Reinarbréfin

Já, að takast á við lífið á jákvæðan hátt og finna ánægju í því sem maður tekur sér fyrir hendur er í sjálfu sér ögrun sem kemur af sjálfu sér.
En við verðum að vera viðbúin því að mæta allskonar erfiðleikum að kljást við.

Okkur tekst misjafnlega vel upp, en þá er mikilsvert að vera bjartsýn
og reyna að finna gott út úr hlutunum og biðja um hjálp og þá viti menn að það að treysta því að fá hana, það er ögrun sem kemur til með að veita mér ánægju.

Nei við komumst aldrei hjá því að verða fyrir einhverjum vonbrigðum
og
erfiðleikum, það er bara mannlegt og kemur fyrir hjá öllum held ég.

En við getum hugsað okkur lítið barn sem er að byrja að reyna að
standa á eigin fótum, það gengur misjafnlega vel, alltaf reynir
litla manneskjan að standa upp aftur og það gengur alltaf betur og
betur þangað til það tekst, og þá er mikil ánægja í svipnum,
andlitið ljómar af ánægju með árangurinn.

Hvað var þetta annað en ögrun, en með jákvæðni tókst það og gerir
alltaf, ef allt annað er í lagi hjá barninu, því það treystir því
að þetta sé hægt.

Já með þolinmæði og einbeitingu eigum við að geta komist áfram og
litið fram á veginn, okkur er bara ætlað það held ég.

Jú við mætum erfiðleikum sem virðast óyfirstíganlegir, en mér var kennt
sem barni að biðja Guð um hjálp ef eitthvað var að hjá mér og þetta hef
ég gert svo oft og mörgum-sinnum, en þá verð ég að treysta og trúa að
Guð heyri til mín, og svo að trúa því að allt fari á besta veg fyrir
mér og hafa ekki áhyggjur af því meir.

Þetta lýtur út fyrir að vera einfalt, en höfum við ekki fengið
að vita að við getum varpað allri áhyggju okkar í Guðs hönd því hann
ber umhyggju fyrir okkur.(1.Pétursbr.5.7v.