GÖKKUŞAĞI

Şehirlerde kümelenmiş korkan insanlar
Köyler daha kahraman
Köşesi, kıyısı sanki cetvelle çizilmiş ötekinde
Sokaklar sere serpe uzanıyor köyde
Şairin şiiri Boğaz'a karşı rakı kadehinde demlenir
Oysa çobanın kavalından dökülen saf şiir
Arka sokaklarında kirli ayak izleri uzar gider
Köy gecelerinde pırıl pırıl Samanyolu

Dargın insanlar şehrinde erken iner akşamlar
Köyde bütün konuklar her akşam buluşurlar
Ötede niyetler kilitli kasalarda gizlenir
Beride çöğür dikenlerinde bile umutlar filizlenir
Büyüğünde aydınlık sahte ışıklarla kör kör tutuşur
Köyde güneş doğar doğmaz gökyüzü maviliği başlar
Şehirlerde hikâyelerin dipnotuna düşmüş kahramanlar
Burada masal şehzadeleri gibi yaşamak bir ömür boyu

Küçük güvercinim, ölüm denilen kapı açıldı açılacak şimdi
Ben hep şehirde kaldım, bir türlü köye varamadım
5 Eylül 2009

Oyhan Hasan Bıldırki