My OperaNuda, nic się nie dzieje...
Friday, June 4, 2010 7:46:48 PM
Nigdy nie jedźcie na wyprawy ze mną.
Wczoraj postanowiłem, że wyjadę z Giżycka do pobliskich Kruklanek (pierwotny plan zakładał marsz z buta) i rozbiję się na dziko nad jeziorem. Ponieważ pomyliłem drogi, pobłądziłem w lesie i zaczęło mocno lać, zacząłem szukać pól namiotowych, które wg mapy miały być dwa. Tutaj ważna informacja: w Polsce jako kemping/pole namiotowe (do jednego wora) oznaczane są także ośrodki wczasowe, które durnego pokoju nie wynajmą jeśli nie bierzesz całego domku. Tak więc, zmarznięty i przemoczony po dwóch ulewach znalazłem się o 22ej bez noclegu. Poszedłem do ciągle otwartego sklepu spożywczego (jak miło, że ciągle są ludzie mający w głębokim poważaniu święta katolickie), kupić jakiekolwiek jedzenie - jak już się po ciemku rozbiję w lesie, żeby nie musieć rano zasuwać po prowiant. Na koniec pani przy kasie do mnie zagadała, więc pożaliłem jej się na swoją sytuację. Stojąc pod sklepem uzupełniałem kalorie, kiedy nieznajoma para zaoferowała mi nocleg. Mieli wielki pusty dom, który w sezonie wynajmują jako całość, ale że ja w potrzebie, to odstąpili mi gratis jeden pokój. Nawet piwem poczęstowali. Super są te małe mieściny!
Dzisiaj obudziłem się w nieswoim domu, więc możliwie szybko podziękowałem za gościnę i powędrowałem w stronę Giżycka (Kruklanki dały mi wszystko, co miały do zaoferowania), gdzie ostatecznie dojechałem autostopem (norweski rekord pobity - pierwsza próba i od razu sukces).
Wróciłem na kemping z dnia pierwszego, gdzie jako stały klient dostałem zniżkę (wg pani wydającej kasę, bo wg mnie zapłaciłem dokladnie tyle samo). Ponieważ mój poprzedni plan zakładający wędrowanie po różnych miejscach trochę nie wypalił, postanowiłem wykorzystać to, że jestem na Mazurach i pierwszy raz w życiu popływać kajakiem. I co? Nie mogło oczywiście być zbyt prosto. Nikt mi nie powiedział, że od kilku dni zapowiadany jest wiatr o sile 4ech stopni w jakiejśtam skali i owszem - z wiatrem w plecy płynęło się fajnie, ale nawrócić już nie dałem rady. Przez ponad dwie godziny walczyłem z falami, a skończyło się tak, że kawałek podcholowali mnie rybacy, po czym zgarnął mnie rutynowy patrol Mazurskiego WOPRu. Wstyd jak nic. Przynajmniej się ich pontonem przepłynąłem.
Jedyne spodnie mam zupełnie przemoknięte, więc leżę i próbuję się ogrzać w namiocie.
Został mi jeszcze jeden cały dzień - co teraz? Widziałem reklamę z lotami na spadochronie za motorówką. Brzmi ciekawie.
Wczoraj postanowiłem, że wyjadę z Giżycka do pobliskich Kruklanek (pierwotny plan zakładał marsz z buta) i rozbiję się na dziko nad jeziorem. Ponieważ pomyliłem drogi, pobłądziłem w lesie i zaczęło mocno lać, zacząłem szukać pól namiotowych, które wg mapy miały być dwa. Tutaj ważna informacja: w Polsce jako kemping/pole namiotowe (do jednego wora) oznaczane są także ośrodki wczasowe, które durnego pokoju nie wynajmą jeśli nie bierzesz całego domku. Tak więc, zmarznięty i przemoczony po dwóch ulewach znalazłem się o 22ej bez noclegu. Poszedłem do ciągle otwartego sklepu spożywczego (jak miło, że ciągle są ludzie mający w głębokim poważaniu święta katolickie), kupić jakiekolwiek jedzenie - jak już się po ciemku rozbiję w lesie, żeby nie musieć rano zasuwać po prowiant. Na koniec pani przy kasie do mnie zagadała, więc pożaliłem jej się na swoją sytuację. Stojąc pod sklepem uzupełniałem kalorie, kiedy nieznajoma para zaoferowała mi nocleg. Mieli wielki pusty dom, który w sezonie wynajmują jako całość, ale że ja w potrzebie, to odstąpili mi gratis jeden pokój. Nawet piwem poczęstowali. Super są te małe mieściny!
Dzisiaj obudziłem się w nieswoim domu, więc możliwie szybko podziękowałem za gościnę i powędrowałem w stronę Giżycka (Kruklanki dały mi wszystko, co miały do zaoferowania), gdzie ostatecznie dojechałem autostopem (norweski rekord pobity - pierwsza próba i od razu sukces).
Wróciłem na kemping z dnia pierwszego, gdzie jako stały klient dostałem zniżkę (wg pani wydającej kasę, bo wg mnie zapłaciłem dokladnie tyle samo). Ponieważ mój poprzedni plan zakładający wędrowanie po różnych miejscach trochę nie wypalił, postanowiłem wykorzystać to, że jestem na Mazurach i pierwszy raz w życiu popływać kajakiem. I co? Nie mogło oczywiście być zbyt prosto. Nikt mi nie powiedział, że od kilku dni zapowiadany jest wiatr o sile 4ech stopni w jakiejśtam skali i owszem - z wiatrem w plecy płynęło się fajnie, ale nawrócić już nie dałem rady. Przez ponad dwie godziny walczyłem z falami, a skończyło się tak, że kawałek podcholowali mnie rybacy, po czym zgarnął mnie rutynowy patrol Mazurskiego WOPRu. Wstyd jak nic. Przynajmniej się ich pontonem przepłynąłem.
Jedyne spodnie mam zupełnie przemoknięte, więc leżę i próbuję się ogrzać w namiocie.
Został mi jeszcze jeden cały dzień - co teraz? Widziałem reklamę z lotami na spadochronie za motorówką. Brzmi ciekawie.
Spedzimy tutaj ostatni ostatni tydzien naszego wyjazdu.
