gitgide büyüyen sensizliğimle baş edemiyorum
Kalbimdeki ağrılarıma mil çeksinler diye,
Dört mevsimden her birine evlek evlek savuruyorum
Oysa her şey henüz dünde kalmış gibi bir tanem,
Özlem ateşlerimi hiçbir kapının ardında bırakamam
Bahçemde baş veren her tohumdan sonra
Kalbimi kuşattı aniden, adı sensizlik olan binlerce çınar
Şimdi mayın tarlasına dönmüş kalbimle baş başa kaldım
Mısralarımda ikimizden kokular taşıyan şair değilim
Hüzün yüklü gemilerimi uzak ülkelere saldım
Umudumun körpe sabahlarına tutunayım diye
Balkonundan Alp dağlarına bakan genç kızı merak ediyorum
Acaba satır satır hüzünlü kaderini mi okuyor diye
Yeniden gurur boyasıyla süslenmiş Kafdağı’nda
Dolunayım şimdi hangi pencereye bakıyor diye
Ben mi? Karasevdasını gül dalına asmış
Ben, yemyeşil umutlarını teker teker yakmış
Yangın yerine dönmüş yüreğiyle anılarının yükünü çeken
Güneşin peşine takılmış umut dolu yaralı Şehzade gibi
Sevda dedikleri son bir dilim ekmek soframıza konsun diye
Ömrümün alaca karanlığında yaşıyorum.
9 Temmuz 2009
Oyhan Hasan Bıldırki
Wednesday, 24. June 2009, 14:21:22
KADERİM KADERİNE KELEPÇELENMİŞ
Yaşadıklarım bir rüyâ gibi gelip geçti.
Yaralı kalbimi yeni baştan delip geçti.
Sensizlik ruhumu ödünç aldı ezip geçti.
Hayalleri kurutulmuş şair gül biçer mi?
Sen gittin ışığım söndü karanlıkta kaldım
Çok geceler dolunayda izini aradım.
Belki her şeyi zamana bırak demek kolay,
Hayalleri kurutulmuş şair gül biçer mi?
Çöle düşmüş Mecnun'dan da beter durumdayım,
Kendi kendimle her gün seni konuşuyorum.
Çilesini tüten yanardağa dönüp çıktım;
Hayalleri kurutulmuş şair gül biçer mi?
Nedense yapyalnız kalmış bir garibim şimdi,
Yarınlar hep yarınlar dedim durdum yıllardır,
Beklediğim habercilerim çıkıp gelmedi.
Hayalleri kurutulmuş şair gül biçer mi?
Her sabah, her akşam yanıp ağlasam kime ne?
Ömrümce tutuşup yanmaktan başka ne yaptım?
Derdi, rengi olmuş karanfil benden ileri;
Hayalleri kurutulmuş şair gül biçer mi?
24 Haziran 2009
Oyhan Hasan Bıldırki
Showing posts 1 -
5 of 314.
WIDGETIZE