Rune

Intussen is het al meer dan zes maanden geleden, dat we van ons Runeke hebben moeten afscheid nemen. Soms lijkt het al een eeuwigheid, soms lijkt het alsof het gisteren was. Voortdurend zit hij in onze gedachten. Twee weken geleden waren we met ons Kobe naar een modeltreinententoonstelling gegaan. Kobe had ogen tekort om alles te bekijken, hij kon er wel uren blijven. Ons Runeke zou dit ook geweldig hebben gevonden !! In gedachten zag ik hem al enthousiast zwaaiend met zijn armpjes staan, en maar roepen: 'mensentrein, goederentrein,...' Wat mis ik mijn venteke zo, zijn stemmetje, zijn lachje, zijn knuffels,... Ook grote broer blijft vaak aan ons venteke denken. Hij vindt het fijn om een kaarsje aan te steken bij Runekes fotooke hier op de kast. Hij zegt vaak, dat de tekening op de koelkast door Runeke werd gemaakt. En sommige speelgoedjes blijven van Runeke, als hij ermee speelt...
Vorig weekend hadden we een etentje met ouders en grootouders van lotgenootjes die hun strijd verloren hadden, dokters en verpleging uit Gent... Het was een fijne avond, waar we veel moedige mensen hebben ontmoet. Het was een mooi initiatief, waar Dirk en ik heel veel hebben aan gehad. Morgen gaan Dirk en ik Sint-inkopen doen, het voelt een beetje aan als 'halve' Sint-inkopen. Vorige jaren kochten we dan ook ineens Rune's verjaardagscadeautjes, en ook al de kerstpakjes voor de kindjes. We kwamen dan altijd thuis met een koffer vol !!! Dit jaar zal het nogal 'leeg' ogen, maar dat neemt niet weg, dat we ons Kobeke een onvergetelijke Sint willen bezorgen. Aan iedereen, een hele fijne Sint-periode, maar vooral heel veel mooie en onvergetelijke gezinsmomenten. Monique