Rune

In het afgelopen jaar is weer heel wat gebeurd... Kobe heeft zijn eerste communie gedaan en zijn tweede leerjaar is bijna gepasseerd, Diede stapt ondertussen al lustig rond en begint 'woordjes' te zeggen, ...
alles lijkt normaal...
En toch gaat er geen dag voorbij, zonder ons Runeke... al meer dan drie jaar geleden vertrok hij voor altijd... en toch blijft hij in ons hart en gedachten... elke dag denken we aan hem, aan de goeie dingen, maar ook de trieste... aan hoe hij ons leven veranderde en hoe blij we wel waren met zijn komst en elke dag vraag ik me af... hoe hij nu zou zijn, hoe hij zou lezen en schrijven, of hij ook graag KSA of volleybal zou doen, of hij graag zou zwemmen,...
We missen je vreselijk en zouden zo graag de klok kunnen terugdraaien, zodat we nog 1 keer je konden vastpakken en knuffelen en je zeggen hoeveel je voor ons betekent...
Lieve Rune, je hoort bij ons, we leven met jou in ons hart, jij blijft ons zoontje, jij bent nummertje twee van onze drie jongens... Wij houden oneindig veel van jou...

Mama